ከኤፍሬም ተራራ ራማታይም-ዞፊም የሚባል ቦታ የሚመጣ ኤልቃና የሚባል አንድ ሰው ነበር፤ እርሱ የዮሮሐም ልጅ፣ የኤሊሁ የልጅ ልጅ፣ የቶሁ የልጅ የልጅ ልጅ፣ የዙፍ ዘር ነበር፤ ኤፍሬማዊም ነበር።

ሁለት ባልደረቦች ነበሩት፤ የአንዲቱ ስም ሐና ነበር፣ የሌላይቱ ስምም ፔኒና። ፔኒና ልጆች ነበሯት፤ ሐና ግን ልጆች አልነበሯትም።

ይህ ሰው በየአመቱ ከከተማው ወጥቶ ወደ ሴሎ ሄዶ ለሠራዊት ጌታ ለማምለክና መሥዋዕት ሊሠዋ ይሄድ ነበር። የእግዚአብሔር ካህናት የኤሊ ሁለቱ ልጆች ሆፍኒና ፊንሐስ እዚያ ነበሩ።

ኤልቃና ሲሠዋ ሚስቱ ፔኒናንና ልጆቿን ወንዶችና ሴቶች ለእያንዳንዳቸው ክፍል ይሰጣቸው ነበር።

ሐናን ግን ድርብ ክፍል ይሰጣት ነበር፤ ስለ ሐና ይወዳት ነበር፤ እግዚአብሔር ግን ማሕፀኗን ዘግቶ ነበር።

ተቃዋሚዋም እግዚአብሔር ማሕፀኗን ዘግቶ ስለ ነበር እጅግ ታስቈጥራት እንዲጨነቃም ታነቃቃት ነበር።

ይህንንም በየአመቱ እያደረገች ነበር፤ ወደ እግዚአብሔር ቤት ሲወጣ ባለው ጊዜ እንዲሁ ታስቈጥራት ነበር፤ ስለዚህ ታለቅስ ምንም አትበልም ነበር።

ባሏ ኤልቃናም እንዲህ አላት፦ ሐና ሆይ፣ ለምን ታለቅሺ? ለምን አትበሊ? ልብሽ ለምን ተዘነጋ? እኔ ከአሥር ወንድ ልጆች ይልቅ ለአንቺ የማይሻል አይደለሁምን?

በሴሎ ከበሉና ከጠጡ በኋላ ሐና ነቃች፤ ካህኑ ኤሊም በእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ አንድ አምድ አጠገብ በመቀመጫ ላይ ተቀምጦ ነበር።

እርሷም በነፍሷ መራራነት ለእግዚአብሔር ጸለየች እጅግም አለቀሰች።

ስእለትም አደረገች እንዲህ አለች፦ ሠራዊት ጌታ ሆይ፣ ባሪያህን መከራ በእውነት ብታይ እኔንም ብታስብ ባሪያህንም ብታርስ ነገር ግን ለባሪያህ ወንድ ልጅ ብትሰጥ፣ እርሱን በሕይወቱ ሁሉ ለእግዚአብሔር እሰጠዋለሁ፤ ቀርፊትም በራሱ ላይ አይደርስ።

እርሷም በእግዚአብሔር ፊት ስትጸልይ ሲቀጥል ኤሊ አፍዋን ተመለከተ።

ሐና ግን በልቧ ብቻ ትናገር ነበር፤ ከንፈሯ ብቻ ተንቀሳቀሰ ነገር ግን ድምጧ አልተሰማም፤ ስለዚህ ኤሊ ሰካም ብላ መስሎታ ነበር።

ኤሊም እንዲህ አላት፦ እስከ መቼ እስክትሰኪ? የወይን ጠጅሽን ከአንቺ አርቂ።

ሐና መልሳ እንዲህ አለች፦ አይደለም ጌታዬ፤ እኔ በመንፈስ የሐዘን ሴት ነኝ፤ ወይን ጠጅ ወይም ጠንካራ መጠጥ አልጠጣሁም፤ ነፍሴን ግን በእግዚአብሔር ፊት አፈስሻለሁ።

ባሪያህን የቤልያል ልጅ አትቈጥር፤ እስከ አሁን ድረስ ከብዙ ጩኸቴና የልቤ ሐዘን የተነሣ ብቻ ተናግሬ ነው።

ኤሊም መልሶ እንዲህ አለ፦ በሰላም ሂጂ፤ እስራኤል አምላክ ከእርሱ የለመንሽውን ልመና ይስጥሽ።

እርሷም፦ ባሪያህ በዓይኖችህ ሞገስ ትገኝ ዘንድ ይሁን አለች። ከዚያ ሴቲቱ መንገዷን ሄደች፤ በላችም፤ መልክዋም ከዚያ በኋላ አልደነገጠም።

በማለዳ ማለዳ ተነሥተው በእግዚአብሔር ፊት ሰገዱ ከዚያም ተመልሰው ወደ ራማ ወዳላቸው ቤት መጡ። ኤልቃናም ሚስቱን ሐናን አወቀ፤ እግዚአብሔርም አሰባት።

ሐና ፀነሰች፤ ወራቱም ሲሞላ ወንድ ልጅ ወለደች፤ ስሙንም ሳሙኤል ብላ ጠራችው፤ እንዲህ ስትል፦ ከእግዚአብሔር ለመንሁ ነበር።

ኤልቃናም እና ቤቱ ሁሉ ለዓመታዊው መሥዋዕትና ስእለቱን ሊያቀርብ ወደ እግዚአብሔር ወጡ።

ሐና ግን አልወጣችም፤ ለባሏም እንዲህ አለች፦ ልጁን እስክለቅ ድረስ አልሄድም፤ ከዚያ እወስደዋለሁ በእግዚአብሔር ፊት እንዲታይ በዚያም ለዘላለም እንዲኖር።

ባሏ ኤልቃናም እንዲህ አላት፦ ደስ የሚልሽን አድርጊ፤ ልጁን እስክትለቂ ቆይ፤ ነገር ግን የእግዚአብሔር ቃሉ ይጸና። ሴቲቱም ተቀመጠች ልጇንም እስክትለቅ ጠባችው።

ልጇን ከለቀች በኋላ ከሶስት ቢሬዎች አንድ ኤፋ ዱቄት አንድም የወይን ጠጅ መያዣ ጋር አድርጋ ወሰደችው ወደ ሴሎ ያለው የእግዚአብሔር ቤት አመጣችው፤ ልጁም ገና ታናሽ ነበር።

አንድ ቢሬ ረጉሙ ልጁንም ወደ ኤሊ አመጡት።

እርሷም እንዲህ አለች፦ ጌታዬ ሆይ፣ እንደ ነፍስህ ሕይወት፣ ጌታዬ ሆይ፣ እኔ እዚህ በአንተ አጠገብ ቆሜ ለእግዚአብሔር የተጸለይሁት ያ ሴት እኔ ነኝ።

ስለዚህ ልጅ ጸለይሁ ነበር፤ እግዚአብሔርም ከእርሱ የለመንሁትን ልመና ሰጠኝ።

ስለዚህ እኔም ለእግዚአብሔር አቀርቻዋለሁ፤ ሕይወቱ ሁሉ ለእግዚአብሔር የተሰጠ ይሆናል። እርሱም በዚያ ለእግዚአብሔር ሰገደ።