ሕዝቡ ሙሴ ከተራራው ለመውረድ እየዘገየ መሆኑን ባዩ ጊዜ ወደ አሮን ተሰበሰቡ እንዲህም አሉት፤ ተነሣ፣ ከፊታችን የሚመሩ አማልክት ሥራልን፤ እንግዲህ ይህ ሙሴ፣ ከግብጽ ምድር ያወጣን ሰው ምን እንደ ደረሰበት አናውቅም.

አሮንም እንዲህ አላቸው፤ በሚስቶቻችሁ፣ በወንዶች ልጆቻችሁና በሴቶች ልጆቻችሁ ጆሮ ያሉትን የወርቅ ጆሮ ቀለበቶች አንቀሉ አመጡልኝ.

ሕዝቡም ሁሉ በጆሮቻቸው ያሉትን የወርቅ ጆሮ ቀለበቶች አንቀሉ ለአሮንም አመጡለት.

አሮንም ከእጃቸው ተቀብሎ ከሰለጠነ ወርቅ ጠቦት ካደረገው በኋላ በቁራጭ መሳሪያ አቀረጸው፤ እነርሱም፣ እስራኤል ሆይ፣ ከግብጽ ምድር ያወጡህ አማልክትህ እነዚህ ናቸው አሉ.

አሮንም ያየውን ባየ ጊዜ በፊቱ መሠዊያ ሠራ፤ አስታወቀም እንዲህ አለ፤ ነግሆ ለእግዚአብሔር በዓል ነው.

በማግሥቱ ማለዳ ፈጥነው ተነሡ የሚቃጠሉ መሥዋዕት አቀረቡ የሰላም መሥዋዕትም አመጡ፤ ሕዝቡም ተቀምጠው በሉ ጠጡ ከዚያም ለመዝናናት ተነሡ.

እግዚአብሔርም ሙሴን እንዲህ አለው፤ ሂድ፣ ውረድ፤ ከግብጽ ምድር ያወጣቸው ሕዝብህ ራሳቸውን አረከሱ.

የእኔ አዘዛቸውን መንገድ ፈጥነው ተለዩ፤ የተሰለጠነ ጠቦት ሠርተው ሰገዱለት፣ መሥዋዕትም አቀረቡለት እንዲህም አሉ፤ እስራኤል ሆይ፣ ከግብጽ ምድር ያወጡህ አማልክትህ እነዚህ ናቸው.

እግዚአብሔርም ሙሴን እንዲህ አለው፤ ይህን ሕዝብ አይቻለሁ፤ እነሆ፣ አንገታቸው የጠነከረ ሕዝብ ናቸው.

አሁን እንግዲህ ተለቀቀኝ እንዲሆን ቍጣዬ በእነርሱ ላይ እንዲነድድ እኔም እንድበጥላቸው፤ ከአንተ ግን ታላቅ ሕዝብ አሠራለሁ.

ሙሴም እግዚአብሔርን አምላኩን ለመለገስ እንዲህ አለ፤ እግዚአብሔር ሆይ፣ በታላቅ ኃይልና በኀይለኛ እጅ ከግብጽ ምድር ያወጣቸው ሕዝብህ ላይ ቍጣህ ለምን እንዲነድድ?

ግብፃውያንስ ለምን እንዲህ ብለው ይናገሩ? ‘ክፉ ዓላማ ለማድረግ አወጣቸው፣ በተራሮች ይግድላቸው እንዲሆን፣ ከምድርም ፊት ሙሉ ለሙሉ እንዲያጠፋቸው’ ይላሉ። ከከባድ ቍጣህ ተመለስ፤ ለሕዝብህ ሊያደርግ ያሰብኸውን ክፉ ተው.

አብርሃምን፣ ይስሐቅንና እስራኤልን አገልጋዮችህን አስታውስ፤ ለእነርሱ በራስህ ማልህ እንዲህም አልህ፤ ‘ዘራችሁን እንደ ሰማይ ኮከብ አብዛለሁ፤ ይህን ሁሉ አስተናገድሁትን ምድር ሁሉ ለዘራችሁ እሰጣቸዋለሁ፥ እርስዋንም ለዘላለም ይወርሳታል’ አልህ.

እግዚአብሔርም ለሕዝቡ ሊያደርግ ያሰበውን ክፉ ከማድረግ ተመለሰ.

ከዚያ ሙሴ ተመልሶ ከተራራው ወረደ፤ በእጁም ሁለቱ የምስክር ጽላቶች ነበሩ፤ ጽላቶቹ በሁለቱ ወገኖቻቸው ተጻፈባቸው ነበር፤ ከዚህ ወገንና ከሌላው ወገን ተጻፈ ነበር.

ጽላቶቹም የእግዚአብሔር ሥራ ነበሩ፤ ጽሑፉም የእግዚአብሔር ጽሕፈት ነበር፣ በጽላቶቹ ላይ ተቀርጾ ነበር.

ኢያሱም ሕዝቡ እየጮኹ የሚመስል ድምፅ ባሰማ ጊዜ ሙሴን፣ ‘በሰፈሩ የጦርነት ድምፅ አለ’ አለው.

እርሱ ግን እንዲህ አለ፤ ‘ድል እየደረሱ የሚጮኹ ድምፅ አይደለም፣ የተገዙ ስለ ሆኑ የሚያለቅሱ ድምፅም አይደለም፤ ነገር ግን የመዝሙር ድምፅ ነው እሰማው.’

ለሰፈሩ በቀረበ ጊዜ ጠቦቱንና መዝለላቸውን አይቶ የሙሴ ቍጣ ነደደ፤ ጽላቶቹንም ከእጁ ጣለ ከተራራው በታች ሰበረአቸው.

እነርሱ ያደረጉትን ጠቦት ወስዶ በእሳት አቃጠለው፤ አፍርሶ ዱቄት አደረገው፤ በውሃ ላይ በበቀለው እስራኤል ልጆች እንዲጠጡ አደረጋቸው.

ከዚያም ሙሴ አሮንን፣ ‘ይህ ሕዝብ ምን አደረገልህ እንዲህ ታላቅ ኃጢአት በላያቸው እንዲመጣ አድርገሃቸው?’ አለው.

አሮንም እንዲህ አለ፤ ‘ጌታዬ ሆይ፣ ቍጣህ አይነድድ፤ ይህ ሕዝብ ወደ ክፉ ለመዋል የሚዘነጋ መሆኑን አንተ ታውቃለህ.’

‘እኛ ከፊታችን የሚመሩ አማልክት ሥራልን፤ እንግዲህ ይህ ሙሴ ከግብጽ ምድር ያወጣን ሰው ምን እንደ ደረሰበት አናውቅም’ አሉኝ.

‘እኔም እንዲህ አልኋቸው፤ የወርቅ ያለው ማንም ያንቀል። እነርሱም ሰጡኝ፤ እኔም በእሳት ውስጥ ጣልሁት፤ ከዚያም ይህ ጠቦት ወጣ.’

ሙሴ ሕዝቡ ዕራቁታ መሆናቸውን ባየ ጊዜ (አሮን በጠላቶቻቸው ፊት ለኀፍረታቸው እንዲገለጡ አዋጀ ነበር).

በዚያን ጊዜ ሙሴ በሰፈሩ ደጅ ቆሞ እንዲህ አለ፤ ‘የእግዚአብሔር ወገን ያለ ማን ነው? ወደ እኔ ይመጣ!’ የሌዊ ወንዶች ልጆች ሁሉም ወደ እርሱ ተሰበሰቡ.

እርሱም እንዲህ አላቸው፤ ‘እንዲህ ይላል የእስራኤል አምላክ እግዚአብሔር፤ እያንዳንዱ ሰው ሰይፉን በወገኑ ይታሰር፤ በሰፈሩ መካከል ከደጅ ወደ ደጅ ይግባ ይውጣ፤ እያንዳንዱ ወንድሙን፣ ጓደኛውንና ጎረቤቱን ይግድል.’

የሌዊ ልጆችም እንደ ሙሴ ቃል አደረጉ፤ በዚያኑ ቀን ከሕዝቡ ከሦስት ሺህ ያህል ሰዎች ወደቁ.

ሙሴ እንዲህ ስለ ሆነ ነበር ያለው፤ ‘ዛሬ ለእግዚአብሔር ተቀዱ፤ እያንዳንዱ ቢሆን በልጁና በወንድሙ ላይም ቢሆን፤ እንዲሁ በዚህ ቀን በረከት ይሰጥባችኋል.’

በማግሥቱ ሙሴ ሕዝቡን እንዲህ አለ፤ ‘ታላቅ ኃጢአት ሠራችሁ፤ አሁን ወደ እግዚአብሔር እወጣለሁ፤ ምናልባት ስለ ኃጢአታችሁ ማስተስረያ እሠራ.’

ሙሴም ወደ እግዚአብሔር ተመለስ እንዲህም አለ፤ ‘ይህ ሕዝብ ታላቅ ኃጢአት ሠርቶአል፤ የወርቅ አማልክትም አደረገለት.’

‘አሁንም፣ ኃጢአታቸውን ብትስር ይሁን—ካልሆነ ግን እባክህ ከጻፍህ መጽሐፍ ስሜን ደምስስ.’

እግዚአብሔርም ሙሴን እንዲህ አለው፤ ‘የበደለብኝ ማንንም ከመጽሐፌ እደምስሰዋለሁ.’

አሁን ግን ሂድ ሕዝቡን ለነገርሁህ ቦታ መሪ፤ መልአኬ ከፊትህ ይሄዳል፤ ነገር ግን ልጎበኛቸው በምመጣ ቀን ኃጢአታቸውን በላያቸው እቀጣ.

እግዚአብሔርም ሕዝቡን በመቅሠፍት መታቸው፤ ይህም ጠቦቱን አሮን ስለ አደረገ ነበር.