ሮብዓም ወደ ሴኬም ሄደ፤ ሁሉም እስራኤል ንጉሥ ሊያደርጉት ወደ ሴኬም ስለ መጡ ነው።

ኔባት ልጅ ኢዮርብዓም ከንጉሥ ሰሎሞን ፊት ሸሽቶ በግብጽ ሳለ ይህን ሲሰማ ከግብጽ ተመለሰ።

እነርሱም ላኩ ጠሯው፤ ኢዮርብዓምም እስራኤል ሁሉ ከእርሱ ጋር መጥተው ለሮብዓም እንዲህ ተናገሩ።

አባትህ ቀንበራችንን ከባድ አደረገ፤ አሁን እንግዲህ አባትህ ያስጨነቀውን ከባድ ሥራና በእኛ ላይ ያጫነውን ከባድ ቀንበር ትንሽ አሳነስልን፤ እኛም አንተን እናገለግልሃለን።

እርሱም እነርሱን፦ ከሦስት ቀን በኋላ ወደ እኔ ተመለሱ አላቸው። ሕዝቡም ሄዱ።

ንጉሥ ሮብዓም አባቱ ሰሎሞን በሕይወት ሳለ በፊቱ የቆሙ ሽማግሌዎችን ምክር ጠየቀ፤ እንዲህም አለ፦ ለዚህ ሕዝብ መልስ ለመመለስ ምን ምክር ታቀርቡልኛላችሁ?

እነርሱም እንዲህ አሉት፦ ለዚህ ሕዝብ ቸር ቢሆንላቸው እና ደስ ብታሰኝአቸው መልካም ቃልም ብትናገራቸው ለዘላለም ባሪያዎችህ ይሆናሉ።

ነገር ግን ሽማግሌዎቹ የሰጡትን ምክር ተወና ከእርሱ ጋር የደገፉ በፊቱም የሚቆሙ ወጣቶችን ጋር ተማከረ።

እናንተስ፣ አባትህ በእኛ ላይ ያደረገውን ቀንበር ትንሽ አሳነስልን ብለው ለእኔ የተናገሩትን ይህን ሕዝብ መልስ እንመልስ ዘንድ ምን ምክር ትሰጡኛላችሁ?

ከእርሱ ጋር የደገፉ ወጣቶቹ እንዲህ ብለው አሉት፦ እንዲህ ለአንተ የተናገረውን ሕዝብ እንዲህ መልስ ትሰጣለህ፤ አባትህ ቀንበራችንን ከባድ አደረገ አንተ ግን ትንሽ አሳነስልን ብለው ሲሉህ፣ አንተም ለእነርሱ እንዲህ ትበል፤ የእኔ ትንንሽ ጣት ከአባቴ ወገብ ይወፍራል።

አባቴ በላያችሁ ከባድ ቀንበር አጫነ፤ እኔ ግን በቀንበራችሁ እጨምራለሁ፤ አባቴ በመቀጫ ቀጨችኋችሁ፤ እኔ ግን በቆርቆሮ እቀጣችኋለሁ።

ንጉሡ እንዲህ ብሎ እንደ አዘዘ በሦስተኛው ቀን ኢዮርብዓምና ሕዝቡ ሁሉ ወደ ሮብዓም መጡ፤ በሦስተኛው ቀን ወደ እኔ ተመለሱ እንዳለ።

ንጉሡም በጨካኝ ቃል መለሰላቸው፤ ንጉሥ ሮብዓምም የሽማግሌዎቹን ምክር ተወ።

እና የወጣቶቹን ምክር ተከትሎ እንዲህ መለሰላቸው፦ አባቴ ቀንበራችሁን ከባድ አደረገ፤ እኔ ግን በዚያ እጨምራለሁ። አባቴ በመቀጫ ቀጨችኋችሁ፤ እኔ ግን በቆርቆሮ እቀጣችኋለሁ።

እንግዲህ ንጉሡ ለሕዝቡ አልሰማም፤ ነገሩ ከእግዚአብሔር ስለ ነበር እግዚአብሔር በሴሎናዊ አሂያ እጅ ለኔባት ልጅ ለኢዮርብዓም የተናገረውን ቃል እንዲፈጽም ነው።

ንጉሡ እንዳይሰማቸው ሲያዩ እስራኤል ሁሉ ሕዝቡ ለንጉሡ እንዲህ መለሱ፦ በዳዊት ምን ዕቃ አለን? በኢሴይ ልጅ ርስት የለንም። እስራኤል ሆይ፣ እያንዳንዳችሁ ወደ ድንኳናችሁ ተመለሱ፤ አሁን ዳዊት ሆይ፣ ቤትህን እይ። እስራኤልም ሁሉ ወደ ድንኳናቸው ሄዱ።

ነገር ግን በይሁዳ ከተሞች የሚኖሩ የእስራኤል ልጆች ላይ ሮብዓም ነገሠ።

ከዚያም ንጉሥ ሮብዓም በግብር ላይ የነበረውን አዶራም ላከ፤ የእስራኤል ልጆች ግን በድንጋይ ወገሩት እስኪሞት ድረስ። ንጉሥ ሮብዓም ግን ፈጥኖ ወደ ሠረገላው ወጣ ወደ ኢየሩሳሌም ለመሸሸጥ።

እንዲሁም እስራኤል በዳዊት ቤት ላይ እስከ ዛሬ ድረስ ዐመፁ።