እግዚአብሔር ለሙሴ እንዲህ አለው፦

ማሕፀንን የሚከፍት በኵር ሁሉን—በእስራኤል ልጆች መካከል የሆነውን፣ የሰውንም የእንስሳንም—ለእኔ ቅዱስ አድርገህ ለይ፤ እነዚህ የእኔ ናቸው።

ሙሴም ሕዝቡን እንዲህ አለ፦ ከግብጽ፣ ከባርነት ቤት የወጣችሁበትን ዛሬን አስታውሱ፤ እግዚአብሔር በብርቱ እጁ ከዚህ ስፍራ አወጣችኋችሁና እርሾ ያለበት ዳቦ አይበላ።

ዛሬ በአቢብ ወር ወጣችሁ።

እግዚአብሔር ለአባቶችህ ለመስጠት የተማለው ወተትና ማር የሚፈስ ምድር ወደ ከነዓናውያን፣ ኬጢያውያን፣ አሞራውያን፣ ኤዊያውያንና ይቡሳውያን ሲያግባህ በዚህ ወር ይህን ሥርዓት ትጠብቅ።

ሰባት ቀን የእርሾ የሌለበት ዳቦ ትበላ፤ በሰባተኛውም ቀን ለእግዚአብሔር በዓል ይሆናል።

የእርሾ የሌለበት ዳቦ ሰባት ቀን ይበላ፤ እርሾ ያለበት ዳቦ ከአንተ ጋር አይታይ፤ እርሾም በመኖሪያዎችህ ሁሉ አይታይ።

በዚያ ቀን ልጅህን እንዲህ ብለህ ትነግረዋለህ፦ ይህ እኔ ከግብጽ በወጣሁ ጊዜ እግዚአብሔር ስለ አደረገልኝ ነው።

ይህ በእጅህ ላይ ምልክት፣ በዓይኖችህ መካከል መታሰቢያ ይሁንልህ፤ የእግዚአብሔር ሕግ በአፍህ ውስጥ እንዲሆን፤ እግዚአብሔር በብርቱ እጁ ከግብጽ አወጣህና።

ስለዚህ ይህን ሥርዓት በየአመቱ በጊዜው ትጠብቅ።

እግዚአብሔር እንደ ተማለለው ለአንተና ለአባቶችህ ወደ ከነዓናውያን ምድር ሲያግባህ እና ሲሰጥህ፥ እንዲህ ይሆናል፦

ማሕፀንን የሚከፍት ሁሉ ለእግዚአብሔር እንዲሆን ታለይ፤ ከእንስሳትህ የሚወለድ የበኵር ወንድ ሁሉ ለእግዚአብሔር ይሆን።

የአህያ በኵር ሁሉን በበግ ጠቦት ታቤዣው፤ ካልታቤዣው አንገቱን ትሰብር። ከልጆችህ መካከል የሰው በኵር ሁሉንም ታቤዣ።

ከዚያ በኋላ ልጅህ እንዲህ ብሎ ሲጠይቅህ፦ ይህ ምንድን ነው? አንተም እንዲህ ትለዋለህ፦ ጌታ በብርቱ እጁ ከግብጽ፣ ከባርነት ቤት አወጣን።

ፈርዖን እንድንሄድ ሲከለክለን ሆኖ እግዚአብሔር በግብጽ አገር ያሉ በኵሮችን ሁሉ—የሰውንም በኵር፣ የእንስሳንም በኵር—ገደለ፤ ስለዚህ ማሕፀንን የሚከፍት የወንድ ሁሉን ለእግዚአብሔር እሠዋ፤ ነገር ግን የልጆቼ በኵሮች ሁሉን እቤዣ።

እንዲሁም በእጅህ ላይ ምልክት ይሁን፣ በዓይኖችህ መካከል ማስያ ይሁን፤ እግዚአብሔር በብርቱ እጁ ከግብጽ አወጣንና።

ፈርዖን ሕዝቡን ከለቀቀ በኋላ እንኳ ቀርቦ ቢሆን እግዚአብሔር በፍልስጥኤማውያን ምድር ወደሚሄድ መንገድ አልመራቸውም፤ እግዚአብሔርም እንዲህ አለ፦ ሕዝቡ ጦርነትን ሲያዩ ይጸጸቱ እና ወደ ግብጽ እንዳይመለሱ።

እግዚአብሔር ግን ሕዝቡን ወደ ቀይ ባሕር የሚመራ በምድረ በዳ መንገድ አመራቸው፤ የእስራኤል ልጆችም ከግብጽ አገር ተዘጋጅተው ወጡ።

ሙሴም የዮሴፍን አጥንቶች ከእርሱ ጋር ወሰደ፤ ዮሴፍ ለእስራኤል ልጆች እጅግ አማል ብሎ አማለባቸው ነበር እንዲህ ሲል፦ እግዚአብሔር እርግጥ ይጐበኛችኋል፤ ከዚህም ጋር አጥንቶቼን ታወጣላችሁ።

ከሱኮት መንገዳቸውን ጀመሩ፤ በምድረ በዳው ዳር ባለችው በኤታም ሰፈሩ።

በቀን መንገዳቸውን ለማሳየት በደመና ምሰሶ፣ በሌሊትም እንዲበሩ በእሳት ምሰሶ መርዳቸው እግዚአብሔር በፊታቸው ይሄድ ነበር፤ ቀንና ሌሊት ይሄዱ ዘንድ።

ከሕዝቡ ፊት በቀን የደመናውን ምሰሶም በሌሊት የእሳቱን ምሰሶም አላነሣም።