ሰማያት ሆይ፥ አድምጡ፤ እኔም እናገራለሁ፤ ምድር ሆይ፥ የአፌን ቃል ስሙ።

ትምህርቴ እንደ ዝናብ ትነጠባልጣለች፤ ንግግሬም እንደ እርጥበት ይነጠቃል፤ በለስላሳ ሣር ላይ እንደ ቀልጣፋ ዝናብ፣ በሣርም ላይ እንደ ዝናብ ጠጣዎች።

የእግዚአብሔርን ስም አስተውላለሁ፤ ታላቅነትን ለአምላካችን አድርጉለት።

እርሱ ዐለት ነው፤ ሥራው ፍጹም ነው፤ ስለሆነ መንገዱ ሁሉ ፍርድ ነው፤ እውነት የሆነና ዓመፅ የሌለበት አምላክ ነው፤ ጻድቅና ቅን ነው።

ራሳቸውን ፈርሰዋል፤ ክፉነታቸው የልጆቹ ምልክት አይደለም፤ ጠማማና ጠጀ ትውልድ ናቸው።

እናንተ ሰነፎችና ዕውቀት የጐደላችሁ ሕዝብ ሆይ፥ እግዚአብሔርን እንዲህ ታመልጣላችሁን? ገዛህ አባትህ እርሱ አይደለምን? ፈጠረህና አጸናህ አይደለምን?

የቀድሞውን ዘመን አስታውስ፤ የብዙ ትውልዶችን ዓመታት ገምታችሁ ተመልከቱ፤ አባትህን ጠይቅ እርሱም ያሳየሃል፤ ሽማግሌዎችህን ጠይቅ እነርሱም ነግሮህ ይነግሩሃል።

ልዑሉ ሕዝቦችን ርስታቸውን በሚከፋፈል፣ የአዳምን ልጆች በሚለይ ጊዜ፥ የሕዝቦችን ድንበር በእስራኤል ልጆች ቍጥር መሠረት አቆመ።

የእግዚአብሔር ዕድል ከፍ የሆነው ሕዝቡ ነው፤ ያዕቆብ የርስቱ ድርሻ ነው።

በበረሃ አገር፣ ባዶና የሚያልቅ ምድረ በዳ ውስጥ አገኘው፤ አንቀሳቅሶ አመራው፤ አስተማረው፤ እንደ ዓይኑ ሳፍያ ጠበቀው።

ንስር ማረፊያዋን በሚነቃነቅ፣ በጫቶቿ ላይ በሚያንዘዝ፣ ክንፎቿን በራ በሚያነፍስ፣ ልጆቿን በክንፎቿ በሚሸከም መልክ እንዲሁ ነበር።

እግዚአብሔር ብቻውን መራው፥ ከእርሱም ጋር ሌላ አምላክ አልነበረም።

በምድር ከፍታ ላይ እንዲቀመጥ አደረገው፥ የሜዳዎችንም ብዛት እንዲበላ አደረገው፤ ከዐለት ማር እንዲጠጣ፣ ከጠንካራ ዐለትም ዘይት እንዲያገኝ አደረገው።

የከብት ቅቤ፣ የበግ ወተት፣ ከበጎች ጠቦት ስብ፣ የባሳን አውራ በጎች እና ፍየሎች፣ ከዚህም ጋር የስንዴ ምርጥ ክፍል፤ አንተም የወይን ጠራ ደም ጠጣህ።

ነገር ግን ዮሸሩን ደምቆ ሰበረና ከንበረ፤ ደምቆህ ሰበርህ፥ ከበድህ፥ በስብም ተሸፍነህ፤ ከዚያ ፈጣሪውን አምላኩን ተወ፥ የመዳኑን ዐለትም ከላ አድርጎ አናቀው።

በእውድ አማልክት አስነዋው፤ በአስጸያፊ ነገሮቻቸውም አስቈጡት።

ለአጋንንት ሳይሆን ለአምላክ መሥዋዕት አቀረቡ፤ አታውቋቸውም ለነበሩ አማልክት፣ በአዲስ ጊዜ የተነሱ አዲስ አማልክት፣ አባቶቻችሁ ከተፈሩአቸው ያልነበሩ።

የወለደህን ዐለት አልተዋህ፥ ፈጠረህንም አምላክ ረሳህ።

እግዚአብሔርም ይህን ባየ ጠላዋቸው፥ ምክንያቱም ልጆቹና ሴቶቹ ያስነዋው ስለ ሆነ ነበር።

እንዲህም አለ። ፊቴን ከእነርሱ እሰውራለሁ፤ ፍጻሜያቸው ምን እንደሆነ አይታለሁ፤ ምክንያቱም እጅግ ጠጀ ትውልድ ናቸው፥ ታማኝነት የሌለባቸው ልጆች።

አምላክ ያልሆነ በሆነ ነገር አስነውኝ፤ በከንቱነታቸው አስቈጡኝ፤ እኔም እንግዳ ሕዝብ በሆነ ነገር አስነዋቸዋለሁ፤ ሞኝ ሕዝብ በሆነ ነገር አስቈጣቸዋለሁ።

በቍጣዬ ውስጥ እሳት ነቃ፥ እስከ ዝቅተኛው ሲኦል ድረስ ታቃጥላለች፤ ምድርንና ተፈራረሷን ትበልጣለች፥ የተራሮችንም መሠረት በእሳት ታቃጥላለች።

ክፉዎችን በላያቸው እሰብስባለሁ፤ ፍላሎቼንም በላያቸው እፈጃለሁ።

በራብ ይቃጠላሉ፥ በናቃ እሙር ይበሉታሉ፥ በመራራ ጥፋትም ይጠፋሉ፤ የአራዊት ጥርስን በላያቸው እልካለሁ፥ ከአፈር እባቦች መርዝም እልካለሁ።

ከውጭ ሰይፍ፣ ከውስጥ ድንጋጤ ወጣትንና እንግዲኛን ያጠፋሉ፥ ጡት ጠባ ሕፃንንም ከሽመጥ ሰው ጋር እስከ ሽማግሌ ድረስ።

እነርሱን ወደ አጠራር እበትናቸዋለሁ አልሁ፤ ከሰው መካከልም ዝናቸውን እሰርዝላቸዋለሁ።

ነገር ግን የጠላት ቍጣ አሳሳበኝ፥ ተቃዋሚዎቻቸው እርሱ ነው እንዳይሉና፣ እጃችን ከፍ ብላለች፤ እግዚአብሔርም ይህን ሁሉ አላደረገም እንዳይበሉ ፈራሁ።

ምክር ከሌላቸው ሕዝብ ናቸው፥ ችሎታም የለባቸውም።

ብቻ ጥበበኞች ቢሆኑ ኖሮ፥ ይህን ቢረዱ ኖሮ፥ ፍጻሜያቸውን ቢያስቡ ኖሮ!

ዐለታቸው ሸጦአቸው እንጂ፥ እግዚአብሔርም አስረዳቸው እንጂ አንድ ሺህን እንዴት ይመሻል? ሁለትስ አሥር ሺህን ወደ ሽብር እንዴት ያደርጋሉ?

ዐለታቸው እንደ ዐለታችን አይደለም፤ ጠላቶቻችን ራሳቸው ሲመስፉ እንኳ።

የእነርሱ ወይን ከሰዶም ወይን ነው፥ ከገሞራ እርሻ መሬትም ነው፤ የወይን ፍሬያቸው መራራ ነው፥ ክልሎቻቸውም መራራ ነው።

የመጠጣቸው መርዝ የእባቦች መርዝ ነው፥ የጨካኞች እባቦችም መርዝ ነው።

ይህ ከእኔ ጋር ተዘግቶ በጓዶቼ ውስጥ የተቀመጠ አይደለምን?

መበቀልና መክፈል የእኔ ነው፤ እግራቸው በጊዜው ይሰለቀላል፤ የጒዳታቸው ቀን ቀርቦአል፥ የሚመጡባቸውም ነገሮች ፈጥነው ይመጣሉ።

እግዚአብሔር ሕዝቡን ይፈርዳል፥ ለባሪያዎቹም ይራራል፤ ኃይላቸው እንደ ሄደ እና የታሰረ ወይም የቀረ ማንም እንዳልቀረ ባየ ጊዜ።

እንዲህ ይላል። አማልክታቸው የት ናቸው? ተማንተውባቸው የነበሩ ዐለታቸው የት ነው?

የመሥዋዖታቸውን ስብ የሚበሉ፣ የመጠጥ ቍርባናቸውን የሚጠጡ እነዚያ ይነሡ ይረዱአችሁ፥ መጠገኛችሁ ይሁኑላችሁ።

እኔ እኔ እርሱ መሆኔን አሁን እዩ፤ ከእኔ ጋር ሌላ አምላክ የለም፤ እገድማለሁ፥ እንደግማለሁም፤ እጎዳለሁ፥ እፈውሳለሁም፤ ከእጄ የሚያድን የለም።

እጄን ወደ ሰማይ አነሣለሁ እንዲህም እላለሁ፤ ለዘላለም እኖራለሁ።

የምታበራ ሰይፌን ቢሳለሁ፥ እጄም ፍርድን ቢይዝ፥ በጠላቶቼ ላይ በቀልን እመልሳለሁ፥ የሚጠሉኝንም እመክፋለሁ።

ፍላሎቼን በደም አስረክታለሁ፥ ሰይፌም ሥጋን ይበላል፤ ከታረዱትና ከተማረኩት ደም ጋር፥ በጠላት ላይ የበቀል መጀመሪያ ጀምሮ።

ሕዝቦች ሆይ፥ ከሕዝቡ ጋር ደስ ይበላችሁ፤ የባሪያዎቹን ደም ይበቀልላል፥ ለተቃዋሚዎቹም በቀል ይመልሳል፥ ለአገሩና ለሕዝቡም ምሕረት ያደርጋል።

ሙሴም መጣ ይህን መልዕክት ሁሉ በሕዝቡ ጆሮ ነገረ፤ እርሱና የኑን ልጅ ኢያሱ አብረው።

ሙሴም ይህን ቃል ሁሉ ለእስራኤል ሁሉ ተናግሮ ከጨረሰ በኋላ፥

እንዲህ አላቸው። በዛሬው ቀን በመካከላችሁ ስለማመሰክርላችሁ ያለውን ይህን ቃል ሁሉ በልባችሁ አድርጉት፤ ልጆቻችሁን ይህን ሕግ ሁሉ ለመጠበቅ እንዲያደርጉ እንድታዘዟቸው።

ይህ ለእናንተ ከንቱ ነገር አይደለም፤ እርሱ ሕይወታችሁ ነው፤ ዮርዳኖስን ተሻግራችሁ ስትገቡ በምትወርሷት ምድር ዕድሜያችሁ እንዲረዝም በዚህ ነገር ትኖራላችሁ።

በዚያን ቀን እግዚአብሔር ሙሴን አለው እንዲህ።

ወደዚህ በሞዓብ ምድር ያለው ወደ አባሪም ተራራ፣ ወደ ኔቦ ተራራ ውጣ፤ ከኢሪኮ በፊት ባለው የከነዓንን ምድር ተመልከት፥ ለእስራኤል ልጆች ርስት የምሰጣቸውን።

ከዚያም ትወገዳለህ፥ በምትወጣበትም ተራራ ላይ ወደ ሕዝብህ ትሰበሰባለህ፤ እንደ ወንድምህ አሮን በሆር ተራራ እንደ ወገደና ወደ ሕዝቡ እንደ ተሰበሰበ እንዲሁ።

ምክንያቱም በእስራኤል ልጆች መካከል በዚን ምድረ በዳ በመሪባ-ቃዴስ ውሃ ላይ በእኔ ላይ ተቸልታችሁ በደላችሁ፥ በእስራኤል ልጆች መካከል አልቀደሳችሁኝምና።

ነገር ግን ምድርን በፊትህ ታያታለህ፤ ነገር ግን ወደ እርስዋ አትገባም፥ ለእስራኤል ልጆች የምሰጣቸው ወደዚያች ምድር።