ሰሎሞን ከግብፅ ንጉሥ ከፈርዖን ጋር የጋብቻ ኅብረት አደረገ፤ የፈርዖንንም ልጅ አገባ እና በዳዊት ከተማ አቀመጣት፤ ለራሱ ቤትን፣ የእግዚአብሔርንም ቤት እና ዙሪያውን የኢየሩሳሌምን ቅጥር ማንሳት እስኪጨርስ ድረስ።

ነገር ግን በዚያን ዘመን ለእግዚአብሔር ስም የተሠራ ቤት አልነበረምና ሕዝቡ በከፍታ ስፍራዎች ይሠዋ ነበር።

ሰሎሞንም እግዚአብሔርን ወድዶ የአባቱ ዳዊት ሥርዓቶችን ይከተል ነበር፤ ነገር ግን በከፍታ ስፍራዎች መሥዋዕት ይሠዋ ነበር፤ ዕጣንም ያቃጥል ነበር።

ንጉሡ ወደ ጊብዖን ለመሥዋት ሄደ፤ ያ ታላቁ የከፍታ ስፍራ ነበርና። ሰሎሞንም በዚያ መሠዊያ ላይ ሺህ የሚቃጠሉ መሥዋዕት አቀረበ።

በጊብዖን እግዚአብሔር ለሰሎሞን በሌሊት በሕልም ታየው፤ አምላክም፦ ምን እንድሰጥህ ለምን አለው።

ሰሎሞንም አለ፦ ለአገልጋይህ ለአባቴ ለዳዊት ታላቅ ምሕረት አሳይተሃል፤ እርሱም በእውነትና በጽድቅ በቅን ልብ ከአንተ ጋር በፊትህ እንዳለመ፤ ይህንም ታላቅ ቸርነት ለእርሱ ጠብቀሃል፤ ዛሬ እንደሆነው ልጅ እንዲቀመጥ በዙፋኑ ሰጥተሃል።

አሁንም አቤቱ እግዚአብሔር አምላኬ፣ የአባቴ ዳዊት ፋንታ አገልጋይህን ንጉሥ አድርገህ ሰኝ፤ እኔ ግን ታናሽ ልጅ ብቻ ነኝ፤ ለመውጣትና ለመግባት እንኳ አላውቅም።

አገልጋይህም በሕዝብህ መካከል ነው፤ አንተ የመረጥህ ታላቅ ሕዝብ፣ ብዛታቸው ሊቈጠር የማይቻል።

ስለዚህ ለአገልጋይህ ሕዝብህን እንድፈርድ አስተዋይ ልብ ስጠኝ፤ መልካምንና ክፉን ልለይ ዘንድ፤ ይህን ታላቅ ሕዝብህን ማን ሊፈርድለት ይችላል?

ሰሎሞን ይህን ነገር መለመኑ ለጌታ ደስ አለው።

አምላክም አለው፦ ይህን ነገር ስለ ለመንህ፣ ለራስህ ረጅም ዕድሜ አልጠየቅህም፤ ለራስህ ሀብትም አልጠየቅህም፣ የጠላቶችህንም ሕይወት አልጠየቅህም፤ ነገር ግን ለራስህ ፍርድ ለመለየት አስተዋይነት ጠይቀሃል።

እነሆ እንደ ቃልህ ሠርቻለሁ፤ ጥበበኛና አስተዋይ ልብ ሰጥቼሀለሁ፤ ከአንተ በፊት እንደ አንተ የነበረ የለም፣ ከአንተ በኋላም እንደ አንተ የሚነሣ አይኖርም።

እንዲሁም ሳትጠይቅ ሀብትንና ክብርን ሰጥቻለሁ፤ በዕድሜህ ሁሉ መካከል ከነንጉሳት መካከል እንደ አንተ የሚመስል የለም።

እና እንደ አባትህ ዳዊት በመንገዶቼ ብትሄድ፣ ሥርዓቶቼንና ትእዛዛቴን ብትጠብቅ፣ ዕድሜህን አራድጋለሁ።

ከዚያ ሰሎሞን ነቃ፤ እነሆ ሕልም ነበር። ወደ ኢየሩሳሌም መጣ፤ በእግዚአብሔር የኪዳን ታቦት ፊት ቆመ እና የሚቃጠሉ መሥዋዕትና የሰላም መሥዋዕት አቀረበ፤ ለአገልጋዮቹም ሁሉ ግብዣ አደረገ።

ከዚያ ሁለት አመንዝራ ሴቶች ወደ ንጉሥ መጡ እና በፊቱ ቆሙ።

አንዲቱ ሴት አለች፦ ጌታዬ ሆይ፣ እኔና ይህች ሴት በአንድ ቤት እኖራለን፤ ከእርስዋ ጋር በቤት ልጅ ወለድሁ።

ከለገስኩ በኋላ በሦስተኛው ቀን ይህችም ልጅ ወለደች፤ እኛም አብረን ነበርን፤ ከእኛ ጋር በቤቱ ውስጥ ሌላ ሰው አልነበረም፤ እኛ ሁለታችን ብቻ ነበርን።

ይህችም ሴት ልጇ በሌሊት ሞተ፤ ምክንያቱም በላዩ ተኝታ ጨፈገችው ነበር።

እኩለ ሌሊት ተነሥታ አገልጋችህ ሲተኛ ልጄን ከአጠገቤ አወሰደች በእትማዋም አኖረችው፤ ሞተውንም ልጇን በእትመዬ አኖረችልኝ።

በጥዋት ልጄን ጡት ለማጥባት ስነሣ እነሆ ሞቶ ነበር፤ ግን በጥዋት በጥልቀት ሲመለከት የወለድሁት ልጅ እንዳይሆን አወቅሁ።

ሌላይቱ ግን አለች፦ አይደለም፤ የሕያው ልጅ የእኔ ነው የሞተው ደግሞ የአንቺ ነው። ይህች ደግሞ፦ አይደለም፤ የሞተው የአንቺ ነው የሕያው ደግሞ የእኔ ነው አለች። እንዲሁ በንጉሡ ፊት ተናገሩ።

ንጉሡም አለ፦ አንዲቱ፦ ይህ የሕያው ልጄ ነው የአንቺ ልጅ ግን ሞቶአል ትላለች፤ ሌላይቱም፦ አይደለም የአንቺ ልጅ ሞቶአል የእኔ ግን ሕያው ነው ትላለች።

ንጉሡም አለ፦ ሰይፍ አምጡልኝ። ሰይፉም በንጉሡ ፊት ተወሰደ።

ንጉሡም አለ፦ የሕያውን ሕፃን በሁለት ክፈሉት፤ ግማሽን ለአንዲቱ ግማሽን ለሌላይቱ ስጡ።

የሕያው ሕፃን እናት የነበረችው ሴት ስለ ልጇ ርኅራኄዋ ተነሥታ ንጉሡን አለች፦ ጌታዬ ሆይ፣ የሕያውን ሕፃን ለእርስዋ ስጣት፤ ማንኛውንም መንገድ አትግዱት። ሌላይቱ ግን፦ የእኔም የአንቺም አይሁን፤ ክፈሉት አለች።

ንጉሡም መልሶ አለ፦ የሕያውን ሕፃን ለእርስዋ ስጡ፤ በምንም መንገድ አትግዱት፤ እርስዋ እናቱ ናት።

እስራኤል ሁሉ ንጉሡ የፈረደውን ፍርድ ሰሙ እና ንጉሡን ፈሩ፤ የአምላክ ጥበብ ፍርድ ለማድረግ እንዳለበት አዩና።