ንጉሥ ዳዊት እጅግ ዕድሜ ያለፈ ሆነ፤ ልብሶች አልበሱት ነገር ግን አልተሞቀም።

አገልጋዮቹም እንዲህ አሉት፦ ለጌታዬ ለንጉሥ ወጣት ድንግሊት እንፈልግለት፤ በንጉሡ ፊት ትቆም፥ ታገለግለውም፥ በእቅፍዎም ትተኛ እንዲሆን፤ ይህም ጌታዬ ንጉሡ እንዲሞቅ ይሁን።

እንግዲህ በእስራኤል አገር ሁሉ ውብ ድንግሊት ፈለጉ፤ ሹናማዊት አቢሻግን አገኙና ወደ ንጉሡ አመጡአት።

ያ ብላቴና እጅግ ውብ ነበር፤ ንጉሡንም ሳተችው ታገለገለች፤ ነገር ግን ንጉሡ አላወቃትም።

ከዚያም የሐጊት ልጅ አዶኒያ ራሱን ከፍ አደረገ እንዲህም አለ፦ እኔ ንጉሥ እሆናለሁ። ለራሱም ሠረገላዎችና ፈረሰኞች አዘጋጀ፥ ከፊቱም እንዲመሩ ሀምሳ ሰዎችን አቆመ።

አባቱም ምንም ጊዜ “ለምን እንዲህ አደረግህ?” ብሎ አላገረመውም፤ እርሱም ደግሞ እጅግ ተዋቢ ሰው ነበር፤ እናቱም ከአብሴሎም በኋላ ወለደችው ነበር።

ከዛሩያ ልጅ ከዮአብና ከካህኑ ከአቢያታር ጋር ተማከረ፤ እነርሱም አዶኒያን ተከትለው አገዙት።

ነገር ግን ካህኑ ሳዶቅ፣ የዮያዳ ልጅ በናያ፣ ነቢዩ ናታን፣ ሽሜይና ሬይ እና የዳዊት ኃያላን ከአዶኒያ ጋር አልነበሩም።

አዶኒያም በኤንሮጌል አጠገብ ያለው በዞሄሌት ድንጋይ አጠገብ በጎችንና ወንዶች ከብቶችንና ሰባ ከብቶችን ሠዋ፤ ወንድሞቹን የንጉሡን ልጆች ሁሉን እና የይሁዳን ሰዎች ከንጉሡ አገልጋዮች ሁሉ ጠራ።

ነገር ግን ነቢዩን ናታንን፣ በናያንና ኃያላኑን፣ ወንድሙን ሰሎሞንን ግን አላስጠራቸውም።

ከዚያ ናታን ለሰሎሞን እናት ለቤሴባ እንዲህ አለ፦ የሐጊት ልጅ አዶኒያ እንዲነግሥ አላስተዋልሽምን? ጌታችን ዳዊት ግን አያውቅም።

አሁንም ኑ፤ ምክር ልሰጥሽ እፈልጋለሁ፤ ነፍስሽንም እና ልጅሽ ሰሎሞንን እንድትድኚ።

ሂጂ ወደ ንጉሥ ዳዊት ግባና እንዲህ በሺ አለው፦ ጌታዬ ንጉሥ ሆይ፣ ለባሪያህ በእግዚአብሔር አምላክህ ተማልየህ “በእርግጥ ልጅህ ሰሎሞን ከኔ በኋላ ይነግሣል፥ በዙፋኔም ይቀመጣል” አልህ አልክህ? እንግዲያሁ አዶኒያ ለምን እየነገሠ ነው?

እነሆም ንጉሡን እያነጋገርሽ እንዳለሽ እኔ ከኋላሽ እገባና ቃልሽን እናጽናናለሁ።

እንግዲህ ቤሴባ ወደ ንጉሥ ወደ ክፍሉ ገባች፤ ንጉሡም እጅግ ዕድሜ ያለፈ ነበር፤ ሹናማዊት አቢሻግም ለንጉሡ ታገለግል ነበር።

ቤሴባም ተንበረከከች ለንጉሡ ሰገደች። ንጉሡም፦ ምን ትፈልጊ? አለ።

እርሷም እንዲህ አለችው፦ ጌታዬ ሆይ፣ ለባሪያህ በእግዚአብሔር አምላክህ ተማልየህ “በእርግጥ ልጅህ ሰሎሞን ከኔ በኋላ ይነግሣል፥ በዙፋኔም ይቀመጣል” አልህ ነበር።

እነሆ ግን አዶኒያ እየነገሠ ነው፤ ጌታዬ ንጉሥ ሆይ አንተ ግን አታውቅም።

ብዙ ወንዶች ከብቶችና ሰባ ከብቶችና በጎችን ሠዋ፤ የንጉሡን ልጆች ሁሉ ካህኑን አቢያታርንና የሠራዊቱን አለቃ ዮአብን ጠርቶአል፤ ነገር ግን ባሪያህ ሰሎሞንን ግን አላስጠራውም።

አንተም ጌታዬ ንጉሥ ሆይ፣ ከንጉሡ በኋላ በዙፋንህ ማን ይቀመጥ ብለህ እንድትነግራቸው የእስራኤል ሁሉ ዐይኖች በአንተ ላይ ናቸው።

ወይም ጌታዬ ንጉሥ ከአባቶቹ ጋር ተኝቶ በሚሄድ ጊዜ እኔና ልጄ ሰሎሞን በደለኞች ተቈጥረን እንሆናለን።

እርሷም ገና ከንጉሡ ጋር ትናገር እያለች ሳለ ነቢዩ ናታን ደግሞ ገባ።

ለንጉሡም፦ ነቢዩ ናታን ነው ብለው ነገሩት፤ እርሱም ሲገባ በንጉሡ ፊት በምድር ላይ ፊቱን አንጻፍ ብሎ ሰገደ።

ናታንም እንዲህ አለ፦ ጌታዬ ንጉሥ ሆይ፣ “አዶኒያ ከኔ በኋላ ይነግሣል፥ በዙፋኔም ይቀመጣል” ብለህ አልክህ?

ዛሬም ወደ ታች ወርዶ ወንዶች ከብቶችንና ሰባ ከብቶችንና በጎችን ብዙ ሠዋ፤ የንጉሡን ልጆች ሁሉን የሠራዊቱን አለቆችና ካህኑን አቢያታርን ጠርቶአቸዋል፤ እነሆም በፊቱ በልተው ጠጥተው “እግዚአብሔር ንጉሥ አዶኒያን ያድነው” ይላሉ።

ነገር ግን እኔን ባሪያህን፣ ካህኑን ሳዶቅን፣ የዮያዳ ልጅ በናያን፣ ባሪያህ ሰሎሞንንም ግን አላስጠራቸውም።

ይህ ነገር ከጌታዬ ከንጉሥ የወጣ ነውን? ከንጉሡ በኋላ በዙፋን ማን እንዲቀመጥ ለባሪያህ ሳታሳውቀኝ?

ከዚያም ንጉሥ ዳዊት እንዲህ አለ፦ ቤሴባን ጠሩልኝ። እርሷም ወደ ንጉሡ ገባችና በንጉሡ ፊት ቆመች።

ንጉሡም ተማለፈ እንዲህም አለ፦ ነፍሴን ከመከራ ሁሉ ያዳነ እግዚአብሔር ሕያው እንዳለ።

በእስራኤል አምላክ በእግዚአብሔር ስም ለአንቺ ተማልዬ “በእርግጥ ልጅሽ ሰሎሞን ከኔ በኋላ ይነግሣል፥ በዙፋኔም በሥፍራዬ ይቀመጣል” እንዳልሁ እንዲሁ ዛሬ በእርግጥ አደርጋለሁ።

ከዚያም ቤሴባ ፊቷን ወደ ምድር አንጻፍ ብላ ለንጉሡ ሰገደችና እንዲህ አለች፦ ጌታዬ ንጉሥ ዳዊት ለዘላለም ይኑር።

ንጉሥ ዳዊትም እንዲህ አለ፦ ካህኑን ሳዶቅን፣ ነቢዩን ናታንን እና የዮያዳ ልጅ በናያን ጠሩልኝ። እነርሱም ወደ ንጉሡ መጡ።

ንጉሡም እነርሱን እንዲህ አለ፦ የጌታችሁን አገልጋዮች ይዞ ሂዱ፤ ልጄ ሰሎሞንን በእኔ በገረድዬ ላይ አሳልፉትና ወደ ጊዖን ውረዱ።

በዚያም ካህኑ ሳዶቅና ነቢዩ ናታን እስራኤል ላይ ንጉሥ እንዲሆን ይቀቡት፤ መለከትም ነፉና “እግዚአብሔር ንጉሥ ሰሎሞንን ያድነው” በሉ።

ከዚያም በኋላ ተከትላችሁ ኑሩ፤ መጥቶም በዙፋኔ ይቀመጥ፤ እርሱ በሥፍራዬ ንጉሥ ይሆናል፤ እስራኤልንና ይሁዳን ላይ ገዥ እንዲሆን አድርጌአለሁ።

የዮያዳ ልጅ በናያም መልሶ ለንጉሡ እንዲህ አለ፦ አሜን፤ የጌታዬ የንጉሥ አምላክ እንዲሁ ይሁን።

እግዚአብሔር ከጌታዬ ከንጉሥ ጋር እንዳለ ከሰሎሞንም ጋር ይሁን፤ ዙፋኑንም ከጌታዬ ከንጉሥ ዳዊት ዙፋን ይልቅ ያበረክት።

እንግዲህ ካህኑ ሳዶቅና ነቢዩ ናታንና የዮያዳ ልጅ በናያ እና ክሬታውያንና ፔሌታውያን ወረዱ፤ ሰሎሞንንም በንጉሥ ዳዊት ገረድ ላይ አሳልፈው ወደ ጊዖን አመጡት።

ካህኑም ሳዶቅ ከድንኳኑ የዘይት ቀንድ ወስዶ ሰሎሞንን ቀባው፤ መለከትም ነፉ፤ ሕዝቡም ሁሉ “እግዚአብሔር ንጉሥ ሰሎሞንን ያድነው” አሉ።

ሕዝቡም ሁሉ እርሱን ተከትለው ወጡ፤ ሕዝቡም በመሰንቆች ተጫወቱ እጅግም ደስ ይላቸው ነበር እስኪ መሬቱ በድምፃቸው እንዳለመተከፈለ ደረሰ።

አዶኒያም እና ከእርሱ ጋር የነበሩ እንግዶች ሁሉ መብላታቸውን ሲያበቃ ሰሙ። ዮአብም የመለከቱን ድምፅ ሲሰማ እንዲህ አለ፦ ከተማይቱ ስለ ምን እንዲህ ታወራዋራ?

እርሱም ገና እየተናገረ ሳለ እነሆ የካህኑ የአቢያታር ልጅ ዮናታን መጣ፤ አዶኒያም፦ ግባ፤ አንተ ብርቱ ሰው ነህና መልካም ዜና አመጣህ ብሎ አለው።

ዮናታንም መልሶ ለአዶኒያ እንዲህ አለ፦ በእውነት ጌታችን ንጉሥ ዳዊት ሰሎሞንን ንጉሥ አድርጎአል።

ንጉሡም ካህኑን ሳዶቅንና ነቢዩን ናታንንና የዮያዳ ልጅ በናያን እንዲሁም ክሬታውያንንና ፔሌታውያንን ከእርሱ ጋር ላከ፤ እነርሱም በንጉሡ ገረድ ላይ አሳልፈው አመጡት።

ካህኑም ሳዶቅና ነቢዩ ናታን በጊዖን ንጉሥ አድርገው ቀቡት፤ ከዚያም ደስ ብለው ከዚያ ወጥተው መጡ እስኪ ከተማይቱ በድምፃቸው ተነደደች። እናንተ የሰማችሁት ድምፅ ይህ ነው።

ሰሎሞንም በመንግሥቱ ዙፋን ላይ ተቀምጦአል።

ከዚያም የንጉሡ አገልጋዮች መጥተው ጌታችንን ንጉሥ ዳዊትን ለመባረክ እንዲህ አሉ፦ እግዚአብሔር የሰሎሞንን ስም ከስምህ ይሻል ዘንድ ያድርግ፥ ዙፋኑንም ከዙፋንህ ይልቅ ያበረክት። ንጉሡም በአልጋው ላይ ተዋረደ።

እንዲሁም ንጉሡ እንዲህ አለ፦ ዛሬ በዙፋኔ ላይ የሚቀመጥ አንድ እንደሰጠ የእስራኤል አምላክ እግዚአብሔር ይባረክ፤ ይህንም ነገር በዓይኔ እየራመድሁ አይቻለሁ።

ከአዶኒያ ጋር የነበሩ እንግዶች ሁሉ ፈሩ፤ ተነሥተውም እያንዳንዳቸው መንገዳቸውን ሄዱ።

አዶኒያም ከሰሎሞን የተነሣ ፈርቶ ተነሥቶ ሄደና የመሠዊያውን ቀንዶች ይዞ ቆመ።

ለሰሎሞንም እንዲህ ተነገረ፦ እነሆ አዶኒያ ከንጉሥ ሰሎሞን የተነሣ ፈርቶአል፤ እነሆ የመሠዊያውን ቀንዶች ይዞ ቆመና “ንጉሥ ሰሎሞን ዛሬ ባሪያውን በሰይፍ እንዳይገድለው እንዲማልድልኝ” ይላል።

ሰሎሞንም እንዲህ አለ፦ ተገቢ ሰው እንደሆነ ካሳየ ከጸጉሩ አንዱ ስንኳ ወደ ምድር አይወድቅለት፤ ነገር ግን ክፋት ቢገኝበት ይሞታል።

ከዚያም ንጉሥ ሰሎሞን ሰዎችን ልኮ ከመሠዊያው አወረዱት፤ መጥቶም ለንጉሥ ሰሎሞን ሰገደ፤ ሰሎሞንም እንዲህ አለው፦ ወደ ቤትህ ሂድ።