የነቢያት ልጆች ለኤልሳዕ አሉ፦ እነሆ፣ ከአንተ ጋር የምኖርበት ስፍራ ለእኛ ጠባብ ሆኖአል።

እባክህ ወደ ዮርዳኖስ እንሄድ፤ እያንዳንዳችንም ከዚያ ግንድ እንወስድ፤ በዚያም ለመኖር ስፍራ እንሠራ። እሱም አለ፦ ሂዱ።

ከእነርሱ አንዱም አለ፦ እባክህ ተስማምተህ ከባሪያዎችህ ጋር ተቀላቀል እንሂድ። እሱም አለ፦ እሄዳለሁ።

እንግዲህ ከእነርሱ ጋር ሄደ። ወደ ዮርዳኖስ በደረሱ ጊዜ እንጨት ቈረጡ።

ከእነርሱ አንዱ ግን ግንድ ሲቈርጥ የመዶሻው ብረት ወደ ውሃ ወደቀ፤ እርሱም ጮኸና አለ፦ ወዮ ጌታዬ! ምክንያቱም እርሱ የተበየከ ነበር።

የእግዚአብሔር ሰው አለ፦ ወዴት ወደቀ? ስፍራውንም አሳየው። እርሱም አንድ በትር ቈረጠና በዚያ ጣለው፤ ብረቱም ተንሳፈፈ።

እርሱም አለ፦ አንሣው ውሰደው። እጁንም ዘረጋ ወሰደው።

ከዚያ በኋላ የአራም ንጉሥ በእስራኤል ላይ ጦርነት አሰናከለ፤ ከባሪያዎቹም ጋር ምክር አወጣ እንዲህ ሲል፦ ሰፈሬ በዚህና በዚህ ስፍራ ይሆናል።

የእግዚአብሔር ሰው ወደ የእስራኤል ንጉሥ መልእክት ላከ እንዲህ ሲል፦ ወደ እንዲህ እንዲህ ስፍራ እንዳትሄድ ተጠንቀቅ፤ አራማውያን ወደዚያ ወርደዋልና።

ንጉሡም የእግዚአብሔር ሰው ያሳለፈውን ቦታ ላከና አጠንቀቀ፤ ራሱንም አዳነ፤ ይህም አንድ ወይም ሁለት ጊዜ ብቻ አልነበረም።

ስለዚህ የአራም ንጉሥ ልብ በዚህ ነገር እጅግ ተጨነቀ፤ ባሪያዎቹንም ጠርቶ አለ፦ ከእኛ መካከል ማን ለእስራኤል ንጉሥ እንደሆነ አታሳዩኝም?

ከባሪያዎቹ አንዱ አለ፦ ጌታዬ ንጉሥ ሆይ፣ ከእኛ የለም፤ ግን በእስራኤል ያለው ነቢይ ኤልሳዕ በመኝታህ ክፍል የምትናገረውን ቃል እንኳን ለየእስራኤል ንጉሥ ይነግረዋል።

እርሱም አለ፦ ሂዱ የት እንደሆነ ፈልጉ እኔም ልልክና ልመጣው። እንዲህ ተባለለትም፦ እነሆ በዶታን ነው።

እርሱም ወደዚያ ፈረሶችና ሠረገላዎች እና ታላቅ ሠራዊት ላከ፤ በሌሊት መጡና ከተማዋን በዙሪያዋ ከበቡአት።

የእግዚአብሔር ሰው አገልጋይ ማለዳ ተነሥቶ ወጣ፤ እነሆ በፈረሶችና በሠረገላዎች ሠራዊት ከተማዋ ተከብባ ነበር። አገልጋዩም አለ፦ ወዮ ጌታዬ! እንዴት እናደርጋለን?

እርሱም አለ፦ አትፍራ፤ ከእነርሱ ጋር ካሉት የበለጠ ከእኛ ጋር አሉ።

ኤልሳዕም ጸለየና አለ፦ ጌታ ሆይ፣ እባክህ ዐይኖቹን ክፈት እንዲያይ። የወጣቱንም ዐይኖች እግዚአብሔር ከፈተ፤ እነሆም ተራሩ በኤልሳዕ ዙሪያ በእሳት ሠረገላዎችና በፈረሶች ሙሉ መሆኑን አየ።

በእርሱ ላይ ሲወርዱ ኤልሳዕ ወደ ጌታ ጸለየና አለ፦ ይህን ሕዝብ እባክህ በእውርነት መታቸው። እንደ ኤልሳዕ ቃልም በእውርነት መታቸው።

ኤልሳዕም አላቸው፦ ይህ መንገድ አይደለም፤ ይህም ከተማ አይደለችም። ተከተሉኝ እኔም ስለምትፈልጉት ሰው ወደ እርሱ እመራችኋለሁ። ነገር ግን ወደ ሰማርያ መራቸው።

ወደ ሰማርያ በገቡ ጊዜ ኤልሳዕ አለ፦ ጌታ ሆይ፣ የእነዚህን ዐይኖች ክፈት እንዲያዩ። እግዚአብሔርም ዐይኖቻቸውን ከፈተ፤ እነሆም በሰማርያ መካከል መሆናቸውን አዩ።

የእስራኤል ንጉሥ አያቸው ሲል ለኤልሳዕ አለ፦ አባቴ ሆይ፣ እነዚህን እመታቸውን? እመታቸውን?

እርሱም አለ፦ አታመታቸው፤ በሰይፍህና በቀስትህ ያዝኸውን ሰው ታመታዋለህን? እንጀራና ውሃ አቅርብላቸው፤ ይበሉ ይጠጡ ወደ ጌታቸውም ይሂዱ።

ለእነርሱም ታላቅ መኖሪያ መብል አዘጋጀላቸው፤ በበሉ በጠጡ በኋላ ሰደዳቸው፤ ወደ ጌታቸውም ሄዱ። ስለዚህ የአራም የወረራ ቡድኖች ወደ እስራኤል አገር እንደገና አልገቡም።

ከዚህ በኋላ የአራም ንጉሥ ቤን-ሐዳድ ሁሉንም ሠራዊቱን ሰብስቦ ወጣና ሰማርያን ከበባት።

ሰማርያ ውስጥ ታላቅ ራብ ሆነ፤ እነሆም ከበቧት ስለ ነበር የአህያ ራስ እስከ 80 ብር ድረስ ይሸጥ ነበር፤ የካብ መለኪያ አራተኛ ድርሻ ያለው የርግብ ሰገራ ደግሞ እስከ 5 ብር ድረስ።

የእስራኤል ንጉሥ በቅጥሩ ላይ በመሄድ ሳለ አንዲት ሴት ወደ እርሱ ጮኽታ አለች፦ ጌታዬ ንጉሥ ሆይ፣ ርዳኝ።

እርሱም አለ፦ እግዚአብሔር ካልረዳሽ እኔ ከየት እረዳሻለሁ? ከመክተቻው ወይስ ከየወይን መጭመቂያው?

ንጉሡም አላት፦ ምን ሆኖ ነው? እርሷም አለች፦ ይህች ሴት እንዲህ አለችኝ፦ ልጅሽን ስጪኝ ዛሬ እንበላው ነገ ደግሞ የእኔን ልጅ እንበላ።

እኔ ልጄን ቀቀልን በላነው፤ ነገም ሆኖ ልጅሽን ስጪ እንድናበላው አልኩአት፤ እርሷ ግን ልጇን ሰወረች።

ንጉሡ የሴትየዋን ቃል ሲሰማ ልብሱን ቀደደ፤ በቅጥሩ ላይ እየሄደ ሳለ ሕዝቡ አዩት፤ እነሆም በሥጋው ላይ በልብሱ በታች ማቅ ለብሶ ነበር።

ከዚያ አለ፦ የሻፋጥ ልጅ ኤልሳዕ ራስ ዛሬ በራሱ ላይ ቢቆይ፣ እግዚአብሔር ይህን ያድርግልኝ እንዲሁም ይጨምር።

ኤልሳዕ ግን በቤቱ ተቀምጦ ነበር፤ ሽማግሌዎችም ከእርሱ ጋር ተቀምጠው ነበር። ንጉሡም ከፊቱ አንድ ሰው ላከ፤ መልእክተኛው ወደ እርሱ ሳይደርስ እርሱ ለሽማግሌዎቹ አለ፦ ይህ የነፍሰ ገዳይ ልጅ ራሴን ለማውጣት ሰው ላከ እንዴ? መልእክተኛው ሲመጣ በሩን ዝጉት በደጁም ይዙት፤ እነሆ የጌታው እግር ድምፅ ከእርሱ በኋላ አይሰማምን?

እርሱ ከእነርሱ ጋር እየተነጋገረ ሳለ መልእክተኛው ወደዚያው ደረሰ፤ እርሱም አለ፦ እነሆ ይህ ክፉ ከእግዚአብሔር ነው፤ ስለ እግዚአብሔር ከእንግዲህ በላይ ለምን እጠብቃለሁ?