ራሔል ዮሴፍን ከወለደች በኋላ ላባን በጎቹን ለመስገር ሄደ፤ እነሱም ከእርሱ ሶስት ቀን መንገድ ርቀት ርቀው ነበሩ።

ያዕቆብ ላባን በጎቹን ለመስገር እንደሚወጣ አየ፤ ሊያና ራሔልን ጠራና ከእርሱ ጋር ወደ ከነዓን እንዲመጡ በልብ ተስማሚ ቃል ነገራቸው።

ሁሉንም በሕልም እንዴት እንደራየ እና ወደ አባቱ ቤት ትመለሳለህ ብሎ የተባለውን ነገር ሁሉ ነገራቸው። እነርሱም፦ «አንተ ወዴት ቢሄድህ እኛ ከአንተ ጋር እንሄዳለን» አሉት።

ያዕቆብ የአባቱ ኢሳቅ አምላክን እና የአባቱ አባት አብርሃም አምላክን ባረከ። ከዚያም ሚስቶቹን፣ ልጆቹን እና ግል እቃዎቹን ሁሉ አስነሳ፤ ወንዝን ተሻግሮ ወደ ገለዓድ ምድር ደረሰ። ነገር ግን ከላባን ልቡን ሰወረ፤ ነገርም አልነገረውም።

በአራተኛው ሳምንት ሰባተኛው ዓመት ያዕቆብ በመጀመሪያው ወር ሃያአንደኛው ቀን ወደ ገለዓድ ተመለሰ። ላባንም አሳለፈው እና በሶስተኛው ወር ዐሥራ ሦስተኛው ቀን በገለዓድ ተራራ ያዕቆብን አገኘው።

ነገር ግን እግዚአብሔር በሌሊት በሕልም ተገልጦለት ስለ ነበር ላባን ለያዕቆብ መጉዳት አልፈቀደለትም፤ ላባንም ይህን ሕልም ለያዕቆብ ነገረው።

ከዚያን ቀናት በአስራ አምስተኛው ቀን ያዕቆብ ለላባንና ከእርሱ ጋር ለመጡት ሁሉ ግብዣ አዘጋጀ። በዚያ ቀን ያዕቆብም ለላባን ላባንም ለያዕቆብ በገለዓድ ተራራ እርስ በእርሳቸው በክፉ አሳብ ነገር እንዳይደርሱ ተማለዱ።

በዚያ ምስክር የሆነ ክምር ሠራ፤ ስለዚህ ከዚያ ክምር የተነሣ ያ ስፍራ የምስክር ክምር ተብሎ ተጠራ።

ነገር ግን አስቀድሞ የገለዓድ ምድር ምክንያቱም የረፋይም ምድር ስለነበረች «የረፋይም ምድር» ተብሎ ይባል ነበር። ረፋይምም ትልልቆች ነበሩ፤ ቁመታቸው ከአስር ክንድ እና ዘጠኝ ክንድ እስከ ሰባት ክንድ ድረስ ይደርስ ነበር።

መኖሪያቸው ከአሞናውያን ምድር እስከ ሄርሞን ተራራ ድረስ ይዘረጋ ነበር። የመንግሥታቸው ማዕከላት ቀርናዕም፣ አስታሮት፣ ኤድሬ፣ ሚሱር እና ቤዖን ነበሩ።

እግዚአብሔር በክፉ ሥራቸው ምክንያት አጠፋቸው፤ እጅግ ክፉና ኃጢአተኞች ነበሩና። በስፍራቸው ግን ክፉና ኃጢአተኞች የሆኑ አሞራውያን ተቀመጡ። እስከ ዛሬ ድረስ ኃጢአታቸውን እንደ እነርሱ በሙሉ ያደረገ ሕዝብ የለም፤ እነርሱም በምድር ላይ የዕድሜ ረጅምነት አላቸውም።

ያዕቆብ ላባንን አሰናበተው፤ እርሱም ወደ መሶጤጣሚያ፣ ወደ ምሥራቅ አገር ሄደ። ያዕቆብ ግን ወደ ገለዓድ ምድር ተመለሰ።

በዘጠኝኛው ወር አስራ አንደኛው ቀን ያቦቅን ተሻገረ፤ በዚያውም ቀን ወንድሙ ኤሳው መጣና እርስ በርሳቸው ታረቁ። ከዚያ ኤሳው ከእርሱ ራቅ ብሎ ወደ ሴይር ምድር ሄደ፤ ያዕቆብ ግን በድንኳኖች ተቀመጠ።

በዚህ ዮቤል በአምስተኛው ሳምንት መጀመሪያ ዓመት ዮርዳኑን ተሻገረ። በዮርዳን ሌላ ዳር ተቀመጠና መንጎቹን ከፈሐሐት ባሕር ጀምሮ እስከ ቤትሳን፣ ዶታን እና የአቅራቢም ዱር ድረስ አሳለፈ።

ከንብረቱ ሁሉ ለአባቱ ለኢሳቅ ልብሶች፣ ምግብ፣ ሥጋ፣ መጠጥ፣ ወተት፣ ቅቤ፣ አይብና ከሸለቆው ቆላ ላከለት።

ለእናቱ ለርብቃም በዓመት አራት ጊዜ—በወቅቶቹ መካከል፣ በመሬት ማረስና በመከር መካከል፣ በፀደይና በዝናም መካከል፣ በክረምትና በሐጋይ መካከል—ወደ የአብርሃም ማህፈድ ይልክላት ነበር።

ምክንያቱም ኢሳቅ ከቤርሴባ ተመልሶ ወደ የአብርሃም ማህፈድ ወጥቶ ከልጁ ኤሳው ራቅ ብሎ እዚያ ተቀመጠ።

ይህም ሆነ ምክንያቱ በያዕቆብ ወደ መሶጤጣሚያ ሄደ ጊዜ ኤሳው የእስማኤል ልጅ ማሐላትን ወስዶ ነበር፤ የአባቱን መንጎችና ሚስቶቹን ሁሉ ሰብስቦ ወደ ሴይር ተራራ ወጣ ተቀመጠ፤ አባቱን ኢሳቅንም በቤርሴባ ብቻውን ተውቶ ሄደ።

ያም ጊዜ ኢሳቅ ከቤርሴባ ወጥቶ በኬብሮን ተራራ ላይ ያለው የአባቱ አብርሃም ማህፈድ ውስጥ ተቀመጠ።

ከዚያም ያዕቆብ በየጊዜው ለአባቱና ለእናቱ የሚያስፈልጋቸውን ሁሉ ይልክላቸው ነበር። እነርሱም በልባቸው ሁሉ እና በነፍሳቸው ሁሉ ያዕቆብን ይባርኩ ነበር።