ሳሙኤል በዕድሜ ሲያረጀ ልጆቹን በእስራኤል ላይ ዳኞች አስመደባቸው።

የበኵር ልጁ ስም ዮኤል ነበር፤ የሁለተኛውም ስም አቢያ ነበር። እነርሱ በቤርሳቤህ ዳኞች ነበሩ።

ነገር ግን ልጆቹ በመንገዱ አልሄዱም፤ ለሀብት ወደ ጎን ዘለሉ፥ ስጦታም ተቀበሉ ፍርድንም አጣሱ።

ከዚያ የእስራኤል ሽማግሌዎች ሁሉ ተሰብስበው ወደ ሳሙኤል ወደ ራማ መጡ።

እንዲህም አሉት፦ እነሆ አረጅህ ነህ፥ ልጆችህም በመንገድህ አይሄዱም፤ አሁን እንደ አሕዛብ ሁሉ እንዲፈርድልን ለእኛ ንጉሥ ሹምልን።

ግን እነርሱ እንዲፈርድልን ንጉሥ ሹምልን ባሉ ጊዜ ነገሩ ሳሙኤልን አሳዘነው፤ ሳሙኤልም ወደ እግዚአብሔር ጸለየ።

እግዚአብሔርም ሳሙኤልን እንዲህ አለው፦ ሕዝቡ የሚናገረውን ሁሉ ስማቸው፤ አንተን የናቁ አይደሉም፥ እኔን ነው የናቁት እንዳልነግሣቸው።

ከግብፅ ካወጣኋቸው ቀን ጀምሮ እስከ ዛሬ ድረስ እኔን ትተው ሌሎች አማልክት በመገዛት እንዳደረጉት እንዲሁ ለአንተ ያደርጋሉም።

አሁንም ቃላቸውን ስማቸው፤ ነገር ግን በጥንቃቄ አስጠንቀቃቸው የሚንግሥካቸው ንጉሥ ሥርዓት ምን እንደሆነ አሳይላቸው።

ሳሙኤልም ንጉሥ የሚሹ ለሕዝቡ የእግዚአብሔርን ቃል ሁሉ ነገራቸው።

እንዲህም አለ፦ የሚንግሥካችሁ ንጉሥ ሥርዓት ይህ ነው፤ ወንዶች ልጆቻችሁን ይወስዳል፥ ለራሱ ለሰረገሎቹ እግረኛና ፈረሰኛ ያደርጋቸዋል፤ ከእነርሱም አንዳንዶች በሰረገሎቹ ፊት ይሮጣሉ።

ሺህ ሺህና አምሳ አምሳ የሠራዊት አለቆች ያደርጋቸዋል፤ መሬቱን እንዲያርሱ፣ እርሻውን እንዲያጭዱ፣ የጦር መሳሪያዎቹንና የሰረገሎቹን መሳሪያ እንዲሠሩ ያስቀመጣቸዋል።

ሴቶቻችሁንም የሽቱ አቀናባሪዎች እንዲሆኑ፣ ምግብ እንዲበስሉና እንጀራ እንዲጋግሩ ይወስዳቸዋል።

እርሻችሁን፣ የወይን ቦታችሁንና የወይራ እርሻችሁን—ምርጥ ያሉትን እንኳ—ይወስዳል፤ ለባሪያዎቹም ይሰጣቸዋል።

ከዘራችሁና ከወይን እርሻችሁ አሥራቱን ይወስዳል፥ ለአለቆቹና ለባሪያዎቹም ይሰጣል።

ወንድ ባሪያዎቻችሁንና ሴት ባሪያዎቻችሁን፣ ምርጥ ወጣቶቻችሁንና አህዮቻችሁን ይወስዳል፤ ለራሱ ሥራ ያደርጋቸዋል።

ከበጎቻችሁም አሥራቱን ይወስዳል፤ እናንተም ባሪያዎቹ ትሆናላችሁ።

በዚያ ቀን ስለ ራሳችሁ የመረጣችሁት ንጉሥ ታጮኻላችሁ፤ እግዚአብሔርም በዚያ ቀን አይሰማችሁም።

ነገር ግን ሕዝቡ የሳሙኤልን ድምጽ ለመታዘዝ እንቢ ተባሉ፥ እንዲህም አሉ፦ አይሆንም፤ በላያችን ንጉሥ ይሁን።

እንደ አሕዛብ ሁሉ እንሆን ዘንድ፥ ንጉሣችንም እንዲፈርድልን በፊታችን እንዲወጣ ጦርነታችንንም እንዲዋጋ።

ሳሙኤልም የሕዝቡን ቃል ሁሉ ሰምቶ በእግዚአብሔር ፊት አቀረባቸው።

እግዚአብሔርም ሳሙኤልን፦ ቃላቸውን ስማቸው ለእነርሱም ንጉሥ አድርግ አለው። ሳሙኤልም ለእስራኤል ሰዎች፦ እያንዳንዳችሁ ወደ ከተማችሁ ተመለሱ አላቸው።