ከዚያ ዳዊት ወደ ኖብ ወደ ካህኑ አኢሜሌክ መጣ፤ አኢሜሌክም ዳዊትን ሲገናኝ ፈርቶ አለው፦ ለምን ብቻህ ነህ? ከአንተ ጋር ሰው ስለማይኖር ምንድነው?

ዳዊትም ለካህኑ አኢሜሌክ አለው፦ ንጉሡ ሥራ አዘዘኝ፤ ‘የልካሁህ ሥራ ስለሆነ ወዴት እንደምልክህና ምን እንዳዘዝሁህ ማንም እንዳያውቅ’ አለኝ፤ እኔም ባሪያዎቼን በእንዲህና በእንዲህ ቦታ አስመደብሁ።

አሁን እንግዲህ በእጅህ ምን አለ? አምስት እንጀራ ወይም ያለውን ምንኛ ቢሆን ስጠኝ።

ካህኑም ለዳዊት መለሰና አለው፦ በእጄ የመደበኛ እንጀራ የለም፤ ነገር ግን ቅዱስ እንጀራ አለ፤ ጐልማሶቹ ቢያንስ ከሴቶች ራሳቸውን ካጠበቁ ብቻ ነው።

ዳዊትም ለካህኑ መለሰና አለው፦ እውነት ከመውጣታችን ጀምሮ እስከ አሁን ሶስት ቀናት ከሴቶች ተቆጥበናል፤ የጐልማሶቹም ዕቃ ቅዱስ ነው፤ እንጀራውም ቢሆን ዛሬ በዕቃ ቢቀደስ እንኳ እንደ መደበኛ ይቈጠራል።

ስለዚህ ካህኑ ቅዱስ እንጀራ ሰጠው፤ በዚያ ቦታ ያለ እንጀራ ከእግዚአብሔር ፊት የተወሰደው የፊቱ እንጀራ ብቻ ነበርና፤ እርሱም ተወስዶ በወሰዱበት ቀን ሙቅ እንጀራ በስፍራው እንዲተካ ይወስድ ነበር።

በዚያኑ ቀን በዚያ ቦታ የሳኦል ባሪያዎች መካከል አንድ ሰው ነበር፤ በእግዚአብሔር ፊት ተያዘ የነበረ። ስሙ ዶኤግ የተባለ ኤዶማዊ ነበር፤ የሳኦልም ከብቶች አለቃ ነበር።

ዳዊትም ለአኢሜሌክ አለ፦ እዚህ በእጅህ ክርጭት ወይም ሰይፍ የለምን? የንጉሡ ሥራ አስቸኳይ ስለሆነ ሰይፌንም መሣሪያዬንም አልያዘሁም።

ካህኑ አለ፦ በኤላ ሸለቆ የገደልኸው ፍልስጥናዊ ጎልያት ሰይፍ እነሆ ከኤፎድ ኋላ በጨርቅ የተጠቀመ እዚህ አለ፤ ያንን መውሰድ ብትወድ ውሰደው፤ ከዚህ በቀር ሌላ የለም። ዳዊትም አለ፦ እንደዚያው ያለ የለም፤ ስጠኝ።

በዚያኑ ቀን ዳዊት ተነሥቶ ከሳኦል ስለፈራ ሸሸ፤ ወደ ጋት ንጉሥ ወደ አኪስ ሄደ።

አኪስ ባሪያዎችም እንዲህ አሉት፦ ይህ የአገሩ ንጉሥ ዳዊት አይደለምን? ስለ እርሱ በዘፈና ሲዘምሩ እርስ በርሳቸው፦ ‘ሳኦል ሺህ ሺህ ገደለ፤ ዳዊት አሥር ሺህ ገደለ’ ያሉ አልነበሩምን?

ዳዊትም ይህን ቃል በልቡ አኑረ፤ ከጋት ንጉሥ አኪስ እጅግ ፈራ።

ስለዚህ ፊታቸው ውስጥ ባህሪውን ለውጦ፣ በእጃቸው ሆኖ እብድ መሆኑን አሳየ፤ በመግቢያው ደረት ላይ ሻፈረ፣ ምራቁም በጢሙ ላይ እንዲፈስ ተወወ።

አኪስም ለባሪያዎቹ አለ፦ እነሆ ይህ ሰው እብድ መሆኑን ታያላችሁ፤ እንግዲህ ለምን ወደ እኔ አመጣችሁት?

እብዶች የሚያስፈልጉኝ ነገር አለኝን እንዳለ፤ ይህ ሰው በፊቴ እብድ እንዲሠራ አመጣችሁት? ይህ ሰው ወደ ቤቴ መግባት አለበትን?