ከእርሱ ጋር ያሉትን ሕዝብ ዳዊት ቈጠረ፤ በላያቸውም የሺዎች አለቆችና የመቶች አለቆች አኖረ።

ዳዊት ሕዝቡን ከሶስት ክፍሎች አንዱን ሥር ለዮአብ፣ ከሶስት ክፍሎች አንዱን ሥር ለፀሩያ ልጅ ለአቢሳይ የዮአብ ወንድም፣ ከሶስት ክፍሎች አንዱንም ሥር ለጌታዊው ለኢታይ አሰናዳ። ንጉሡም ሕዝቡን፣ እኔም ከእናንተ ጋር በእርግጥ እወጣ ሲል ነገራቸው።

ነገር ግን ሕዝቡ መለሰለት፣ አትውጣ፤ እኛ ብንሸሽ እንኳ አይንኩንም፤ እኛ ግማሽ ብንሞት እንኳ አይጠኑብንም፤ አሁን ግን አንተ ለእኛ ከአስር ሺህ ይልቅ ትከብራለህ፤ ስለዚህ ከከተማው ውስጥ ለእኛ ርዳታ ማቅረብህ ይሻላል።

ንጉሡ እንዲህ አለ፣ የሚመስላችሁትን መልካም ነገር እሠራ። ንጉሡም በበሩ አጠገብ ቆመ፤ ሕዝቡም በመቶችና በሺዎች ተከፍለው ወጡ።

ንጉሡም ዮአብንና አቢሳይን እና ኢታይን እንዲህ እያለ አዘዘ፣ ወጣቱን አብሳሎምን ስለ እኔ በትንሽነት ተንከባከቡት። ንጉሡ ስለ አብሳሎም ለአለቆቹ የሰጠውን ትዕዛዝ ሕዝቡ ሁሉ ሰሙ።

ሕዝቡም እስራኤልን ሊያጋጥሙ ወደ ሜዳ ወጡ፤ ጦርነቱም በኤፍሬም ዱር ሆነ።

በዚያ ቀን እስራኤላውያን በዳዊት አገልጋዮች ፊት ተገደሉ፤ ያ ቀንም ሃያ ሺህ ሰዎች የተገደሉበት ታላቅ ማጥፋት ሆነ።

ጦርነቱ በዚያ በአገሩ ሁሉ ላይ ተበታተነ፤ በዚያ ቀን ከሰይፉ ያጠፋው ይልቅ ዱሩ የበለጠ ሰዎችን አጠፋ።

አብሳሎም የዳዊትን አገልጋዮች ተጋጠመ። አብሳሎም በቡርድ ላይ ተቀምጦ ነበር፤ ቡርዱም በታላቅ ዛፍ የተዘፈኑ ቅርንጫፎች በታች ሲያልፍ ራሱ በዛፉ ተጣበቀ፤ ከመሬት ተነስቶ በሰማይና በምድር መካከል ተሰራራ፤ በታችበት የነበረው ቡርድ ግን ሄዶ ሩቅ ሄደ።

አንድ ሰው ያየውን ለዮአብ ነገረውና፣ እነሆ አብሳሎም በዛፍ ላይ ተዘርግቶ እንዳለ አየሁ አለ።

ዮአብም ያንን ነገር ለዘገበው ሰው እንዲህ አለው፣ በዚያች ቦታ ለመሬት ለምን አልመታኸውም? ብታደርግ ኖሮ አስር ሰቅል ብርና ቀበቶ ልታገኝ ነበር።

ሰውየውም ለዮአብ አለው፣ ሺህ ሰቅል ብር በእጄ ቢሰጠኝ እንኳ የንጉሡን ልጅ እጄን ላይ ላሳድር አልችልም፤ ምክንያቱም ንጉሡ እኛ ሰምተነው አንተንና አቢሳይን እና ኢታይን፣ ከወጣቱ አብሳሎም ጋር ማንም እጁን አይድርግ ብሎ አዘዘ።

ያ ካልሆነ በራሴ ሕይወት ላይ በውሸት ነገር እተጋ ነበር፤ ከንጉሥ ምንም ነገር አይሰወርም፤ አንተም ራስህ በእኔ ላይ ቆም ነበር።

ዮአብም፣ እንዲህ ከአንተ ጋር መቆየት አልችልም አለ። ሶስት መትከያ በእጁ ይዞ እርሱ ከዛፉ መካከል በሕይወት ሳለ በአብሳሎም ልብ ገባቸው።

የዮአብን ጦር መሳሪያ የሚሸከሙ አሥሩ ጎልማሶች አብሳሎምን ከበቡትና መቱት ገደሉትም።

ዮአብ መለከት ነፋ፤ ሕዝቡም እስራኤልን መከተል ከመከተላቸው ተመለሱ፤ ዮአብ ሕዝቡን አቆመናቸውና።

አብሳሎምን ወስደው በዱሩ ውስጥ ባለው ታላቅ ጒድጓድ ጣሉት፤ በላዩም ብዙ ድንጋዮች አኑሩበት። እስራኤልም ሁሉ እያንዳንዱ ወደ ድንኳኑ ሸሸ።

አብሳሎም ግን በሕይወቱ ጊዜ በየንጉሡ ሸለቆ ያለውን ዓምድ ለራሱ አነሣ፤ ምክንያቱም፣ ስሜን ለመታሰብ የሚያስቀምጠው ወንድ ልጅ የለኝም አለ። ለዓምዱም በራሱ ስም ስም አወጣለት፤ እስከ ዛሬም ድረስ የአብሳሎም ቦታ ተብሎ ይጠራል።

ከዚያ የዛዶቅ ልጅ አሂማአጽ፣ እኔ አሁን እሮጣ ለንጉሡም ዛሬ እግዚአብሔር በጠላቶቹ ላይ ድል እንዳሰጠው ዜና ልደርስ አለ።

ዮአብ ግን አለው፣ ዛሬ ዜና አታስተላልፍ፤ ሌላ ቀን ዜና ታወስዳለህ፤ ዛሬ ግን የንጉሡ ልጅ ሞቶአልና ዜና አታውርድ።

ከዚያ ዮአብ ለኩሺ፣ ሄደህ ያየህን ለንጉሡ ተናገር አለው። ኩሺም ለዮአብ ተንበረከከና ሮጠ።

ከዚያም የዛዶቅ ልጅ አሂማአጽ እንደገና ለዮአብ አለ፣ ሆኖም እባክህ እኔም ከኩሺ በኋላ ልሮጥ። ዮአብም፣ የተዘጋጀ ዜና ስለሌለህ ልጄ ሆይ ለምን ትሮጣለህ? አለው።

እርሱ ግን፣ ሆኖም እንጂ እባክህ ልሮጥ አለ። እርሱም፣ ሮጥ አለው። አሂማአጽም በሜዳው መንገድ ሮጦ ኩሺን አሻገረ።

ዳዊት በሁለቱ በሮች መካከል ተቀምጦ ነበር፤ ጠባቂውም ወደ በሩ ላይ ባለው ጣራ ወጣ፤ ዓይኑን አነሣ ተመለከተም፤ እነሆ አንድ ሰው ብቻውን ብሎ እየሮጠ ነበር።

ጠባቂውም ጮኸና ለንጉሡ ነገረው። ንጉሡም አለ፣ ብቻውን ከሆነ በአፉ ዜና አለው። እርሱም ፈጥኖ መጣ ቀርቦም መጣ።

ጠባቂውም ሌላ ሰው እየሮጠ አየ፤ ጠባቂውም ወደ በር ጠባቂው ጮኸና፣ እነሆ ሌላ ሰው ብቻውን ብሎ እየሮጠ ነው አለ። ንጉሡም፣ እርሱም ዜና ይዞ ይመጣል አለ።

ጠባቂውም አለ፣ መጀመሪያው የሮጠው መሮጥ እንደ ዛዶቅ ልጅ አሂማአጽ መሮጥ ይመስላል። ንጉሡም፣ እርሱ መልካም ሰው ነው፤ መልካም ዜናም ይዞ ይመጣል አለ።

አሂማአጽም ጮኸና ለንጉሡ አለ፣ ሁሉ ደህና ነው። ከዚያም በንጉሡ ፊት በምድር ላይ ፊቱን አስቀምጦ ተወደቀና አለ፣ በጌታዬ በንጉሡ ላይ እጅ ያነሡትን ሰዎች አሳልፎ ሰጥቶ ያስረከበ የአምላክህ እግዚአብሔር የተባረከ ይሁን።

ንጉሡም አለ፣ ወጣቱ አብሳሎም ደህና ነውን? አሂማአጽም መለሰ፣ ዮአብ የንጉሡን አገልጋይ እኔንም ባሪያህን ሲል ላከ ጊዜ ታላቅ ውጥረት አየሁ፤ ነገር ግን ምን እንደ ሆነ አላወቅሁም።

ንጉሡም እርሱን፣ ወደ ጎን ተመለስና እዚህ ቁም አለው። እርሱም ወደ ጎን ተመለሰና ቆመ።

እነሆ ኩሺ መጣ፤ ኩሺም አለ፣ ዜና አለ ጌታዬ ንጉሥ፤ ዛሬ እግዚአብሔር በአንተ ላይ የተነሱ ሁሉ ላይ ድል ሰጥቶልሃል።

ንጉሡም ለኩሺ፣ ወጣቱ አብሳሎም ደህና ነውን? አለው። ኩሺም መለሰ፣ የጌታዬ ንጉሥ ጠላቶችና ለአንተ ክፉ ለማድረግ የሚነሱ ሁሉ ልክ እንደ ያ ወጣት ይሁኑ።

ንጉሡ እጅግ ተናወጠ፤ ወደ በሩ ላይ ያለው ላይኛው ክፍል ወጣና አለቀሰ፤ ሲሄድም እንዲህ ይላል ነበር፦ የእኔ ልጅ አብሳሎም፣ ልጄ፣ ልጄ አብሳሎም! እኔ በአንተ ፋንታ ብመት ኖረኝ ኖሮ! አብሳሎም ሆይ፣ ልጄ፣ ልጄ!