እንዲህም አለኝ፦ የሰው ልጅ ሆይ፣ በእግርህ ቁም፤ እናገርልሃለሁ.

እርሱ ሲናገረኝ መንፈሱ ወደ እኔ ገባ፥ በእግሬም አቆመኝ፤ እኔም የሚናገረኝን ሰማሁ.

እንዲህም አለኝ፦ የሰው ልጅ ሆይ፣ ወደ እስራኤል ልጆች እልክሃለሁ፤ ወደ በእኔ ላይ ዐመፀው ዐመፀኛ ሕዝብ። እነርሱና አባቶቻቸው እስከዚህ ቀን ድረስ በእኔ ላይ ተላልፈዋል.

ምክንያቱም ፊታቸው አራግመና ልባቸው ጠንካራ ልጆች ናቸው። ወደ እነርሱ እልክሃለሁ፤ አንተም ለእነርሱ እንዲህ በል፦ እንዲህ ይላል ጌታ እግዚአብሔር.

እነርሱ ይሰሙ ወይም ይክዱ ቢሆንም (ዐመፀኛ ቤት ናቸውና) በመካከላቸው ነቢይ እንዳለ ያውቃሉ.

አንተ ደግሞ የሰው ልጅ ሆይ፣ ከእነርሱ አትፍራ፥ ከቃላታቸውም አትፍራ፤ እባጭና እሾህ ከአንተ ጋር ቢሆኑም፣ በእብኝቶች መካከል ብትቀመጥም፣ ከቃላታቸው አትፍራ፥ ከእይታቸውም አታደንግጥ፤ እነርሱ ዐመፀኛ ቤት ቢሆኑም.

እነርሱ ይሰሙ ወይም ይክዱ ቢሆንም ቃሌን ለእነርሱ ትናገራለህ፤ እጅግ ዐመፀኞች ናቸውና.

አንተ ግን የሰው ልጅ ሆይ፣ የምልህን ስማ፤ እንደዚያው ዐመፀኛ ቤት አታመፅ፤ አፍህን ክፈት፥ የምሰጥህንም ብላ.

ተመለከትሁም፤ እነሆ፣ እጅ ወደ እኔ ተልኳለች፤ እነሆ፣ በእርስዋ ውስጥ የመጽሐፍ መረቅ ነበረ.

እርሱም በፊቴ ሰፈነው፤ ውስጡም ውጭውም የተጻፈ ነበር፤ በውስጡም ላይ ልቅሶና ሐዘንና ወዮዎች ተጻፎ ነበር.