በአርባ አምስተኛው ኢዮቤል የመጀመሪያው ሳምንት በመጀመሪያው ዓመት ርብቃ ልጇ ያዕቆብን ጠራች እና ስለ አባቱና ስለ ወንድሙ በሕይወቱ ዘመን ሁሉ እንዲያከብራቸው አዘዘችው።

ያዕቆብ አለ፦ እንዳዘዝክኝ ሁሉንም አደርጋለሁ፤ ይህ ነገር ለእኔ ክብርና ታላቅ ነገር ስለ ሆነ፣ እነርሱን መከበር በእግዚአብሔር ፊት ጽድቅ ይሆነኛል።

አንቺ እናቴ፣ ከተወለድሁ ጀምሮ እስከ ዛሬ የሠራሁትን ሁሉና የልቤን አሳብ ሁሉ ታውቂኛለሽ፤ ሁል ጊዜ ለሁሉም መልካም የሆነውን እንዲሁ እንድሆን እፈልጋለሁ።

እንግዲህ አባቴንና ወንድሜን ማክበር እንደ አዘዝክኝ ያለውን ነገር እንዴት አላደርግ?

ንገሪኝ እናቴ፤ በእኔ ላይ ያልተገባ ምን አያች ነው? ከዚያ ፈጥኜ እመለሳለሁ፥ ምሕረትም እገኛለሁ።

እርሷ አለችው፦ ልጄ ሆይ፣ በሕይወቴ ሁሉ ውስጥ በአንተ ላይ የማይገባ ነገር አላየሁብህም፤ ነገር ግን በእውነት እነግርሃለሁ፤ በዚህ ዓመት እሞታለሁ እና ይህን ዓመት በሕይወት አልፈጽም፤ የሞትዬን ቀን በሕልም አይቻለሁና፤ ከ 155 ዓመት በላይ አልኖርም። አሁንም ለእኔ የተመደበውን የሕይወቴን መንገድ ሁሉ ፈጽመሁ።

እናቱ ሞት እንዳትባል ሲናገር ሲያየው ያዕቆብ ተሳቅቶ ነበር፤ እርሷ በፊቱ ተቀምጣ ኃይላ ሙሉ ነበር፤ መመጣትና መሄድ ችሎታዋ አልቀረባትም፤ እያየች ነበር ጥርሶቿም ጠንካራ ነበሩ፤ በሕይወቷ ሁሉ ሕመም አልነካቷትም።

ያዕቆብ አላት፦ እናቴ፣ ዕድሜዬ እንደ ዕድሜሽ ቢቀርብልኝ እና ኃይሌ እንደ ኃይልሽ ቢኖርብኝ ብፁዕ እሆናለሁ። አትሞችም፤ ስለ ሞትሽ ከእኔ ጋር ተቀልይተሽ ከንቱ ነገር ብቻ ተናገርሽ።

ከዚያ ወደ ይስሐቅ ገባች እና አለችው፦ አንድ ልመና አለኝ ዘንድ ስጠይቅህ፤ ዔሳው በያዕቆብ ላይ እንዳይጎዳው እና በጥላቻ እንዳይከተለው እንዲምል አድርግ። የዔሳውን አሳብ ታውቃለህ፤ ከጎልማሳነቱ ጀምሮ ክፉ ነበር የመልካምም አካሄድ የለውም፤ ከሞትህ በኋላ ሊገድለው ይፈልጋል።

ወንድሙ ያዕቆብ ወደ ካራን ከሄደ ቀን ጀምሮ እስከ ዛሬ ያደረገውን ሁሉ ታውቃለህ፤ በልቡ ፈጽሞ አለቀን፤ ክፉ ተጠቀምብን፤ እረኛዎችህን ሰበሰበ ሀብትህንም ሁሉ በኃይል ነጥቆ ከፊትህ ወሰደ።

የእኛ የነበረውን ነገር በልመና ስንጠይቀው ለእኛ ምሕረት እያደረገ እንዳለ ይደርግ ነበር።

አንፃራችሁ ፍጹምና እውነተኛ ልጅህ ያዕቆብን እንዳረግክህ ስለ ሆነ በአንተ ላይ በመርካት ይዞርሃል፤ ክፉ አይገኝበትም መልካም ብቻ ነው ያለው። ከካራን ከመጣ ጀምሮ እስከ ዛሬ ምንም አልኈለነንም፤ ነገር ግን ሁሉን በየወቅቱ ያመጣልልን። ከእጁ ሲቀበልን በልቡ ሁሉ ደስ ይለዋል ይረግማችንማል። ከካራን ከመጣ ጀምሮ እስከ ዛሬ ከእኛ አልተለየም፤ በቤት ከእኛ ጋር ተቀምጦ ክብር ይሰጠናል።

ይስሐቅ አላት፦ እኔም እወቃለሁ እና እረዳለሁ ከእኛ ጋር ያለው ያዕቆብ በፍጹም ልቡ እንደሚያከብረን። መጀመሪያ ከያዕቆብ ይልቅ ዔሳውን ወድጄ ነበር፤ አሁን ግን ከዔሳው ይልቅ ያዕቆብን እወዳለሁ ምክንያቱም ብዙ ክፉ ሠርቶአል እና የትክክለኛ ነገር አይገኝበትም። መንገዱ ሁሉ ዓመፃና ግፍ ነው፤ ጽድቅም የለውም።

አሁን ልቤ በሥራው ላይ ተናወጠ። እርሱም ዘሩም አይድኑም፤ ከምድር ይወገዱ ከሰማይም በታች ይተነቀሉ። እንግዲህ የአብርሃምን አምላክ ተውቶ ከሚስቶቹ በኋላ፣ ከርኵሰት በኋላ፣ ከስሕተታቸውም በኋላ ተከትሎአል—እርሱና ወንዶች ልጆቹ።

እንግዲህ የወንድሙን ያዕቆብን እንዳይገድል እንዲምል እንድሠራ ትለኛለሽ፤ ቢምልም አይጸናም፤ መልካም አይሠራም ክፉን ያደርጋል።

ወንድሙን ያዕቆብን ሊገድል ይሻል ከሆነ፣ ወደ ያዕቆብ እጅ ይሰጣል ከእጁም አያመልጥም፤ ወደ እጁ ይወድቃል።

ስለ ያዕቆብ አትፍሪ፤ የያዕቆብ ጠባቂ ከዔሳው ጠባቂ ይበልጣል—ታላቅ፣ ኃያል፣ ክቡርና የሚመሰገን ነው።

ከዚያ ርብቃ ልኮ ዔሳውን ጠራች። በደረሰ ጊዜ አለችው፦ ልጄ ሆይ፣ ለአንተ ልመና አለኝ፤ ታደርገዋለህ ብለህ ተናገር።

እርሱም አለ፦ የምትነግረኝን ሁሉ አደርጋለሁ፤ ልመናሽን አልክድም።

አለችው፦ በሞቼ ቀን እኔን እንድታመጣኝ እና ከአባትህ እናት ከሣራ ቅርብ እንድትቀብረኝ እለምንሃለሁ። አንተና ያዕቆብ እርስ በርሳችሁ ተዋደዱ፤ ከእርስዎ ማንም በወንድሙ ላይ ክፉ አይወዳድር፤ ፍቅር ብቻ ይሁንብዎት። ከዚያ ልጆቼ ሆይ፣ ትሳካላችሁ በምድርም ይከበራችሁ፤ ጠላታችሁም በእናንተ ላይ አይደሰትም፤ የሚወዷችሁ ሁሉ በፊታቸው በረከትና ምሕረት ትሆናላችሁ።

እርሱም አለ፦ የምትነግረኝን ሁሉ አደርጋለሁ፤ በሞትሽ ቀን እንደ ፈቀድሽ አባቴ እናት ከሆነችው ሣራ ቅርብ ብለሽ እቀብርሻለሁ፤ አጅኖቿ ከአጅንሽ ጋር ቅርብ እንዲሆኑ ይሁን።

ወንድሜ ያዕቆብን ከሥጋ ሁሉ እጅግ አወዳለሁ፤ በምድር ሁሉ ላይ ከእርሱ በስተቀር ወንድም የለኝም። እርሱን እወድ ዘንድ ለእኔ ታላቅ ነገር አይደለም፤ ወንድሜ ነውና። በእርስሽ ማኅፀን ተገንብተን ተወለድነው፤ እንግዲህ ወንድሜን የማላውድ ከሆነ፣ ማንን እወድ?

እኔም እለምንሽ፤ ስለ እኔና ስለ ልጆቼ ያዕቆብን እንዲመርምር እዘዝሽው፤ እርሱ በእርግጥ በእኔና በልጆቼ ላይ ይነግሣል እንዴ? የአባቴ በረከት በቀኑ እርሱን ከፍ አድርጎአል እኔንም አንደበለጠ አድርጎኛል።

እኔም እርሱን እወዳለሁ ብዬ ለአንቺ እምላለሁ፤ በሕይወቴ ዘመን ሁሉ በእርሱ ላይ ክፉ አልወዳድርም፤ መልካም ብቻ እፈልጋለሁ። ስለዚህ ነገር ሁሉ ለእርስዋ ተማለ አድርጎ ማለ አለ።

ከዚያ ያዕቆብን በዔሳው ፊት ጠራች እና ከዔሳው ጋር ያወያየችውን መሠረት በማድረግ አዘዘችው።

እርሱም አለ፦ የሚደሰንሽን እሠራለሁ፤ በእኔም እና በልጆቼም ከኔ የሚመጣ በዔሳው ላይ ክፉ አይኖርም ብለሽ ታመኚኝ። ከፍቅር በቀር ምንም አልቀድም።

በዚያች ሌሊት እሷና ልጆቿ በሉ ጠጡም። በዚያች ሌሊት ከሶስት ኢዮቤል፣ አንድ ሳምንት እና አንድ ዓመት ዕድሜ ጋር ሞተች። ሁለቱ ልጆቿ ዔሳውና ያዕቆብ ከአባታቸው እናት ከሣራ ቅርብ ያለው በድርብ ዋሻ ውስጥ አቀበሯት።