እግዚአብሔርም ሙሴን እንዲህ አለው፦ ወደ ፈርዖን ግባ፤ ልቡንና የባሪያዎቹን ልብ እኔ አጠናክርሁ፤ እነዚህን ታምራቴ በፊቱ እንዳሳይ.

እንዲሁም ለልጅህና ለልጅ ልጅህ በጆሮ በግብፅ ያደረግሁትን ነገርና መካከላቸው ያደረግሁትን ምልክቶቼ ትነግር ዘንድ፤ እኔ እግዚአብሔር መሆኔን ታውቁ ዘንድ.

ሙሴና አሮንም ወደ ፈርዖን ገብተው እንዲህ አሉት፦ የዕብራውያን አምላክ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ በፊቴ ራስህን ለማዋረድ እስከ መቼ ትከለክላለህ? ሕዝቤን አልቅለኝ እንዲሄዱ እንዲሁም ያገልግሉኝ.

ካልሆነ ግን፣ ሕዝቤን ለመለቀቅ ብትከለክል፣ እነሆ ነገ አንበጣዎችን ወደ አገርህ እመጣለሁ።

እነርሱ የምድርን ፊት ይሸፍናሉ እንዲሁም ምድሩ እንኳ አይታይም፤ በረዶው ያልበላውና ለእናንተ የቀረውን ሁሉ ይበሉማሉ፤ ከሜዳ ለእናንተ የሚበቅሉ ዛፎችንም ሁሉ ይበሉ።

እነርሱም ቤቶችህን፣ የባሪያዎችህን ሁሉ ቤቶችና የግብፃውያን ሁሉ ቤቶች ይሞላሉ፤ ከአባቶችህ ዘመን ጀምሮ እስከ ዛሬ ድረስ አባቶቻቸው እንኳ ያላዩትን ነገር ያያሉ። ከዚያም ተመለሰና ከፈርዖን ወጣ።

የፈርዖን ባሪያዎችም እንዲህ አሉት፦ ይህ ሰው እስከ መቼ ለእኛ ወጥመድ ይሆናል? ወንዶቹን እንዲሄዱ ተው እንዲሁ እግዚአብሔርን አምላካቸውን ያገልግሉ፤ ግብፅ እንደተበላሸ እስካሁን አታውቅምን?

ከዚያም ሙሴና አሮን ዳግም ወደ ፈርዖን አመጡአቸው፤ እርሱም እንዲህ አላቸው፦ ሂዱ፥ እግዚአብሔርን አምላካችሁን አገልግሉ፤ ነገር ግን የሚሄዱ ማነው?

ሙሴ እንዲህ አለ፦ ታናሾቻችንና ታላሎቻችን ጋር፣ ልጆቻችን ወንዶችና ሴቶች ጋር፣ በጎቻችንና ከብቶቻችን ጋር እንሄዳለን፤ ለእግዚአብሔር በዓል እንሠራ ዘንድ ነው።

እርሱም እንዲህ አላቸው፦ እንደ እናንተንና ጥጃችሁን ልለቅላችሁ እንደማለቅ እግዚአብሔር ከእናንተ ጋር ይሁን! ነገር ግን ተጠንቀቁ፤ ክፉ ነገር በፊታችሁ ነው።

አልሆነም፤ አሁን ወንዶች የሆናችሁ እናንተ ሂዱና ለእግዚአብሔር አገልግሉ፤ ይህንን እንዲፈልጉ የለመናችሁት ይህ ነው። ከፈርዖንም ፊት ተወገዱ።

እግዚአብሔርም ሙሴን እንዲህ አለው፦ አንበጣዎች በግብፅ ምድር ላይ እንዲወጡ እጅህን በግብፅ ምድር ላይ ዘርጋ፤ የመሬቱን ሣር ሁሉ በረዶው ያስቀረውን ሁሉ እንኳ እንዲበሉ።

ሙሴም በግብፅ ምድር ላይ በበትሩ እጁን ዘረጋ፤ እግዚአብሔርም ቀኑን ሁሉና ሌሊቱን ሁሉ በምድር ላይ የምሥራቅ ነፋስን አመጣ፤ ጠዋት ሲሆንም የምሥራቅ ነፋስ አንበጣዎቹን አመጣ።

አንበጣዎቹም በግብፅ ምድር ሁሉ ላይ ወጡ፥ በግብፅም ዳርቻ ሁሉ ላይ ተቀመጡ፤ እጅግ ከባድ ነበሩ፤ ከእነርሱ በፊት እንደእነርሱ ያሉ አንበጣዎች አልነበሩም፥ ከእነርሱ በኋላም እንዲሁ ያሉ አይሆኑም።

የምድርን ፊት ሁሉ ሸፍነው ምድሩ እስኪጨለም ድረስ ነበር፤ የመሬቱን ሣር ሁሉ እና በረዶው የተረፈውን የዛፎች ፍሬ ሁሉ በሉ፤ በግብፅ ምድር ሁሉ ላይ በዛፎችም ሆነ በሜዳ ሣር ውስጥ ማንኛውም አረንጓዴ ነገር አልቀረም።

ከዚያ ፈርዖን ሙሴንና አሮንን በፍጥነት ጠራና እንዲህ አለ፦ በእግዚአብሔር አምላካችሁ ላይና በእናንተ ላይ ኃጢአት ሠርቻለሁ።

አሁን እባኮትን ይህን ጊዜ ብቻ ኃጢአቴን ይቅር በሉኝ፤ ይህን ሞት ብቻ ከእኔ እንዲያርቅ እግዚአብሔርን አምላካችሁን ለምኑ።

ከፈርዖንም ወጥቶ እግዚአብሔርን ለመነ።

እግዚአብሔርም የታላቅና የብርቱ የምዕራብ ነፋስን አመለሰ፤ እርሱም አንበጣዎቹን አነጠቀና ወደ ቀይ ባሕር ጣላቸው፤ በግብፅ ዳርቻ ሁሉ ላይ አንድ አንበጣ እንኳ አልቀረም።

ነገር ግን እግዚአብሔር የፈርዖንን ልብ አጠናከረ፥ የእስራኤል ልጆችንም እንዲሄዱ አልፈቀደም።

እግዚአብሔርም ሙሴን እንዲህ አለው፦ እጅህን ወደ ሰማይ ዘርጋ፤ በግብፅ ምድር ላይ ጨለማ ይሁን፤ እንኳ ሊሰማ የሚችል ጨለማ ይሁን።

ሙሴም እጁን ወደ ሰማይ ዘረጋ፤ በግብፅ ምድር ሁሉ ሦስት ቀን ከባድ ጨለማ ሆነ።

እርስ በርሳቸው አልተመለከቱም፥ ሦስት ቀንም ያህል ማንም ከስፍራው አልነሣም፤ ነገር ግን በመኖሪያቸው ውስጥ የእስራኤል ልጆች ሁሉ ብርሃን ነበራቸው።

ፈርዖንም ሙሴን ጠራና እንዲህ አለው፦ ሂዱ፥ እግዚአብሔርን አገልግሉ፤ በጎቻችሁና ከብቶቻችሁ ግን ይቆዩ፤ ሕፃናታችሁም ከእናንተ ጋር ይሂዱ።

ሙሴ ግን እንዲህ አለ፦ እንድናርፍ ለእግዚአብሔር አምላካችን መሥዋዕትና ሚቃጠሉ መሥዋዕት እንኳ ትሰጠን ይገባል።

ከብቶቻችንም ከእኛ ጋር ይሄዳሉ፤ አንድ ጫንቃ እንኳ አይቀርም፤ ለእግዚአብሔር አምላካችን ለማገልገል ከእነርሱ እንወስዳለንና፤ ወደዚያ እስክንደርስ ድረስ ለእግዚአብሔር በምን እንድንገልግለው አናውቅም።

ነገር ግን እግዚአብሔር የፈርዖንን ልብ አጠናከረ፥ እነርሱንም እንዲሄዱ አልፈቀደም።

ፈርዖንም እንዲህ አለው፦ ከእኔ ራቅ፤ ራስህን ጠንቀቅ፤ ከዚህ በኋላ ፊቴን አታይ፤ ፊቴን ባየህበት ቀን ትሞታለህ።

ሙሴም እንዲህ አለ፦ መልካም ተናገርህ፤ እኔ ከእንግዲህ ፊትህን አላይም።