ሳሙኤል ሞተ፤ የእስራኤል ሁሉ ተሰብስበው አለቀሱት፣ በራማ ቤቱ ውስጥም ቀበሩት። ከዚያም ዳዊት ተነሥቶ ወደ ፋራን ምድረ በዳ ወረደ።

ማዖን ውስጥ ሀብቱ በካርሜል የነበረ አንድ ሰው ነበረ፤ ሰውየውም እጅግ ታላቅ ነበር፤ ሦስት ሺህ በጎችና አንድ ሺህ ፍየሎች ነበሩት፤ በካርሜልም በጎቹን ይጠርቅ ነበር።

የሰውየው ስም ናባል ነበር፤ የሚስቱም ስም አቢጋይል ነበር። እርሷ የጥበብ ሴት ነበረችና ውበት ያላት ነበር፤ ሰውየው ግን ጨካኝ እና በሥራው ክፉ ነበር፤ ከቀሌብ ቤተሰብ ነበር።

ዳዊት በምድረ በዳ ሳለ ናባል በጎቹን እንደሚጠርቅ ሰማ።

እንግዲያማ ዳዊት አስር ጕልማሶችን ላከ፤ ጕልማሶቹንም እንዲህ አላቸው፦ ወደ ካርሜል ውጡ፤ ወደ ናባልም ሂዱ በስሜ ሰላሙት።

ለእርሱ እንዲህ ብሉ፦ ሰላም ለአንተ፤ ሰላም ለቤትህ፤ ያለህም ሁሉ ሰላም ይሁን።

አሁን ለአንተ የሚጠርቁ ሰዎች አሉህ ብለህ ሰማሁ፤ ከእኛ ጋር የነበሩት እረኞችህን አላቃያቸውም፤ በካርሜል እንዳሉ ዘመን ሁሉ ከእነርሱ ነገር አንድ እንኳ አልጠፋም።

ጕልማሶችህን ጠይቅ እነርሱም ያመለክቱልህ፤ ስለዚህ ጕልማሶቹ በፊትህ ሞገስ ያግኙ፤ በመልካም ቀን መጥተናልና፤ እባክህ እጅህ የምትገኝ ምንም ለአገልጋዮችህና ለልጅህ ለዳዊት ስጥ።

የዳዊት ጕልማሶች በመጡ ጊዜ እነዚያን ቃሎች ሁሉ በዳዊት ስም ተናገሩለት እና ዝም አሉ።

ናባልም የዳዊትን አገልጋዮች መልሶ፦ ዳዊት ማን ነው? የኢሴ ልጅ ማን ነው? ዛሬ ዘመን ከጌታቸው የሚሸሹ ባሪያዎች ብዙ ናቸው አለ።

እንግዲያን እንጀራዬንና ውሃዬንና ለአጠርቃዎቴ የሰረዝሁትን ሥጋ እወስድ ማን እንደሆኑ የማላውቃቸው ሰዎች ልሰጣቸው?

ስለዚህ የዳዊት ጕልማሶች መንገዳቸውን ተመለሱ፤ ሄዱ፣ መጡ፣ እነዚያን ቃሎች ሁሉ ነገሩት።

ዳዊትም ለሰዎቹ፦ እያንዳንዳችሁ ሰይፋችሁን ታጥቁ አላቸው። እነርሱም እያንዳንዳቸው ሰይፋቸውን ታጠቁ፤ ዳዊትም ራሱ ሰይፉን ታጠቀ። ከዳዊት ተከትለው ወጡ ሩብ ሺህ ያህል ሰዎች፤ ሁለት መቶ ግን ከዕቃዎቹ ጋር ተቀሩ።

ከጕልማሶቹ አንዱ ግን የናባል ሚስት አቢጋይልን እንዲህ ሲል ነገራት፦ እነሆ፣ ዳዊት ከምድረ በዳ መልእክተኞችን ወደ ጌታችን ለሰላምታ ላከ፤ እርሱ ግን አሳደፈባቸው።

ነገር ግን ሰዎቹ ለእኛ እጅግ መልካሞች ነበሩ፤ አልተጎዱንም፤ ከእነርሱ ጋር በሜዳ ስንኖር ያለን ጊዜ ሁሉ ምንም አልጠፋልንም።

በጎቻችንን ሲጠብቁ ከእነርሱ ጋር ስንሆን በቀንና በሌሊት ሁሌ ለእኛ እንደ ቅጥር ነበሩ።

አሁን እንግዲህ ምን ልታደርጊ እንደምትወዲ አስተውለሽ መርምር፤ የክፉ ነገር ምክር በጌታችንና በቤተሰቡ ሁሉ ላይ ተወስኗል፤ እርሱ ግን እንዲህ ያለ ክፉ ሰው ነው፤ ሰው ማንም አይችል ይናገረው።

አቢጋይልም ታይታ ፈጥና ሁለት መቶ እንጀራ፣ ሁለት የወይን ጠጅ ዕቃዎች፣ የተዘጋጁ አምስት በጎች፣ አምስት መለኪያ የተቀቀለ እህል፣ መቶ ጥቅሎች የደረቁ ወይኖች፣ ሁለት መቶ የበለስ ጥቅሎች ወስዳ በአህያዎች ላይ ጫናቸው።

ለአገልጋዮቿም፦ ከዚህ በፊት ሂዱ፤ እነሆ እኔ ከእናንተ በኋላ እመጣ አለች፤ ለባሏ ለናባል ግን አላተረፈችለትም።

እሷ በአህያ ላይ ተቀምጣ በተራራው ድብቅ አካባቢ ሲወርድ ነበር፤ እነሆ ዳዊትና ሰዎቹ ሊገናኟ እየወረዱ መጡ፤ እርሷም ተጋጠማቸው።

ዳዊት ግን፦ በእውነት ይህ ሰው ያለውን በምድረ በዳ ያለውን ሁሉ ከንቱ ብቻ ጠብቄ ነበር፤ የሆነ ነገር አንድ እንኳ አልጠፋለትም ነበር፤ እርሱ ግን በጎንን በክፉ መከፈለኝ ነው ያለ ነበር።

እግዚአብሔር የዳዊት ጠላቶችን እንዲህም ከዚህ ይልቅ ያድርጋቸው፤ እስከ ጠዋት ብርሃን ድረስ ከእርሱ የሚመለከቱ ወንዶች አንዱን እንኳ እንዳላስቀር!

አቢጋይልም ዳዊትን አሳየች ሲመጣ፤ ፈጥና ከአህያው ወረደች፤ በዳዊት ፊት በምድር ተደፍታ ሰገደች።

በእግሮቹም ላይ ተደፍታ እንዲህ አለች፦ ጌታዬ ሆይ፣ ይህ በደል በእኔ ላይ ይሁን፤ ባሪያህ የሆነች እኔ እባክህ በፊትህ እንድናገር ፍቀድ፤ የባሪያህን ቃል ስማ።

ጌታዬ ሆይ፣ እባክህ ይህን የክፉ ሰው ናባልን አትቍጣበት፤ ስሙ እንደሚያመለክተው እርሱ እንዲሁ ነው፤ ስሙ ናባል ነው፥ ሞኝነትም ከእርሱ ጋር ነው። ነገር ግን ጌታዬ የላክሃቸውን ጕልማሶች እኔ ባሪያህ አላየሁአቸውም።

አሁንም ጌታዬ ሆይ፣ እግዚአብሔር ሕያው ነው፤ ነፍስህም ሕያው ናት፤ እግዚአብሔር እንዳትመጣ ደም እንዳትፈስስ እና በእጅህ እንዳትበቀል አድርጎ ከለከለህና፤ አሁን ጌታዬን የሚጠሉ እና ክፉ የሚሻኑ ሁሉ እንደ ናባል ይሁኑ።

አሁንም ይህ በረከት የባሪያህ የወሰነችው ስጦታ ለጌታዬን የሚከተሉ ጕልማሶች ይስጥ።

እባክህ የባሪያህን መተላለፍ ተስማማና ይቅር በል፤ እግዚአብሔር የጌታዬን ጦርነት ይዋጋልና እግዚአብሔር ለጌታዬ በድንጋጤ የማይናወጥ ቤት እርግጥ ያቆማል፤ ክፉ ነገርም በዕድሜህ ሁሉ አልተገኘ ብሎብህም ይሆናል።

ሰው አንዱ ለመከተልህ ነፍስህንም ለመፈለግ ተነሥቶአል፤ የጌታዬ ነፍስ ግን ከአምላክህ ከእግዚአብሔር ጋር በሕይወት ጥቅል ውስጥ ታስረዋለች፤ የጠላቶችህን ነፍሶች ግን እግዚአብሔር እንደ ተወንጭር ድንጋይ ይጣላቸዋል።

እግዚአብሔር ስለ አንተ የተናገረውን መልካም ሁሉ ለጌታዬ ባፈጸመ ጊዜ አንተንም በእስራኤል ላይ በገዥነት ባቆመ ጊዜ፣

ይህ ነገር—ከንቱ ደም መፍሰስ ወይም ራስህን መበቀል—ለአንተ ኀዘን ወይም የልብ መተናበይ አይሁን። እግዚአብሔርም ለጌታዬ በጎ ባደረገ ጊዜ እባክህ ባሪያህን አስብ።

ዳዊትም ለአቢጋይል፦ ዛሬ ልብሽን እንዲሁ አብረሽ እንድትለገምጥ ልኮሽ የላከሽ የእስራኤል አምላክ እግዚአብሔር የተባረከ ይሁን አለ።

ዕቅድሽም የተባረከ ይሁን፤ እንዲሁም ዛሬ እንዳመጣሁ ደም እንዳፈስስና በእጄ እንዳበቀል የከለከልሽ አንቺም የተባረክሽ ሁኚ።

ለእውነት፣ የእስራኤል አምላክ እግዚአብሔር ሕያው ነው—አንቺ በፍጥነት ተጋኝተሽ ለመጣሽ ሳልሆን ኖሮ እስከ ጠዋት ብርሃን ድረስ ከናባል የሚመለከቱ ወንዶች አንዱን እንኳ አልተረፈለትም ነበር።

ከእጅዋም ያመጣችውን ዳዊት ተቀብሎ እንዲህ አላት፦ በሰላም ወደ ቤትሽ ቂሚ፤ ድምፅሽን ሰምቼ ጥያቄሽንም ተቀብዬ ነው።

አቢጋይልም ወደ ናባል መጣች፤ እነሆ በቤቱ ውስጥ እንደ ንጉሥ በዓል ሠርቶ ነበር፤ የወይን ጠጅ እጅግ ጠጥቶ ልቡ ደስ ይለው ነበር፤ ስለዚህ እስከ ጠዋት ድረስ ታላቅ ወይም ትንሽ ምንም አላለችውም።

ጠዋት ሆነ ስካርነቱም ሲያልቅ ሚስቱ እነዚህን ነገሮች ሲነግረው ልቡ በውስጡ ሞተ፤ እንደ ድንጋይም ሆነ።

ከዚያም ከአሥር ቀናት በኋላ እግዚአብሔር ናባልን መታው እርሱም ሞተ።

ዳዊትም ናባል መሞቱን ሲሰማ፦ ስድቤን ከናባል እጅ በመከላከል ለእኔ ፍርድ የሰጠ እግዚአብሔር የተባረከ ይሁን፤ አገልጋዩንም ከክፉ ነገር ጠብቆኛል፤ እግዚአብሔርም የናባልን ክፉነት በራሱ ራስ ላይ መልሶታል አለ። ከዚያም ዳዊት መልእክተኞችን ላከ አቢጋይልን ሚስት ለመውሰድ ለመናገር።

የዳዊት አገልጋዮችም ወደ ካርሜል ወደ አቢጋይል መጥተው እንዲህ አሏት፦ ዳዊት አንቺን ለእርሱ ሚስት ለመውሰድ እንድንወስድሽ ልኮናል።

እርሷም ተነሥታ ፊትዋን ወደ ምድር አጐናጸፈች እንዲህም አለች፦ እነሆ፣ ባሪያህ ለመሆን ዝግጁ ነኝ—የጌታዬን አገልጋዮች እግሮች እንኳ ለማጠብ።

አቢጋይልም ፈጥና ተነሣች፤ አህያ ላይ ተቀመጠች፤ ከእርሷም በኋላ የሚሄዱ አምስት ገረዶቿ ነበሩ፤ የዳዊትን መልእክተኞች ተከትላ ሄደችና ሚስቱ ሆነች።

ዳዊትም ከይዝራኤል አሂኖዓምን አገባ፤ ሁለቱም ሚስቶቹ ሆኑለት።

ሳውል ግን ልጁን ሚካልን፣ የዳዊትን ሚስት፣ የላይሽ ልጅ የጋሊም ሰው ፋልቲን ሰጥቶ ነበር።