በዚያን ጊዜ ከ“የነቢያት ልጆች” ሚስቶች አንዲት ሴት ወደ ኤልሳዕ ጮኻ እንዲህ አለች፤ “ባሪያህ የሆነ ባልሼ ሞቶአል፤ ባሪያህም እግዚአብሔርን እንደሚፈራ አንተ ታውቃለህ። ባለብድሩም መጥቶ ሁለቱን ልጆቼን ለባርያነት ሊወስዳቸው ነው።”

ኤልሳዕም አላት፣ “ለአንቺ ምን አድርግልሻለሁ? ንገሪኝ፤ በቤትሽ ምን አለ?” እርሷም አለች፣ “ባሪያህ የሆንሁ ሴት በቤቴ ምንም የለኝም፤ የዘይት አንድ ማሰሮ ብቻ እንጂ።”

እርሱም አላት፣ “ሂጂ ከጎረቤቶችሽ ሁሉ ባዶ ማሰሮዎች ብዙ እየበይዝሽ አስመጪ፤ ጥቂት አትበይዝ።”

“ከዚያም በገባሽ ጊዜ በአንቺና በልጆችሽ ላይ በሩን ዘግተሽ በእነዚያ ማሰሮዎች ሁሉ ውስጥ አፍስሺ፤ የተሞላውንም በጎን አቁሚ።”

ከእርሱም ወጥታ ሄደች በራሷና በልጆቿ ላይ በሩን መዝጋች፤ ልጆቿም ማሰሮዎቹን ለእርሷ ያመጡ ነበር፤ እርሷም ትፈስስ ነበር።

ማሰሮዎቹ ሲሞሉ ልጇን፣ “እስካሁን ሌላ ማሰሮ አምጣልኝ” አለች፤ እርሱ ግን፣ “የቀረ ማሰሮ የለም” አለ። ዘይቱም ቆመ።

ከዚያ መጥታ ለእግዚአብሔር ሰው ነገረች፤ እርሱም አላት፣ “ሂጂ ዘይቱን ሸጪ ብድርሽን ክፈሪ፤ ከቀረውም አንቺና ልጆችሽ ተኖሩ።”

አንድ ቀን ኤልሳዕ ወደ ሹናም አለ፤ በዚያም የተከበረች ሴት ነበረች፤ ምግብ እንዲበላ ግድ አድርጋ አስቀመጠችው። ከዚያም ከዚያ ያለፈ ሁል ጊዜ ወደዚያ ይገባ ነበር ምግብ ይበላ ዘንድ።

እርሷም ለባሏ አለች፣ “እነግድ እኔ ይህ ሰው ሁልጊዜ ያለፍ የሚሄድ የእግዚአብሔር ቅዱስ ሰው መሆኑን አስተዋልሁ።”

“እባክህ በግድግዳ ላይ አንዲት ትንሽ ክፍል እንሥራለን፤ በዚያም አልጋና ጠረጴዛ ወንበርና መብራት እንድንሰይም፤ ወደ እኛ ሲመጣ ወደዚያ ይገባ ዘንድ።”

አንድ ቀንም እርሱ ወደዚያ መጣ ወደ ክፍሉም ገባ እንቅልፍ ተኛ ነበር።

እርሱም ለባሪያው ለጌሃዚ፣ “ይህችን ሹናማዊት ጥራ” አለው። እርሱም ባጠራት ጊዜ በፊቱ ቆመች።

ኤልሳዕም፣ “አሁን እንዲህ ብለህ ንገራት፤ ስለ እኛ በዚህ ሁሉ ትጋት ትጠንቀቅልናለሽ፤ ለአንቺ ምን እናድርግልሻለን? ለንጉሥ ወይም ለሠራዊት አለቃ እንኳ እንናገርልሽ?” እርሷም መለሰች፣ “በራሴ ሕዝብ መካከል እኖራለሁ።”

እርሱም፣ “እንግዲያን ለእርሷ ምን ይደረግላታል?” አለ። ጌሃዚም መለሰ፣ “በእውነት ልጅ የላትም፤ ባሏም አረጀ።”

እርሱም፣ “ጥራት” አለ። ባጠራትም ጊዜ በመዝጊያው ቆመች።

እርሱም አላት፣ “በዚህ ጊዜ በዚህ ወቅት ወንድ ልጅ ታገኚ ታቀበሊማለሽ።” እርሷ ግን አለች፣ “አይደለም ጌታዬ የእግዚአብሔር ሰው ሆይ፤ የባሪያህን ሴት አትዋሸ.”

ሴቲቱም ፀነሰች፤ እንደ ኤልሳዕ ቃል በዚያ ወቅት ወንድ ልጅ ወለደች።

ልጁም እየደገ ሲሄድ አንድ ቀን ወደ አባቱ ወጣ በመከር ላይ ሲሆኑ ወደ አጫዎች።

እርሱም ለአባቱ፣ “ራሴ! ራሴ!” አለ። አባቱም ለአንድ ብላቴና፣ “ወደ እናቱ ሸከምው” አለው።

እርሱም ተወስዶ ወደ እናቱ ተመጣ፤ እስከ ቀትር በጉልበትዋ ላይ ተቀምጦ ነበር ከዚያም ሞተ።

እርሷም ወደ ላይ ወጣች በእግዚአብሔር ሰው አልጋ ላይ አሳረከችው፤ በሩንም በእርሱ ላይ መዝጋች ወጣች።

እርሷም ለባሏ ጮኻ እንዲህ አለች፣ “እባክህ ከብላቴኖች አንዱን እና ከአህዮች አንዱን ላክልኝ፤ ወደ እግዚአብሔር ሰው ፈጥኜ ሂድ እንድመለስም።”

እርሱም አለ፣ “ዛሬ ለምን ወደ እርሱ ትሄጃለሽ? አዲስ ወር አይደለም ሰንበትም አይደለም።” እርሷም መለሰች፣ “ሰላም ነው።”

ከዚያ አህይን አሳደገች ለአገልጋዯም አለች፣ “እንቅስቃሴ አድርግ ቀጥለህም ሂድ፤ እስካልነግርህ ድረስ ስፍት አታድርግልኝ።”

እርሷም ሄዳ ወደ እግዚአብሔር ሰው ወደ ካርሜሎ ተራራ መጣች። እግዚአብሔር ሰውም ከሩቅ ባየዋ ጊዜ ለባሪያው ለጌሃዚ አለው፣ “እነሆ፣ ያት ሹናማዊት ናት!”

“አሁን ሩጥ ሊቀበላት ሂድ እንዲህም በላት፤ አንቺ ደህና ነሽን? ባልሽ ደህና ነውን? ልጁ ደህና ነውን?” እርሷም መለሰች፣ “ሰላም ነው።”

ወደ እግዚአብሔር ሰው ወደ ተራራው በደረሰች ጊዜ በእግሩ ይዞት፤ ጌሃዚ ግን ሊያርቅባት ቀረበ። እግዚአብሔር ሰው ግን አለ፣ “ተዉአት፤ ነፍሷ በውስጧ ተጨንቋለች፤ እግዚአብሔርም ከእኔ ሰውሮ ነው አልነገረኝም።”

እርሷም አለች፣ “ጌታዬ ወንድ ልጅ እንዲሰጠኝ ጠየቅሁህን? ‘አታታለልኝ’ አልነገርሁህም?”

እርሱም ለጌሃዚ አለ፣ “ወገብህን ታጥቀህ በትረዬን በእጅህ ይዞ ሂድ፤ ማንንም ቢገናኝህ ሰላም አትስማዝ፤ ማንም ቢሰማዝህ አትመልስለት፤ በትረዬን በሕፃኑ ፊት ላይ አኑር።”

የልጁ እናት ግን አለች፣ “እንደ ሕይወት ባለ እግዚአብሔር ሆነ እንደ ሕይወት ባለ ነፍስህ ማንቀር አልችልም።” እርሱም ተነሥቶ ተከተላት።

ጌሃዚም ከእነርሱ ፊት ቀድሞ ሄዶ በትረውን በሕፃኑ ፊት ላይ አኖረ፤ ግን ድምፅ ወይም መልስ አልነበረም። ስለዚህ ዳግመኛ ሊገናኘው ሄዶ እንዲህ አለው፣ “ሕፃኑ አልነቃም።”

ኤልሳዕም ወደ ቤቱ በገባ ጊዜ እነሆ፣ ሕፃኑ በአልጋው ላይ ተደርቆ ሞቶ ነበር።

እርሱም ገብቶ በሁለቱ ላይ በሩን ዘጋ ለእግዚአብሔር ጸለየ።

ከዚያም ወደ ሕፃኑ ወጥቶ ተዘረጋ፤ አፉን በአፉ ላይ፣ ዓይኖቹን በዓይኖቹ ላይ፣ እጆቹን በእጆቹ ላይ አኖረ፤ በሕፃኑም ላይ ተዘረጋ ቆመ፤ የሕፃኑ ሥጋ ሞቅ አለ።

ከዚያ ተመለሰ በቤቱም ውስጥ ወደዚህና ወደዚያ ተጓዘ፤ እንደገናም ወጥቶ በላዩ ተዘረጋ፤ ሕፃኑም ሰባት ጊዜ ማስነጠቅ አለ ዐይኖቹንም ከፈተ።

እርሱም ጌሃዚን ጠርቶ አለው፣ “ይህችን ሹናማዊት ጥራ።” እርሱም ባጠራት ጊዜ እርሱ እንዲህ አላት፣ “ልጅሽን አንሺ።”

እርሷም ገብታ በእግሩ ላይ ወደቀች ወደ መሬትም ተደፈነች፤ ከዚያም ልጇን አንሳ ወጣች።

ኤልሳዕም ወደ ጌልጋል ተመለሰ፤ በአገር ራብ ነበር፤ የነቢያት ልጆችም በፊቱ ተቀምጠው ነበር። እርሱም ለአገልጋዩ፣ “ትልቁን ስንኳ አቁመ ለየነቢያት ልጆች ወጥ እንዲፈላ አድርግ” አለው።

አንዱም ወደ ሜዳ ወጥቶ ተክል ለማሰብ ሄደ፤ ዱር ወይን ያመላለሰ ተክል አገኘ ከእርሱም ዱር ጎርድ ፍሬዎች ብዙ በዕጩ ሞልቶ ሰበሰበ፤ መጥቶም በወጡ ስንኳ ውስጥ አቈረሰ፤ እነርሱ ግን እነዚያን አላወቁአቸውም።

ለሰዎቹም እንዲበሉ አፈሱ። ከወጡ ሲበሉ ጮኹ እንዲህ አሉ፣ “እኔ የእግዚአብሔር ሰው ሆይ፣ በስንኳው ውስጥ ሞት አለ፤” እና መብላት አልቻሉም።

እርሱ ግን አለ፣ “እንግዲያ ዱቄት አምጡ.” አንሥቶም በስንኳው ውስጥ ጣለው እንዲህም አለ፣ “ለሕዝቡ አፍስሱ እንዲበሉ.” በስንኳውም ምንም ክፉ ነገር አልነበረም።

ከባልሻሊሻ አንድ ሰው መጥቶ ለእግዚአብሔር ሰው የበኵር መክር አመጣ፤ ሃያ የገብስ እንጀራና በቅርፊታቸው ያሉ የእህል ራሶች። እርሱም አለ፣ “ለሕዝቡ ስጡ እንዲበሉ።”

አገልጋዩ ግን አለ፣ “ለመቶ ሰዎች ይህን እንዴት አቀርባለሁ?” እርሱ ደግሞ አለ፣ “ለሕዝቡ ስጡ እንዲበሉ፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ ‘ይበላሉ ትርፍም ይቀራላቸዋል’።”

እርሱም በፊታቸው አቀረበው፤ እነርሱም በሉ ትርፍም ቀረባቸው፤ እንደ እግዚአብሔር ቃል እንዲሁ ሆነ።