ከዚያ ደርቤና ሊስጥራን መጣ፤ እነሆም በዚያ ጢሞቴዎስ የተባለ አንድ ደቀመዛሙር ነበር፤ እርሱ አመነች የአይሁዳዊት ሴት ልጅ ነበር፤ አባቱ ግን የግሪክ ሰው ነበር።

እርሱ በሊስጥራና በኢኮኒዮን ያሉ ወንድሞች መካከል መልካም ምስክር ነበረው።

ጳውሎስም እርሱን ከእርሱ ጋር እንዲወጣ ወደደ፤ ከዚያም በዚያ አካባቢ ያሉ አይሁዳውያን ምክንያት ወስዶ እርሱን ከተከረ፤ ምክንያቱም ሁሉ አባቱ የግሪክ ሰው መሆኑን ዐወቁ ነበር።

ከከተሞች በኩል ሲጓዙ በኢየሩሳሌም ባሉ ሐዋሪያትና ሽማግሌዎች የተወሰኑ እንዲጠብቁ የተሰጡ ውሳኔዎችን ሰጡአቸው።

እንግዲህ ቤተክርስቲያኖች በእምነት ተጸናኑ በቍጥርም በየቀኑ ተጨምሩ።

ከፍርግያና የገላጢያ አካባቢ ሁሉ ካለፉ በኋላ በመንፈስ ቅዱስ በእስያ ቃሉን እንዳይሰብኩ ተከለከሉ።

ከዚያም ወደ ሚሲያ ደርሰው ወደ ቢቲንያ ለመሄድ ሞከሩ፤ ነገር ግን መንፈሱ አልፈቀደላቸውም።

ስለዚህ ሚሲያን አልፈው ወደ ጥሮዋስ ወረዱ።

በሌሊትም ለጳውሎስ ራእይ ታየው፤ ከመቄዶንያ የሆነ አንድ ሰው ቆሞ እንዲህ ብሎ ለመነው፦ ወደ መቄዶንያ ተሻገርን እርዳን።

እርሱም ራእዩን ካየ በኋላ ወዲያውኑ ወደ መቄዶንያ ለመሄድ ተዘጋጅን፤ ጌታ ለእነርሱ ወንጌልን እንናገር ዘንድ ጠርቶናል ብለን የተረዳን ስለ ነበር።

ስለዚህ ከጥሮዋስ ተነሥተን ቀጥታ መንገድ ተጓዝን ወደ ሳሞትራኪያ መጣን፤ ቀጣይ ቀንም ወደ ኒዓፖሊስ።

ከዚያም ወደ ፊልጵ መጣን፤ እርሱም በመቄዶንያ ያለው የዚያ ክፍል ዋና ከተማ እና የሮማ ኮሎኒ ነበር፤ በዚያ ከተማ ጥቂት ቀናት ተቀመጥን።

ሰንበትም ሆኖ የጸሎት ቦታ እንደ ልማድ ወዳለው ወንዝ ዳር ከከተማው ወጣን፤ ተቀመጥንም ወደዚያ የተሰበሰቡ ሴቶችን ተናገርን።

ሉዲያ የተባለች፣ ከቲያቲራ ከተማ የሐምራዊ ጨርቅ ሻጭ እግዚአብሔርን የምታመልክት አንዲት ሴት ሰማች፤ ጌታም በጳውሎስ የተናገረውን ነገር ልብ እንድታደርግ ልቧን ከፈተ።

እርሷም እና የቤቷ ሁሉ ከተጠመቁ በኋላ፦ እኔን ለጌታ ታማኝ መሆኔን ካሰረጉ ወደ ቤቴ ግቡ ቆዩም ብላ ለመነን፤ እንዲሁም በጽናት አሳለፈችን።

እኛም ወደ ጸሎት ሲሄድን የመተማመን መንፈስ ያላት አንዲት ገረድ አጋጥማችን፤ በመተማመንም ለጌቶችዋ ብዙ ትርፍ ታመጣ ነበር።

ይህችም ጳውሎስንና እኛን ተከትላ እንዲህ ብላ ትጮኻ ነበር፦ እነዚህ ሰዎች የልዑል እግዚአብሔር አገልጋዮች ናቸው፤ የመዳንንም መንገድ ለእኛ ያሳያሉ።

ይህንንም ብዙ ቀን ታደርግ ነበር። ጳውሎስ ግን ከተናደደ ተመለሰ ለመንፈሱም፦ በየሱስ ክርስቶስ ስም ከእርስዋ እንድትወጣ እነግርሃለሁ አለ፤ በዚያውም ሰዓት ወጣ።

ጌቶችዋ የትርፋቸው ተስፋ እንደ ጠፋ ባዩ ጊዜ ጳውሎስንና ሲላስን አዘነበሉ ወደ ገበያ ማዕከል ወደ መሪዎቹም አወረዱአቸው።

እነርሱንም ወደ የከተማ ባለሥልጣኖች አመጡአቸው እንዲህም አሉ፦ እነዚህ ሰዎች አይሁዳውያን ሆነው ከተማችንን በጣም ያስቸግራሉ።

እኛም ሮማውያን ሆነን መቀበልም ለእኛ ያልተፈቀደ ወይም መጠበቅ ያልተፈቀደ ልማዶችን ያስተምራሉ።

ሕዝቡም አብረው በእነርሱ ላይ ተነሡ፤ ባለሥልጣኖቹም ልብሳቸውን እንዲወልቁ አዘዙ በበትርም ሊመቱአቸው አዘዙ።

ብዙ መታ ካደረጉባቸው በኋላ ወደ እስር ጣሉአቸው፤ የእስር ቤት ጠባቂውንም በጥንቃቄ እንዲጠብቃቸው አዘዙት።

እርሱም እንዲህ ያለ ትእዛዝ ከተቀበለ በኋላ ወደ ውስጥ ያለው እስር አጥር አገባቸው፤ እግራቸውንም በማሽነሻ ጠነከረ።

እኩለ ሌሊት ጳውሎስና ሲላስ እየጸለዩ ለእግዚአብሔር መዝሙር ዘመሩ፤ እስረኞቹም ሰሙአቸው።

ድንገትም ታላቅ መሬት መንቀጥቀጥ ሆነ እስር ቤቱ መሠረቶች ተናወጡ፤ ወዲያውኑም ደጆቹ ሁሉ ተከፈቱ የሁሉም ማሰሮች ፈቱ።

የእስር ቤቱ ጠባቂ ከእንቅልፉ ተነቅቆ የእስር ቤቱን ደጆች ተከፈቱ አይቶ ሰይፉን ሣበ እስረኞቹ ሸሸበሉ ብሎ ራሱን ሊገድል ፈለገ።

ጳውሎስ ግን በታላቅ ድምፅ ጮኸ፦ ራስህን አታጎዳ፤ ሁላችን እዚህ ነን አለው።

ከዚያም ብርሃን እንዲያመጡ ጠራ፤ ፈጥኖ ገብቶ እየተንቀጠቀጠ መጣ በጳውሎስና በሲላስ ፊት ወድቆ ተደፋ።

ከዚያም ወደ ውጭ አወጣቸው እንዲህም አለ፦ ጌታዎች, ልድን ምን ልሥራ?

እነርሱም አሉት፦ በጌታ የሱስ ክርስቶስ አምን፤ አንተና ቤተሰብህ ትድናላችሁ።

ከዚያም የጌታን ቃል ለእርሱና በቤቱ ላሉ ሁሉ ነገሩአቸው።

በዚያው የሌሊት ሰዓት እነርሱን ወስዶ ከመታቸው የተነሣ ቁስላቸውን አጠበ፤ እርሱም እና የቤቱ ሁሉ ወዲያውኑ ተጠመቁ።

ከዚያም ወደ ቤቱ አገባቸው፤ ምግብም አቀረበላቸው፤ እርሱና ቤተሰቡ ሁሉ በእግዚአብሔር እያመኑ ደስ አላቸው።

በቀን ሲነጋ ባለሥልጣኖቹ መልክተኞቻቸውን ላኩ እንዲህ እያሉ፦ እነዚያን ሰዎች አስለቅቁ።

የእስር ቤቱ ጠባቂ ይህን ነገር ለጳውሎስ ነገረው፦ ባለሥልጣኖቹ እንዲለቀቁህ ላኩ፤ አሁን ከዚህ ውጡ በሰላምም ሂዱ አለው።

ጳውሎስ ግን እንዲህ አለ፦ እኛ ሮማውያን ሆነን ያለ ፍርድ በሕዝብ ፊት መታውን ወደ እስርም ጣሉን፤ አሁንስ በስውር እንዲያስወጡን ይፈልጋሉን? አይሆንም፤ እነርሱ ራሳቸው መጥተው ያውጡን።

መልክተኞቹም ይህን ቃል ለባለሥልጣኖቹ ነገሯቸው፤ እነርሱም ሮማውያን መሆናቸውን በሰሙ ጊዜ ፈሩ።

መጥተውም ለመኑአቸው አስወጡአቸውም፤ ከከተማው እንዲወጡ ጠየቋቸው።

እነርሱም ከእስር ቤት ወጥተው ወደ ሉዲያ ቤት ገቡ፤ ወንድሞቹንም ካዩ በኋላ አጽናኑአቸው ሄዱም።