ነገር ግን አናንያስ የተባለ አንድ ሰው ከሚስቱ ሰፊራ ጋር ንብረት ሸጠ።

ከዋጋውም አንድ ክፍል አሰወረ፤ ሚስቱም እያወቀች ነበር፤ የቀረውንም አንድ ክፍል አመጣ እና በሐዋርያት እግሮች ሥር አኖረው።

ግን ጴጥሮስ አለ፦ አናንያስ ሆይ፣ መንፈስ ቅዱስን ልትዋሽ እና ከመሬቱ ዋጋ አንድ ክፍል ለማሰወር ሰይጣን ልብህን ለምን ሞላ?

እስኪ ሳይሸጥ የአንተ አልነበረምን? ከተሸጠም በኋላ በራስህ ሥልጣን አልነበረህምን? ይህን ነገር በልብህ ለምን አሰብህ? ለሰዎች አልተዋሸህም፣ ነገር ግን ለእግዚአብሔር።

አናንያስም ይህን ቃል ሲሰማ ወድቆ ነፍሱ ወጣ፤ ይህንን የሰሙ ሁሉ ላይ ታላቅ ፍርሃት መጣ።

ጎልማሶችም ተነሡ አሸበሸቡት እና ወጥተው ተወስደው ቀበሩት።

ከሦስት ሰዓት ገደማ በኋላ፣ የሆነውን ሳታውቅ ሚስቱ ገባች።

ጴጥሮስም መለሰ እና አላት፦ መሬቱን ለዚህ መጠን ሸጣችሁ ነበር? እርሷም አለች፦ አዎን፣ ለዚህ መጠን።

ከዚያ ጴጥሮስ አላት፦ የጌታን መንፈስ ለመፈተን በአንድነት እንዴት ተስማማችኋችሁ? እነሆ፣ ባልሽን ያቀበሩ ሰዎች አሁን በደጅ ናቸው፤ አንቺንም ይወስዳሉ።

ወዲያውም በእግሮቹ ሥር ወድቃ ነፍስዋ ወጣ፤ ጎልማሶቹም ገብተው ሞታ አገኟት፤ አውጥተው ባሏ አጠገብ ቀበሯት።

ታላቅ ፍርሃትም በቤተ ክርስቲያን ሁሉ ላይና ይህን የሰሙ ሁሉ ላይ መጣ።

በሐዋርያት እጆች ብዙ ምልክቶችና ድንቆች በሕዝቡ መካከል ተከናወኑ፤ (ሁሉም በሰሎሞን ማዕድ አንድ ልብ ሆነው ይገኙ ነበር።)

ነገር ግን ከቀሩት ማንም ራሱን ከእነርሱ ጋር ለማገናኘት አልደፈረም፤ ነገር ግን ሕዝቡ ከፍ ከፍ አደረጋቸው።

(እና የሚያምኑ ወንዶችና ሴቶች ብዙ ሕዝብ በመጨመር ወደ ጌታ ተጨመሩ።)

እስከዚያ ድረስ እንኳን ታማሙን ሰዎች ወደ መንገዶች አወጡአቸው እና በአልጋዎችና በምንጣፎች አኖሩአቸው፤ ጴጥሮስ ሲያልፍ ጥላው ቢያንስ በአንዳንዳቸው ላይ እንዲደርስ ይመኙ ነበር።

ከኢየሩሳሌም ዙሪያ ከተሞችም ብዙ ሕዝብ መጥቶ ታማማቸውንና በርኵሰ መንፈሶች የተደነገጡትን አመጡ፤ ሁሉም ተፈወሱ።

ከዚያም ሊቀ ካህናትና ከእርሱ ጋር ያሉት ሁሉ (እነርሱ የሳዱቅያን ቡድን ነበሩ) ተነሡ እና በቅናት ተሞሉ።

በሐዋርያትም ላይ እጃቸውን ጭነው ይዞ ወሰዱአቸው እና በሕዝብ እስር ቤት አገቧቸው።

ነገር ግን የጌታ መልአክ በሌሊት የእስር ቤቱን ደጆች ከፍቶ አወጣቸው እና አላቸው።

ሂዱ፣ ቆሙ እና በቤተ መቅደስ ለሕዝቡ የዚህ ሕይወት ቃሎች ሁሉ ተናገሩ።

ይህን ሲሰሙ ከማለዳ ጥልቅ ጊዜ ጀምሮ ወደ ቤተ መቅደስ ገብተው ያስተምሩ ጀመሩ። ነገር ግን ሊቀ ካህናት መጣ እና ከእርሱ ጋር ያሉትም መጡ፤ ምክር ቤቱንና የእስራኤል ልጆች ሽማግሌዎችን ሁሉ ጠርተው፣ እነርሱን እንዲያመጡ ወደ እስር ቤት ሰው ላኩ።

ነገር ግን አገልጋዮቹ ሲመጡ በእስር ቤት ውስጥ ሳይገኟቸው አገኙ፤ ተመልሰው ነገሩ።

እንዲህ አሉ፦ እስር ቤቱን በሙሉ ደህና ተዘግቶ አገኘነው እና ጠባቂዎቹም በደጆቹ ውጭ እየቆሙ ነበሩ፤ ግን ከከፈትን በኋላ ውስጡ ማንም አልተገኘም።

ይህን ሲሰሙ ሊቀ ካህናትና የቤተ መቅደስ አለቃ እና ሌሎች ዋና ካህናት ስለዚህ ነገር ወዴት እንዲያበቃ ብለው ተደነገጡ።

ከዚያ አንድ ሰው መጥቶ እንዲህ አለ፦ እነሆ፣ በእስር ቤት ያኖራችሁአቸው ሰዎች በቤተ መቅደስ ቆሞ ለሕዝቡ እያስተማሩ ነው።

በዚህ ጊዜ አለቃው ከአገልጋዮቹ ጋር ሄዶ ያመጣቸው ግፍ ሳይደርስ ነበር፤ ሕዝቡን ይፈሩ ነበር እንዳይወገሩ።

አመጡአቸው ከዚያም በምክር ቤቱ ፊት አቀረቧቸው፤ ሊቀ ካህናትም ጠየቃቸው።

እንዲህ ሲል፦ በዚህ ስም እንዳትማሩ በጥብቅ አልናገርነውምን? እነሆ፣ ኢየሩሳሌምን በትምህርታችሁ ሞልታችኋታል እና የዚህ ሰው ደም በላያችን ላይ ለማመጣት ትወዳዳላችሁ።

ጴጥሮስና የቀረው ሐዋርያት መልሰው አሉ፦ እኛ ለሰዎች እንጂ ሳንሆን ለእግዚአብሔር መታዘዝ ይገባናል።

የአባቶቻችን አምላክ እርሱን ኢየሱስን አስነሣው፤ እናንተ ግን ገደላችሁት በእንጨትም ላይ ሰቀላችሁት።

እርሱን እግዚአብሔር በቀኝ እጁ ከፍ ከፍ አድርጎ መሪና መድኃኒት አድርጎታል፣ ለእስራኤልም ንስሓን እና የኃጢአት ስርየትን ይሰጥ ዘንድ።

እኛ ስለ እነዚህ ነገሮች ምስክሮቹ ነን፤ እንዲሁም መንፈስ ቅዱስ ደግሞ፣ እግዚአብሔር ለሚታዘዙለት የሰጠው ይመሰክራል።

ይህን ሲሰሙ በልባቸው ተቆረጡ እና ሊገድሏቸው ምክር አደረጉ።

በዚያን ጊዜ በምክር ቤቱ ውስጥ ጋማልያል የተባለ ፈሪሳዊ፣ በሕግ ምሁርና በሕዝቡ ሁሉ ዘንድ የተከበረ አንድ ሰው ተነሥቶ ቆመ፤ ሐዋርያትንም ጥቂት ጊዜ ወደ ውጭ እንዲያወጡ አዘዘ።

እና እንዲህ አላቸው፦ የእስራኤል ሰዎች ሆይ፣ በእነዚህ ሰዎች ላይ ሊያደርጉ ያለባችሁን ነገር በራሳችሁ ተጠንቀቁ።

ምክንያቱም ከእነዚህ ቀኖች በፊት ቴዎዳስ የተባለ ሰው ራሱን አንድ ሰው እንደሆነ እየታተመ ተነሣ፤ ወደ እርሱም ከአራት መቶ ዙሪያ ሰዎች ተቀላቀሉ፤ እርሱ ግን ተገደለ፤ እርሱን የተከተሉት ሁሉ ተበተኑ፣ ሥራውም ሁሉ ከንቱ ሆነ።

ከዚያም በኋላ በግብር ዘመን ጋሊላዊው ይሁዳ ተነሣ እና ብዙ ሕዝብን ከእርሱ ኋላ አስወጣ፤ እርሱም ጠፋ፤ እርሱን የተከተሉት ሁሉ ተበተኑ።

አሁንም እላችኋለሁ፦ ከእነዚህ ሰዎች ርቁ እና ተዉአቸው፤ ይህ ምክር ወይም ይህ ሥራ ከሰዎች ከሆነ ይፈርሳል።

ነገር ግን ከእግዚአብሔር ከሆነ ሊያፈርሱት አትችሉም፤ እንኳን ከእግዚአብሔር ጋር የምትዋጉ እንደሆናችሁ እንዳትገኙ።

እነርሱም ተስማሙበት፤ ሐዋርያትን ጠርተው ቀጠቀጡአቸው እና በኢየሱስ ስም እንዳይናገሩ አዘዙአቸው እና አሰናበቱአቸው።

ከምክር ቤቱ ፊት ወጥተው ስለ ስሙ ስድብ መቀበል የተገባቸው እንደ ተቈጠሩ እየደሰቱ ሄዱ።

በየቀኑ በቤተ መቅደስም ሆነ በየቤት ኢየሱስ ክርስቶስን እያስተማሩ እየሰበኩ ከመስበክ አልቆሙም።