በአርባ አራተኛው ዩቢሌ መጀመሪያ ሳምንት፣ በሁለተኛው ዓመት (2109)፣ እርሱም አብርሃም የሞተበት ዓመት ሲሆን፣ ይስሐቅና ይስማኤል ከመሐላ ጒድጓድ (ቤርሳቤአ) ወደ አባታቸው አብርሃም መጡ የሳምንታት በዓልን (ይህም የመከር ቀዳሚ ፍሬዎች በዓል ነው) ለማክበር። አብርሃምም ሁለቱ ልጆቹ መጥተዋል ስለሆነ ደስ አለው.

በቤርሳቤአ ያለው የይስሐቅ ንብረት ብዙ ስለነበረ፣ ይስሐቅ ወደ ንብረቱ ይሄድ ይመርምር ነበር፤ ከዚያም ወደ አባቱ ይመለስ ነበር.

በዚያ ጊዜ ይስማኤል አባቱን ለማየት መጣ፤ ሁሉም ተሰበሰቡ። ይስሐቅ ለመሥዋዕት እንስሳ ሠዋ፤ በኬብሮን አባቱ ያደረገው መሠዊያ ላይ አቀረበው.

የሰላም መሥዋዕት አቀረበ እና በወንድሙ ይስማኤል ፊት ደስታ ያለው ግብዣ አዘጋጀ። ርብቃ ከአዲስ ስንዴ ዳቦ ጋገበች፤ ከመሬቱ የመጀመሪያ ፍሬ እንዲያመጣ ለልጇ ለያዕቆብ ሰጠችው ወደ አብርሃም አባቱ እንዲያደርስለት እንዲበላ እና ሳይሞት በፊት የነገር ሁሉ ፈጣሪን እንዲባርክ.

እንዲሁም ይስሐቅ በያዕቆብ እጅ ለአብርሃም ለአባቱ የተሻለ የሰላም መሥዋዕትና መጠጥ ልኮ እንዲበላና እንዲጠጣ አደረገ።

እርሱም በላ ጠጣ፤ ከዚያ ሰማይንና ምድርን የፈጠረ፣ የምድርን ሁሉ የተወሳሰቱ ነገሮች ያደረገና ለሰው ልጆች እንዲበሉ እንዲጠጡ ፈጣሪያቸውንም እንዲባርኩ የሰጣቸውን እግዚአብሔርን ልዑል ባረከ።

“አሁን አምላኬ ሆይ፣ ዛሬን ቀን አሳይተኸኝ ስለዚህ በትሕትና እመሰግንሃለሁ። አሁን ዕድሜዬ 175 ዓመት ነው፤ እድሜ ያለብኝ ሆኛለሁ፣ ዘመኔም ተፈጽሟል፤ ዕለቶቼም ሁሉ ሰላም ሆነልኝ።”

“በሕይወቴ ሁሉ እስከ ዛሬ ድረስ አንተ የሰጠኸኝንና ለልጆቼ የሰጠኸውን ሁሉ በምንም ነገር የጠላት ሰይፍ አልተገዛኝም።”

“ቸርነትህና ሰላምህ በባሪያህ ላይና በልጆቹ ዘር ላይ ይኑር፤ ከአሁን ጀምሮ እስከ ምድር ዘመናት ሁሉ ድረስ ከምድር አሕዛብ ሁሉ መካከል የመረጥህ ሕዝብና ርስትህ ይሁኑ።”

እና ያዕቆብን ጠርቶ እንዲህ አለው፤ “ልጄ ያዕቆብ ሆይ፣ የሁሉ አምላክ ይባርክህ ይጠናክርህም፣ በፊቱ በቀናና በፈቃዱ መሠረት የሚሆን ሥራ እንድታደርግ። አንተንና ዘርህን ለፈቃዱ መሠረት ርስቱ ሕዝብ እንድትሆኑ ይመርጣችሁ ሁሉንም ዘመን። አሁን ልጄ ያዕቆብ ቀርበህ ጠግበኝ።”

እርሱም ቀረበ ጠገበው። እና አለ፤ “ልጄ ያዕቆብና ሁሉ ዘሮቹ ለእግዚአብሔር ልዑል ለዘመናት ሁሉ የተባረኩ ይሁኑ። ጻድቃን ዘር ይስጥህ፤ በምድር ሁሉ ውስጥ ከዘርህ አንዳንዶችን ይቀድሳቸው። አሕዛብ ይገዙልህ፤ አሕዛብ ሁሉ በዘርህ ፊት ይሰግዱ።”

“በሕዝብ ፊት ጽኑ ሁን፤ በሴት ዘር ሁሉ መካከል ሥልጣን ቀጥሎ አድርግ። እንዲሁ መንገድህና የልጆችህ መንገድ ትክክል ይሁኑ እና የተቀደሰ ሕዝብ ይሆኑ።”

“ልዑል አምላክ እንዳረከኝ እና ለኖኅና ለአዳም እንዳረከ እነዚያን መረቆች ሁሉ ይስጥህ፤ በዘርህ ቅዱስ ራስ ላይ በየትውልድ ይድረሱ እና ለዘላለም ይኑሩ።”

“ከርኵሰት ሁሉ ያነጻህ፤ ስለ ማያውቅ ኀጢአትህ ሁሉ ይቅር ይልህ። ይጠናክርህ ይባርክህም፤ ምድርን ሁሉ ትወርሳለህ።”

“ኪዳኑን ከአንተ ጋር ይሐድስ፤ ከአሁን ጀምሮ እስከ ዘመናት ሁሉ ድረስ ርስቱ ሕዝብ እንድትሆኑለት። በምድር ዘመን ሁሉ በእውነትና በጽድቅ አምላክህ ሆኖ ይኑርልህ ከአንተና ከዘርህ ጋር።”

“አሁን ልጄ ያዕቆብ እኔ የምልህን አስብ፤ የአባትህ አብርሃምን ትእዛዝ ጠብቅ። ከአሕዛብ ተለይ፤ ከእነርሱ ጋር አትብላ፤ እንደ እነርሱ አታድርግ፤ ባልንጀራቸውም አትሁን፤ ሥራቸው ርኵስ ነው፤ መንገዳቸው ሁሉ የረከሰ ነው፣ የሚጸየፍና የሚያስጸይፍ ነው።”

“መሥዋዕታቸውን ለሙታን ያቀርባሉ፤ አጋንንትንም ይሰግዳሉ። በመቃብር ውስጥ ይበላሉ፤ ሁሉም ሥራቸው ከንቱና ከለያይ ነው።”

“ማሰብ የሚችል ልብ የላቸውም፤ ዐይኖቻቸውም የሚያዩ አይደሉም ምን እየሠሩ እንደሚስቱ። ለእንጨት ‘አንተ አምላኬ ነህ’ ይላሉ፤ ለድንጋይም ‘አንተ ጌታዬ ነህ፤ መዳፊያዬ ነህ’ ይላሉ፤ ነገር ግን ማሰብ የሚችል ልብ የላቸውም።”

“አንተ ግን ልጄ ያዕቆብ፣ ልዑል አምላክ ይረዳህ፤ የሰማይ አምላክ ይባርክህ፤ ከርኵሰታቸውና ከስህተታቸው ሁሉ ያርቅህ።”

“ተጠንቀቅ ልጄ ያዕቆብ፤ ከከነዓን ሴቶች ዘር ማንኛይቱንም ሴት አትውሰድ፤ ምክንያቱም ዘሩ ሁሉ ከምድር እንዲነድድ ተደርጎአል።”

“ምክንያቱም በካም ኀጢአት ከነዓን ተሳሳተ፤ ዘሩ ሁሉና የቀሩት ሁሉ ከምድር ይጠፋሉ፤ የፍርድ ቀን ሲደርስ ከእርሱ የሚድን አንድም አይኖርም።”

“ጣዖትን ለሚያመልኩና ርኩሳን ለሆኑ ሁሉ በሕያዋን ምድር ተስፋ የለም፤ ምክንያቱም ወደ ሲኦል ይወርዳሉ፤ ወደ ፍርድ ስፍራ ይሄዳሉ። በምድር ላይ ዝክር አይኖራቸውም። እንደ ሰዶም ልጆች ከምድር እንደተነሱ እንዲሁ ጣዖትን ለሚያመልኩ ሁሉ ይነሣሉ።”

“አትፍራ ልጄ ያዕቆብ፣ አትደነግጥም የአብርሃም ልጅ፤ ልዑል አምላክ ከመፍረስ ይጠብቅህ፤ ከእያንዳንዱ ስህተተ መንገድ ያድንህ።”

“ይህ ቤት ስሜ እንዲጠራ በምድር ላይ ለራሴ የሠራሁት ነው፤ ለአንተና ለዘርህ ለዘላለም ተሰጥቶታል፤ ‘የአብርሃም ቤት’ ተብሎ ይጠራል። አንተ ቤቴን ትሠራለህና ስሜንም በአምላክ ፊት እስከ ዘላለም ታቆማለህ ስለዚህ ለአንተና ለዘርህ ለዘላለም ተሰጥቶታል። ዘርህና ስምህ በምድር የትውልድ ትውልድ ሁሉ ውስጥ ይኖራሉ።”

የሚያዝ ትእዛዞቹን እና በረከቱን ከጨረሰ በኋላ ተፈጸመ።

ሁለቱም በአንድ አልጋ ተኝተው ተደግፈው ተኙ፤ ያዕቆብ በአያቱ አብርሃም ደረት ላይ አንቀላፋ፤ ሰባት ጊዜ ሳመው፤ ስለ እርሱም ልቡና ሐሳቡ ደስ አለው።

በፍጹም ልቡ ባረከውና እንዲህ አለ፤ “ልዑል አምላክ፣ የሁሉ አምላክና ፈጣሪ ነው፤ ከከለዳውያን የኡር ከተማ አወጣኝ፥ ይህን ምድር እንዳርስ አስገኘኝ፥ ለዘላለም እንድወርሳት እና ቅዱስ ዘር እንዲነሣ ለዘላለም እንዲባረክ።”

ከዚያ ያዕቆብን ባረከና እንዲህ አለ፤ “ልጄ ሆይ፣ በልቤና በምሕረቴ ሁሉ እጅግ ደስ የሚያሰኘኝ፤ ጸጋህና ምሕረትህ በእርሱና በዘሩ ላይ ሁልጊዜ ይኑር።”

“ከአሁን ጀምሮ እስከ ዘመናት ዘላለም ድረስ አትተወው አትንቀሳቀሰውም። ዐይኖችህ በእርሱና በዘሩ ላይ ተከፍተው ይኑሩ እንዲጠብቁአቸው፣ እንዲባርኩአቸውና እንዲቀደሱአቸው እንደ ርስትህ ሕዝብ።”

“ከአሁን ጀምሮ እስከ ዘመናት ዘላለም ድረስ በረከቶችህ ሁሉ ባርከው። በፈቃድህ ሁሉ ከእርሱና ከዘሩ ጋር ኪዳንህን አስተስር ምሕረትህንም አድሳ በምድር የትውልድ ታሪክ ሁሉ ውስጥ።”