ወደ ጣሊያን በመርከብ እንድንጓዝ በተወሰነ ጊዜ፣ ጳውሎስንና ሌሎች አንዳንድ እስረኞችን ዩሊዮስ የተባለ የአውጉስጦስ ጦር ክፍል መቶኛ ሰጡት።

ከአድራሚቲዮም የነበረ መርከብ ላይ እንግባ በእስያ ዳርቻ በኩል ለመጓዝ ተነስን፤ ከእኛ ጋር ከተሰሎንቄ የማቄዶንያ አርስታርኮስ ነበረ።

ቀጣይ ቀን ሲዶንን ነካን። ዩሊዮስም ጳውሎስን በተከበረ መንገድ ተመክሮ ወዳጆቹ ዘንድ ሄዶ ራሱን እንዲያረፍ ፍቃድ ሰጠው።

ከዚያ እንደተነሳን ነፋሶቹ ተቃዋሚ ስለነበሩ ከቄፕሮስ በታች በኩል ተጓዝን።

የቅንልቄያና ፓምፊልያ ባሕርን ካሻገርን በኋላ ወደ ልቂያ ከተማ ሚራ መጣን።

እዚያ መቶኛው ወደ ጣሊያን የምትጓዝ ከአሌክሳንድሪያ መርከብ አገኘ፤ እኛንም በእርሷ ላይ አስገባን።

ብዙ ቀናት በዝግመት እየተጓዝን እስከ ክኒዶስ ተቃራኒ ድረስ በከባድ ችግኝ ደርሰን፤ ነፋሱም እንዳይፈቅድልን ስለነበር ከክሪጣ በታች በኩል ሰልሞኔን ተቃራኒ ሆነን ተጓዝን።

በከባድ ችግኝ እየመካከልን በመልካም ወደብ የሚባል ስፍራ መጣን፤ ያን የተቀረበውም ከተማ ላሴያ ነበረች።

ብዙ ጊዜ ከተካሄደ በኋላ ጾሙም ከአልፎ ስለነበር መጓጓዣ አደገኛ ሆነ፤ ጳውሎስም እነርሱን አስጠነቀቀ።

እንዲህም አለ፦ ሰዎች ሆይ፣ ይህ ጉዞ ከጭነቱና ከመርከቡ ብቻ ሳይሆን ከሕይወታችንም ጋር ጉዳትና ብዙ ኪሷ እንደሚያመጣ አያያዥ ነኝ።

ነገር ግን መቶኛው ከጳውሎስ በላይ የመርከቡን አለቃና ባለቤት አመነ።

ያ ወደብ ለክረምት መቆያ እንደማይመች ስለነበር ከፊል የሆኑት እንዲሄዱ ምክር ሰጡ፤ በማንኛውም መንገድ ፊኒክስን ለመድረስ እና እዚያ ለመክረም ተስፋ አድርገው፤ ያ ወደብ ወደ ደቡብ-ምዕራብና ወደ ሰሜን-ምዕራብ የተመለከተ ነው።

የደቡብ ነፋስ በቀስታ ሲነፍስ ዕቅዳቸው እንደ ተፈጸመ አስብነው ከዚያ ሲነሱ ከክሪጣ በቅርብ ተጓዝን።

ነገር ግን ከጥቂት ጊዜ በኋላ ዩሮክሊዶን የሚባለ ኃይለኛ ዐውሎ ነፋስ ተነሣ ተቃረበን።

መርከቡም ተይዞ ነፋሱን ለመቃወም አልቻለም፤ ስለዚህ እንዲወርድ ተውነው ተነዳ።

ክላውዳ የተባለ አንድ ደሴት በታች በኩል ሲንዳድ ጀልባውን ለማስወጣት እጅግ ተጣለን።

ጀልባውን ከማውጣታቸው በኋላ መርዳቶችን ተጠቀሙ፤ መርከቡን በገመድ በታች በማስረ አቀነበሩ፤ ወደ ሲርቲስ አሸዋ እንዳይወድቁ ፋርሱን አሳነሱ እና እንዲወርድ ተነዳ።

በዐውሎ ነፋስ እጅግ ሲታወክ ማግስቱ መርከቡን አርገው ጀመሩ።

ሶስተኛው ቀን ደግሞ የመርከቡን መሳሪያዎች በእጆቻችን ጣልን።

ለብዙ ቀናት ፀሐይም ኮከቦችም አልታዩ እና ኃይለኛ ዐውሎ ነፋስ ሲያዕም እዚያን ጊዜ ሊድን ያለን ተስፋ ሁሉ ተጠፋ።

ብዙ ጊዜ ሳይበሉ ከነበር በኋላ ጳውሎስ በመካከላቸው ቆሞ እንዲህ አለ፦ ሰዎች ሆይ፣ ከክሪጣ እንዳትነሱ በመነበይ መስማት ይገባችሁ ነበር፤ ይህን ጉዳትና ኪሷም ባታገኙ ነበር።

አሁን ግን መልካም ልብ አድርጉ፤ ከእናንተ የሚሞት ማንም አይኖርም፤ መርከቡ ግን ይጠፋል።

እኔ የእርሱ የሆንሁትና የማገለግለው የእግዚአብሔር መልአክ ነገ ሌሊት በአጠገቤ ቆሟል፤

እንዲህም አለኝ፦ ጳውሎስ ሆይ አትፍራ፤ አንተ በኬሳር ፊት ማቅረብ አለብህ፤ እነሆ ከአንተ ጋር የሚጓዙትን ሁሉ እግዚአብሔር ሰጥቶሃል።

ስለዚህ ሰዎች ሆይ፣ መልካም ልብ አድርጉ፤ እኔ ለእግዚአብሔር እመናለሁ፤ እንደ ተነገረኝ እንዲሁ ይሆናል።

ግን በአንድ ደሴት ላይ ልንበረክ እንዳለብን።

ከአሥራ አራተኛው ሌሊት በምጽናት በአድሪያ ባሕር ላይ እየተወርድን ሳለን ከእኩለ ሌሊት ጊዜ ገደማ መርከብ ሰዎቹ ወደ አንድ አገር ተቀርበናል ብለው ገመቱ።

ጥልቀት መለካት አደረጉ እና 20 ፋዝም አገኙ፤ ጥቂት ቀድሞ ከተሄዱ በኋላ እንደገና መለካት አደረጉ እና 15 ፋዝም አገኙ።

ወደ ድንጋዮች እንዳንወድቅ ስለፈሩ ከጀርባ አራት ማእቀቦች ጣሉ እና ቀን እንዲወጣ ተመኙ።

መርከብ ሰዎቹ ከመርከቡ ለመሸሽ ሲዘጋጁ ከፊት ማእቀብ እንዲጥሉ የሚመስል ማታለያ ስር ጀልባውን ወደ ባሕር አስቀመጡ።

ጳውሎስም ለመቶኛውና ለወታደሮቹ እንዲህ አለ፦ እነዚህ በመርከብ ካልቆዩ እናንተ ሊድኑ አትችሉም።

ወታደሮቹ የጀልባውን ገመዶች ቈረጡ እና እርሷን አለቀቁ።

ቀን ሲወጣ ጳውሎስ ሁሉንም ምግብ እንዲወስዱ ለመከሩአቸው እንዲህ አለ፦ ዛሬ እንደ አሥራ አራት ቀን ቆይታ አድርጋችሁ በጾም ቆይታችሁ ምንም አልወሰዳችሁም።

ስለዚህ እለምናችኋለሁ አንዳንድ ምግብ ይውሰዱ፤ ይህ ለሕይወታችሁ ይጠቅማችኋል፤ ከእናንተ የአንዱ ጸጉር እንኳ ከራሱ አይወድቅም።

ይህን ከተናገረ በኋላ እንጀራ ወስዶ በሁሉም ፊት ለእግዚአብሔር ምስጋና ሰጠ፤ ከቈረሰውም በኋላ ጀመረ ሊበላ።

ከዚያ ሁሉም መንፈሳቸው ተበረታ እነርሱም ደግሞ ምግብ ወስዱ።

በመርከብ ያሉ ሁሉ በአጠቃላይ ሁለት መቶ ሰባ ስድስት ሰዎች ነበሩ።

ሲጠግቡ በኋላ መርከቡን አርገው ስንዴውን ወደ ባሕር ጣሉ።

ቀን ሲወጣ አገሩን አላወቁም፤ ግን ዳርቻ ያለው አንድ ቦታ አዩ፤ ከሚቻል እንጂ መርከቡን እዚያ ማስገባት ወሰኑ።

ማእቀቦቹን ከፍ አድርገው ራሳቸውን ለባሕሩ አስረከቡ፤ የመመሪያ ገመዶቹን ፈትተው ዋናውን ፋርስ ከነፋሱ ጋር አነሱ እና ወደ ዳርቻ ተመለከቱ።

ነገር ግን ሁለት ባሕሮች የሚገናኙበት ቦታ ገብተው መርከቡን በአሸዋ ላይ አሳረጓት፤ ፊቲቱ ጠንክሮ ቆመ አልንቀሳቀሰም፤ ኋላው ግን በማዕበሉ ጭነት ተሰበረ።

የወታደሮቹ ምክር ከእነርሱ አንዳንድ መዋኘት ቢችሉ እንዳይሸሹ እስረኞቹን ማግደል ነበር።

ነገር ግን መቶኛው ጳውሎስን ሊያድን ወደደ እቅዳቸውን ከማተኮር አለፋቸው፤ መዋኛ የሆኑት መጀመሪያ ወደ ባሕር እንዲዘለሉ እና ወደ ዳርቻ እንዲደርሱ አዘዘ።

የቀሩትም አንዳንድ በሰሌዳዎች አንዳንድ በመርከቡ የተሰበሩ ቁራጮች ላይ ሄዱ፤ እንዲሁ ሁሉም ደህና ወደ ዳርቻ አመለጡ።