ንጉሡና ሐማን ከንግሥቲቱ እስጢር ጋር ወደ ግብዣ መጡ።

በየወይን ግብዣው ሁለተኛ ቀን ንጉሡ እንደገና ለእስጢር እንዲህ አለ፦ ንግሥቲት እስጢር ሆይ፥ ጥያቄሽ ምንድን ነው? ይሰጥሻል፤ ልመናሽስ ምንድን ነው? እንኳን እስከ መንግሥቴ ግማሽ ድረስ ይፈጸማል።

ንግሥቲቱ እስጢር መለሰች እንዲህ ሲል፦ ንጉሥ ሆይ፥ በዓይንህ ሞገስ ካገኘሁ እና ለንጉሡ ደስ ከሚያሰኝ ከሆነ፣ በጥያቄዬ ሕይወቴን ይስጠኝ፤ በልመናዬም ሕዝቤን።

ምክንያቱም እኔና ሕዝቤ ለመደምሰስ፣ ለመግደልና ለማጠፋት ተሸጥናል። ነገር ግን ለባርያና ለባሪያ ሆነን ተሸጥን ብንሆን ዝም ባለሁ ነበር እንኳን፤ ሆኖም ቢሆን ተቃዋሚው ለንጉሡ የሚደርሰውን ጉዳት ሊከማች አይችልም ነበር።

ከዚያ ንጉሡ አሃሴሮስ መለሰ ለንግሥቲቱ እስጢር እንዲህ አለ፦ ይህን ለማድረግ በልቡ የደፈ ማን ነው? ወዴት አለ?

እስጢርም እንዲህ አለች፦ ተቃዋሚና ጠላት ይህ ክፉ ሐማን ነው። ሐማንም በንጉሡና በንግሥቲቱ ፊት ፈራ።

ንጉሡ በቁጣው ከየወይን ግብዣው ተነሥቶ ወደ የንጉሥ ቤት አትክልት አደባባይ ገባ፤ ሐማንም ሕይወቱ እንዲሰጠው ከንግሥቲቱ እስጢር ለመለመን ቆመ፤ ለእርሱ ከንጉሡ የክፉ ፍርድ ተወስኖበት መሆኑን አይቶ ነበርና።

ንጉሡ ከየንጉሥ ቤት አትክልት አደባባይ ወደ የወይን ግብዣው ስፍራ ተመለሰ፤ ሐማንም እስጢር የነበረችበት አልጋ ላይ ወድቆ ነበር። ንጉሡም እንዲህ አለ፦ በቤቴ ፊት እንኳ ንግሥቲቱን ሊያድፋ ይፈልጋልን? ይህ ቃል ከንጉሡ አፍ ወጣ ሲል የሐማንን ፊት ሸፈኑት።

ከመኝታ ጌቶች አንዱ ሐርቦና በንጉሡ ፊት እንዲህ አለ፦ እነሆ፣ ሐማን ለንጉሡ መልካም ተናግሮ ያረገው ሞርደካይን ለመስቀል ያዘጋጀው ከፍታው አምሳ ክንድ ያለ መሰንጠቅ በሐማን ቤት ቆሟል። ንጉሡም እንዲህ አለ፦ በዚያ ላይ ስቀሉት።

ስለዚህ ሐማንን ለሞርደካይ ያዘጋጀው መሰንጠቅ ላይ ሰቀሉት፤ ከዚያም የንጉሡ ቍጣ ተረጋገጠ።