ሰባተኛው ሳምንት፣ ሰባተኛው ዓመት ውስጥ፣ በአርባ ሰባተኛው ዩቢሌ ዘመን አባትህ ከከናን አፈር መጣ፤ አንተም በአራተኛው ሳምንት ውስጥ፣ በስድስተኛው ዓመት፣ በአርባ ስምንተኛው ዩቢሌ ተወለድህ፤ ይህም በእስራኤላውያን ላይ የመከራ ዘመን ነበር።

የግብጽ ንጉሥ ፈርዖን ስለእነርሱ ትእዛዝ ሰጠ፤ የተወለደ ወንድ ልጅ ሁሉን ወደ ወንዝ እንዲጥሉ ብሎ።

እስከ ተወለድኸው ጊዜ ድረስ ሰባት ወር ልጆቻቸውን እየጣሉ ቆዩ። እናትህ ግን ሦስት ወር ሰወረችህ፤ ከዚያም ስለ እርሷ ተነገረ።

ለአንተ ሳጥን ሠራች፤ በጭርና በአስፋልት ቀባችው፤ በወንዙ ዳር ባለው ሳር ውስጥ አኖረችው። አንተንም በውስጡ ሰባት ቀን አስቀመጠችህ። እርሷ በሌሊት በጡት ታጠብህ ነበር፤ በቀን ግን እህትህ ማርያም ከወፎች ትጠብቅህ ነበር።

በዚያ ጊዜ የፈርዖን ልጅ ተርሙት ወደ ወንዙ ለመታጠብ ወጣች፤ እያለቀስክ ድምፅህን ሰማች እና ሴቶች ባሪያዎቿን ‘አምጡት’ ብላ አዘዛቸው፤ እነርሱም ወደ እርሷ አመጡህ።

ከሳጥኑ አወጣችህ እና ምሕረት አላትብህ።

ከዚያ እህትህ እንዲህ አለችው፦ ‘ይህን ሕፃን ለአንቺ በጡት ታጠብልሽና ታደግልሽ ዘንድ ከዕብራውያን ሴቶች አንዲትን ልሄድ እጠራልሽ?’ [እርሷም፦ ‘ሂጂ’ አለችዋ።]

እርሷም ሄዳ እናትህ ዮክቤድን ጠራት፤ ደመወዝም ሰጣት፤ እርሷም በጡት አጠባችህ።

ከዚያ እድገትህ ሲበረታ ወደ ፈርዖን ቤት አመጡህ እና የእርሷ ልጅ ሆንክ። አባትህ አምራም መጻፍን አስተማረህ፤ ሶስት ሳምንት ዓመታት (21 ዓመት) ሲፈጽሙ አባትህ ወደ የመንግሥት አዳራሽ አገባህ።

በአዳራሹ ሶስት ሳምንት ዓመታት ቆይተህ ነበር እስከ ከመንግሥት አዳራሽ ወጣህ ድረስ። ከእስራኤል ልጆች አንዱ የነበረውን ባልደረባህን እግብጻዊ ሲመታ አየህ፤ ገደልኸውና በአሸዋ ሸሸግኸው።

ቀጣዩ ቀን ከእስራኤላውያን ሁለቱ እየተጣሉ አገኘህ፤ ግፍ ለሚያደርገውም እንዲህ አልህ፦ ‘ወንድምህን ለምን ታመታለህ?’

እርሱ ተቈጣ እና ተቈጥቋ እንዲህ አለ፦ ‘በላያችን ገዥና ፈራጅ አድርጎ ማን አቀመጠህ? እንደ እግብጻዊው እንዲያው ልትገድለኝ ትፈልጋለህን?’ አንተም ከዚህ ነገር የተነሣ ፈራህና ሸሸህ።