በእነዚያ ወራቶች ፍልስጥኤማውያን ከእስራኤል ጋር ለመዋጋት ወታደራቸውን አንድ ላይ ሰበሰቡ። ዓኪስም ለዳዊት እንዲህ አለው፦ አንተና ሰዎችህ ከእኔ ጋር ወደ ሰልፍ እንደምትወጡ እርግጠኛ ሁን።

ዳዊትም ለዓኪስ እንዲህ አለ፦ የባሪያህ የሚችለውን በእርግጥ ታውቃለህ። ዓኪስም ለዳዊት እንዲህ አለ፦ ስለዚህ ለዘላለም የራሴን ጠባቂ አደርግሃለሁ።

አሁን ሳሙኤል የሞተ ነበር፤ እስራኤልም ሁሉ አለቀሱት በራማም፣ በራሱ ከተማ ቀብረው። ሳውልም የመንፈስ ጠሪዎችንና ሠናካትን ከአገር አስወግዶ ነበር።

ፍልስጥኤማውያንም ተሰብስበው መጡ በሹኔምም ሰፈሩ፤ ሳውልም እስራኤልን ሁሉ ሰብስቦ በግልቦዓ ሰፈሩ።

ሳውልም የፍልስጥኤማውያንን ሠራዊት ሲያይ ፈርቶ ልቡ እጅግ ተንቀጠቀጠ።

ሳውልም ከእግዚአብሔር ዘንድ ሲጠይቅ እግዚአብሔር አልመለሰለትም፤ በሕልምም አልነበረም፣ በኡሪምም አልነበረም፣ በነቢያትም አልነበረም።

ከዚያም ሳውል ለአገልጋዮቹ እንዲህ አለ፦ ወደ እርስዋ ሄድ እንድጠይቅባት የመንፈስ ጠሪት ሴት ፈልጉልኝ። አገልጋዮቹም እንዲህ አሉት፦ እነሆ በዔንዶር የመንፈስ ጠሪት ሴት አለች።

ሳውልም መልኩን ለወጠ ሌላ ልብስም ለበሰ ሄደም፤ ከእርሱም ጋር ሁለት ሰዎች ነበሩ። በሌሊት ወደ ሴቲቱ መጡ፤ እርሱም እንዲህ አላት፦ እባክሽ በመንፈስ ጥሪሽ ስለኔ ተጠንቀቂ፣ ስሙንም የምነግርሽውን ማንንም ለኔ አስነሣልኝ።

ሴቲቱም እንዲህ አለችው፦ ሳውል ያደረገውን ታውቃለህ፤ የመንፈስ ጠሪዎችንና ሠናካትን ከአገር አጥሎአል፤ እንግዲህ ለምን ለመግደል ሕይወቴን ወጥመድ ታስጣለህ?

ሳውልም በእግዚአብሔር ለእርስዋ መሐላ ተማለ swearing, እንዲህ ብሎ፦ እግዚአብሔር ሕያው እንደሆነ በዚህ ነገር ክፉ አይደርስብሽም።

ከዚያም ሴቲቱ፦ ማንን እንስታልህ? አለችው። እርሱም፦ ሳሙኤልን አስነሣልኝ አለ።

ሴቲቱም ሳሙኤልን ባየች በታላቅ ድምፅ ጮኻች፤ ሴቲቱም ለሳውል እንዲህ አለች፦ ለምን ተታለልኸኝ? አንተ ሳውል ነህ!

ንጉሡም እንዲህ አላት፦ አትፍሪ፤ እንግዲህ ምን አየሽ? ሴቲቱም ለሳውል እንዲህ አለች፦ አማልክት ከምድር ሲወጡ አየሁ።

እርሱም እንዲህ አላት፦ መልኩ እንዴት ዓይነት ነው? እርስዋም እንዲህ አለች፦ ሽማግሌ ሰው ይወጣል እና በመጐናጸፊያ ተሸፍኖ ነው። ሳውልም እሱ ሳሙኤል መሆኑን አስተዋወቀ፤ በመሬት ላይ ፊቱን አንጥቦ ሰገደ።

ሳሙኤልም ለሳውል እንዲህ አለ፦ ለምን አስነካኸኝ እንድነሣ? ሳውልም መለሰ እንዲህ አለ፦ እጅግ ተጨንቄአለሁ፤ ፍልስጥኤማውያን በእኔ ላይ ሰልፍ አድርገዋል፣ እግዚአብሔርም ከእኔ ራቅ ሄዶአል ከእኔም አልመለሰልኝም፤ ከነቢያትም አይደለም ከሕልሞችም አይደለም፤ ስለዚህ ምን እንደምሥራ እንድታስታውቀኝ ጠርቼሃለሁ።

ሳሙኤልም እንዲህ አለ፦ እግዚአብሔር ከአንተ ስለ ራቀ እና ጠላትህም ሆኖ ስለ ተለየ እኔን ለምን ታስተውለኛለህ?

እግዚአብሔርም በእኔ አፍ እንዳለው አድርጎአል፤ መንግሥትን ከእጅህ ነብሎ አስወግዶ ለባልንጀራህ ለዳዊት ሰጥቶአል።

እግዚአብሔርን ድምፁን አልታዘዝህምና በአማሌቅ ላይ የቍጣውን መከራ አልፈጸምህምና በዚህ ቀን ይህን ነገር በአንተ ላይ አድርጎአል።

እንዲሁም እግዚአብሔር እስራኤልን ከአንተ ጋር በፍልስጥኤማውያን እጅ ይሰጣል፤ ነገ አንተና ወንዶች ልጆችህ ከእኔ ጋር ትሆናላችሁ፤ የእስራኤልን ሰራዊትም እግዚአብሔር በፍልስጥኤማውያን እጅ ይሰጣቸዋል።

ከዚያም ሳውል በሳሙኤል ቃል ምክንያት እጅግ ፈርቶ ወዲያው ሙሉ ሰው በምድር ላይ ተወደቀ፤ ኀይልም አልነበረበትም፤ ሙሉ ቀንና ሌሊቱን ዳቦ አልበላም ነበርና።

ሴቲቱም ወደ ሳውል መጣች፤ እጅግ ተደናግሎ መሆኑን አይታ እንዲህ አለችው፦ እነሆ፣ አገልጋለትህ ድምፅህን ሰምቼ ቃልህንም ሰምቼ ሕይወቴን በእጄ ውስጥ አድርጓለሁ።

አሁንም እባክህ አንተም ድምፄን ስማ፤ ጥቂት የዳቦ ቁራሽ እንድናቀርብልህ ፍቀድ ብትበላም ሲሄድ በመንገድ ላይ ኃይል እንዲኖርህ ይሆናል።

ነገር ግን እርሱ፦ አልበላም አለ። አገልጋዮቹም ከሴቲቱ ጋር ብለው አስገደዱት፤ እርሱም ቃላቸውን ሰማ። ከመሬት ነሥቶ በአልጋ ላይ ተቀመጠ።

ሴቲቱም በቤቷ ውስጥ ወፍራም ጠቦት ነበራት፤ ፈጥና ገደለችው፣ ዱቄት ወስዳ አለቀለቀች፣ ከእሱም ያለ እርሾ ዳቦ ጋብዳ ጋገደች።

እርሷም ለሳውልና ለአገልጋዮቹ አቀረበችላቸው፤ እነርሱም በሉ። ከዚያም በዚያኑ ሌሊት ተነሥተው ሄዱ።