እኛ እንደገና ራሳችንን ለመመስከር እንጀምርን? ወይስ እንደ አንዳንዶች ሰዎች ወደ እናንተ የምስክርነት ደብዳቤ፣ ወይም ከእናንተ የምስክርነት ደብዳቤ ያስፈልገናል?

እናንተ በልቦቻችን የተጻፋችሁ፣ ሁሉም ሰው የሚያውቀውና የሚነበው ደብዳቤናችን ናችሁ።

ስትገልጡ በእርግጥ የክርስቶስ ደብዳቤ መሆናችሁ ታወቀች፤ በእኛ አገልግሎት የተሰጠች፣ በሳም ሳይሆን በሕያው እግዚአብሔር መንፈስ የተጻፈች፣ በድንጋይ ጽላቶች ላይ ሳይሆን በልብ ውስጥ ያሉ የሥጋ ጽላቶች ላይ የተጻፈች ናት።

እኛም እንዲህ ያለ መታመን በክርስቶስ በኩል ወደ እግዚአብሔር አለን።

እንደ ራሳችን ሆነን ማንኛውንም ነገር እንኳ ለመማሰብ ከራሳችን በቂ አይደለንም፤ ነገር ግን በቂነታችን ከእግዚአብሔር ነው።

እርሱም እኛን የአዲሱ ኪዳን ተገቢ አገልጋዮች አድርጎናል፤ በፊደል ሳይሆን በመንፈስ፤ ፊደሉ ይገድላል መንፈስ ግን ሕይወት ይሰጣል።

ነገር ግን በድንጋይ ላይ የተጻፈና የተቀረጸ የሞት አገልግሎት ክብር ካለው እንደ ነበር፣ የሙሴ ፊት ክብር ሊጠፋ የሚሆን ቢሆንም የእስራኤል ልጆች የእርሱን ፊት በጸንታ ማየት አልቻሉም።

እንግዲህ የመንፈስ አገልግሎት እንዴት አብልጦ ክብር አይኖረው?

የፍርድ አገልግሎት ክብር ካለው፣ የጽድቅ አገልግሎት በክብር እጅግ ይበልጣል።

ምክንያቱም የሚበልጥ ክብር ስለሆነ በክብር የተከበረውም ነገር ከእርሱ ጋር ሲነጻጸር በዚህ አንጻር ክብር እንዳለው አይቈጠርም።

ስለዚህ የሚያልፍ ነገር ቢከበር፣ የሚቀር ነገር በእጅጉ ይልቅ በክብር የተሞላ ነው።

እንግዲህ እንዲህ ያለ ተስፋ ስላለን በንግግራችን በጣም ግልጽ እንሆናለን።

ከሙሴ ግን እንደማይመስል፤ የሚያልፍ የነበረው የዚያ ነገር ፍጻሜ እንዳይታይ ለእስራኤል ልጆች በፊቱ መጋረጃ ይዞ ነበር።

ነገር ግን አእምሮቻቸው ተከብዶባቸው ነበር፤ እስከ ዛሬም ድረስ የድሮ ኪዳን ሲነበብ ያ አንድ መጋረጃ አልወገደም፤ ይህ መጋረጃ ግን በክርስቶስ ይወገዳል።

እንኳን ዛሬም ሙሴ ሲነበብ መጋረጃው በልባቸው ላይ ነው።

ነገር ግን ሰው ወደ ጌታ ሲመለስ መጋረጃው ይወገዳል።

አሁን ጌታ መንፈስ ነው፤ የጌታ መንፈስ የሚገኝበት ቦታ ነጻነት አለ።

እኛ ሁላችን ግን መጋረጃ የሌለው ፊት ሆነን እንደ መስታወት ውስጥ የጌታን ክብር እያመለከትን ከክብር ወደ ክብር በዚያው ተመሳሳይ ምስል እንቀየራለን፤ ይህም በጌታ መንፈስ ነው።