ሳኦል ከሞተ በኋላ፣ ዳዊት ከአማሌቃውያን መመታቱ ከተመለሰ በኋላ በዚቅላግ ሁለት ቀን ተቀመጠ።

ሦስተኛው ቀን እነሆ ከሳኦል ሰፈር የመጣ አንድ ሰው ልብሱ ተቀድዶ በራሱም ላይ አፈር ተደርቦ መጣ፤ ወደ ዳዊት ሲመጣም መሬት ላይ ወድቆ ሰገደለት።

ዳዊትም እርሱን፣ “ከየት መጣህ?” አለው፤ እርሱም፣ “ከእስራኤል ሰፈር እሸሻ መጣሁ” አለ።

ዳዊትም፣ “ነገሩ እንዴት ሆነ? እባክህ ንገረኝ” አለው። እርሱም መለሰ፣ “ሕዝቡ ከውጊያው ሸሽተዋል፤ ከሕዝቡም ብዙዎች ወድቀው ሞተዋል፤ ሳኦልና ልጁ ዮናታንም ሞተዋል።”

ዳዊትም ለነገረው ጐልማሳ እንዲህ አለ፤ “ሳኦልና ልጁ ዮናታን ሞተዋል የምትለውን እንዴት ታውቃለህ?”

ነገረው ያለው ጐልማሳ እንዲህ አለ፤ “በእድል በጊልቦዓ ተራራ ላይ ተገኘሁ፤ እነሆ ሳኦል በጦሩ ላይ ተደግፎ ነበር፤ ሰረገሎችና ፈረሰኞችም በኋላው በጽኑ ይከተሉት ነበር።”

“ወደ ኋላው ተመለከተ እኔንም አየኝ ጠራኝም፤ እኔም፣ ‘እነሆ እዚህ ነኝ’ አልኩ።”

“‘ማን ነህ?’ አለኝ፤ እኔም፣ ‘አማሌቃዊ ነኝ’ አልኩት።”

“እንደገና፣ ‘እባክህ በላዬ ቆም ግደለኝ፤ ስቃይ ይዞኛል፤ ግን ሕይወቴ ገና በእኔ ውስጥ ቆማለች’ አለኝ።”

“እኔም በላዩ ቆመሁ ገድለሁት፤ ከወደቀ በኋላ እንዳይኖር እርግጠኛ ስለነበር። በራሱ ላይ ያለውን አክሊሉንና በክንዱ ላይ ያለውን ክንድ ቀለበቱን ወስዬ ወደ ጌታዬ አመጣሁአቸው።”

በዚያን ጊዜ ዳዊት ልብሱን ይዘ ቀደደው፤ ከእርሱ ጋር ያሉትም ሰዎች ሁሉ እንዲሁ አደረጉ።

ሳኦልንና ልጁ ዮናታንን ስለዚህ እንዲሁም ስለ የእግዚአብሔር ሕዝብ እና ስለ የእስራኤል ቤት በሰይፍ ስለ ወደቁ እስከ ማታ ድረስ ዐዘኑ አለቀሱም ጾመውም።

ዳዊትም ለነገረው ጐልማሳ፣ “ከየት የነህ?” አለው፤ እርሱም፣ “የእንግዳ ልጅ ነኝ፤ አማሌቃዊ” አለ።

ዳዊትም እንዲህ አለው፤ “የጌታን ተቀባይ ለማጠፋት እጅህን ለመዘረጋት እንዴት አልፈራህ?”

ከዚያ ዳዊት ከጐልማሶቹ አንዱን ጠርቶ እንዲህ አለው፤ “ቅረብ ተወርደህ መታው።” እርሱም መታው እንዲሞት አደረገ።

ዳዊትም እንዲህ አለው፤ “ደምህ በራስህ ላይ ይሁን፤ ‘የጌታን ተቀባይ ገድልሁ’ ብለህ አፍህ በአንተ ላይ ምስክር ሆነ።”

ዳዊትም ሳኦልና ልጁ ዮናታን ላይ ይህን ልቅሶ አለቀሰ።

እንዲሁም የይሁዳን ልጆች ቀስት እንዲማሩ አዘዛቸው፤ እነሆ ይህ በየያሸር መጽሐፍ ተጽፎአል።

የእስራኤል ክብር በከፍታዎችህ ላይ ተገድሏል፤ እነዴት ኃያላኑ ወድቀዋል!

በጋት አትንገሩት፤ በአስቀሎን መንገዶች አትስበኩት፤ የፍልስጥኤማውያን ሴቶች እንዳደሰው፣ ያልተገረዙት ሴቶች እንዳበረቱ እንዳይሆን።

የጊልቦዓ ተራሮች ሆይ፥ በላችሁ ጤዛ አይዝን፣ ዝናብም አይዝን፤ የመሥዋዕት ሜዳም አይሁንባችሁ፤ ምክንያቱም በዚያ የኃያላኑ ጋሻ ክፉ ተጣለ፤ የሳኦል ጋሻ ዘይት እንዳልተቀባ እንደ ሆነ።

ከተገደሉት ደም፣ ከኃያላኑም ስብ ጀምሮ የዮናታን ቀስት አልተመለሰም፤ የሳኦልም ሰይፍ ባዶ አልተመለሰም።

ሳኦልና ዮናታን በሕይወታቸው የተወዱና የሚያማኑ ነበሩ፤ በሞታቸውም አልተለዩም፤ ከንስር ይልቅ ፈጣናቸው ነበር፤ ከነበሮች ይልቅ ብርቱዎች ነበሩ።

የእስራኤል ሴቶች ሆይ፥ በቀይ ልብስ ያለበሳችሁና በተወዳጅ ውበት ያዋበሳችሁ፣ በልብሳችሁም ላይ የወርቅ ጌጥ ያጫነላችሁ ሳኦልን አለቅሱ።

እነዴት ኃያላኑ በጦርነት መካከል ወድቀዋል! ዮናታን ሆይ፥ በከፍታዎችህ ላይ ተገድለሃል።

ወንድሜ ዮናታን ሆይ፥ ስለ አንተ እጅግ እጨነቃለሁ፤ ለእኔ እጅግ ደስ የሚል ነበርህ፤ ፍቅርህ ለእኔ ድንቅ ነበር፤ የሴቶችን ፍቅር ከሚሻል ነበር።

እነዴት ኃያላኑ ወድቀዋል፥ የጦርነት መሣሪያዎችም ጠፉ!