እንደገና የእግዚአብሔር ቃል ወደ እኔ መጥቶ እንዲህ አለኝ።

የሰው ልጅ ሆይ፥ ለሕዝብህ ልጆች ተናገር እንዲህም በላቸው፤ በአንድ አገር ላይ ሰይፍን ስናመጣ፣ የአገሩ ሕዝብ ከመካከላቸው ሰው ቢመርጡት እንደ ጠባቂ ቢያቆሙት፣

እርሱም ሰይፍ በምድር ላይ እንደሚመጣ ሲያይ መለከትን ቢነፍ ሕዝቡንም ቢጠነቀቅ፣

በዚያን ጊዜ የመለከቱን ድምፅ የሰማ ማንኛውም ሰው ማስጠንቀቂያን ካልተቀበለ፣ ሰይፉ መጥቶ ካወሰደው ደሙ በራሱ ላይ ይሆናል።

የመለከቱን ድምፅ ሰማ ነገር ግን ማስጠንቀቂያን አልተቀበለም፤ ደሙ በእርሱ ላይ ይሆናል። ነገር ግን ማስጠንቀቂያን የሚቀበል ነፍሱን ያድናል።

ነገር ግን ጠባቂው ሰይፍ መጥቶ መሆኑን ካየ መለከትን ካልነፋ ሕዝቡም ካልተጠነቀቀ፣ ሰይፉ መጥቶ ከእነርሱ ውስጥ ማንኛውንም ሰው ካወሰደ እርሱ በበደሉ ይወሰዳል፤ ነገር ግን ደሙን ከጠባቂው እጅ እጠይቃለሁ።

እንግዲህ አንተም የሰው ልጅ ሆይ፥ አንተን ለእስራኤል ቤት ጠባቂ አድርጌ አቆምሁህ፤ ስለዚህ ቃሌን ከአፌ ትሰማለህ ከእኔም ትጠነቀቃቸዋለህ።

ለክፉው፣ “ክፉ ሰው ሆይ፥ በእርግጥ ትሞታለህ” ባልኩ ጊዜ አንተም ከመንገዱ ለማስመለስ ክፉውን ለማስጠንቀቅ ካልተናገርህ፣ ያ ክፉ ሰው በበደሉ ይሞታል፤ ነገር ግን ደሙን ከእጅህ እጠይቃለሁ።

ነገር ግን ክፉውን ከመንገዱ እንዲመለስ ካስጠነቀቅህ፣ ከመንገዱ ካልተመለሰ በበደሉ ይሞታል፤ አንተ ግን ነፍስህን አድነሃል።

ስለዚህ የሰው ልጅ ሆይ፥ ለእስራኤል ቤት ተናገር፤ እናንተ እንዲህ ትላላችሁ ብለህ ተናገር፦ መተላለፋታችንና ኃጢአታችን በላያችን ሲሆኑ በእነርሱም ስንሰቃይ እንዴት እንኖራለን?

እንዲህ በላቸው፦ እኔ ሕያው ነኝ ይላል ጌታ እግዚአብሔር፤ በክፉው ሞት አልደሰትም፤ ነገር ግን ክፉው ከመንገዱ ይመለስ እንዲኖር እፈልጋለሁ። ተመለሱ፥ ተመለሱ ከክፉ መንገዳችሁ፤ እስራኤል ቤት ሆይ፥ ስለ ምን ትሞታላችሁ?

ስለዚህ የሰው ልጅ ሆይ፥ ለሕዝብህ ልጆች እንዲህ በላቸው፦ ጻድቁ በሚተላለፍበት ቀን ጽድቁ አያድነውም፤ ክፉውም ከክፋቱ በሚመለስበት ቀን በክፋቱ የተነሣ አይወድቅም፤ ጻድቁም ኃጢአት በሚሠራበት ቀን በጽድቁ ሊኖር አይችልም።

ጻድቁን፣ “በእርግጥ ትኖራለህ” ባልኩ ጊዜ፣ በጽድቁ ቢታመን በደል ግን ቢሠራ፣ ጽድቆቹ ሁሉ አይታሰቡለትም፤ ነገር ግን ያደረገው በደል ምክንያት ይሞታል።

እንዲሁም ለክፉው፣ “በእርግጥ ትሞታለህ” ባልኩ ጊዜ፣ ከኃጢአቱ ቢመለስ በሕግ የሚገባና ቅን የሆነውን ቢያደርግ፣

ክፉው ዋስትናን ካሳረደ፣ የሰረቀውንም ካስመለሰ፣ የሕይወት ሥርዓቶችን ኃጢአት ሳይሠራ ቢከተል፣ በእርግጥ ይኖራል አይሞትም።

የሠራቸው ኃጢአቶች አንዳቸውም እንኳ አይቀሰቁለትም፤ በሕግ የሚገባና ቅን ያደረገ ነውና፤ በእርግጥ ይኖራል።

ነገር ግን የሕዝብህ ልጆች፣ “የእግዚአብሔር መንገድ አይቀናም” ይላሉ፤ ነገር ግን የራሳቸው መንገድ አይቀናም።

ጻድቁ ከጽድቁ ተመልሶ በደል ሲሠራ በዚያ ምክንያት ይሞታል።

ነገር ግን ክፉው ከክፋቱ ተመልሶ በሕግ የሚገባና ቅን የሆነውን ቢያደርግ በዚሁ ምክንያት ይኖራል።

እናንተ ግን፣ “የእግዚአብሔር መንገድ አይቀናም” ትላላችሁ። እስራኤል ቤት ሆይ፥ እያንዳንዳችሁን እንደ መንገዳችሁ እፈርዳችኋለሁ።

በምርኮነታችን አሥራ ሁለተኛ ዓመት፣ በአስርኛው ወር በወሩ አምስተኛ ቀን ከኢየሩሳሌም የነቀለ አንድ ሰው መጥቶ ወደ እኔ፣ “ከተማይቱ ተመትታለች” አለኝ።

ከዚያ የነቀለው ሳይመጣ በመሸምበት ጊዜ የእግዚአብሔር እጅ በእኔ ላይ ነበረች፤ እስከ ጠዋት ድረስ ወደ እኔ ሲመጣ አፌን ከፈተችልኝ፤ አፌም ተከፍቶ ከዚያ በኋላ አልደነገጥሁም።

ከዚያ በኋላ የእግዚአብሔር ቃል ወደ እኔ መጥቶ እንዲህ አለኝ።

የሰው ልጅ ሆይ፥ የእስራኤል ምድር የባዶ ቦታዎቹን የሚኖሩ እንዲህ ይላሉ፦ አብርሃም አንድ ሰው ነበር ነገር ግን ምድሩ ርስት ሆነችለት፤ እኛ ግን ብዙ ነን፤ ምድሩ ለእኛ ለርስት ተሰጥታለች።

ስለዚህ እንዲህ በላቸው፦ ይላል ጌታ እግዚአብሔር፤ ከደም ጋር ትበላላችሁ፤ ዐይናችሁን ወደ ጣዖታችሁ ታነሣላችሁ፤ ደም ታፈስሳላችሁ፤ እናንተ ምድሩን ትወርሳላችሁ?

በሰይፋችሁ ትቆማላችሁ፤ ርኵሰት ታደርጋላችሁ፤ እያንዳንዳችሁም የጎረቤታችሁን ሚስት ታረክሳላችሁ፤ እናንተ ምድሩን ትወርሳላችሁ?

እንዲህ በላቸው፦ ይላል ጌታ እግዚአብሔር፤ እኔ ሕያው ነኝ፤ በባዶ ቦታዎች ያሉት በሰይፍ ይወድቃሉ፤ በክፍት ሜዳ ያለውን ለአራዊት አሳልፌ እሰጣለሁ እንዲበሉት፤ በምሽጎችና በዋሻዎች ያሉት በበሽታ ይሞታሉ።

ምድሩን በጣም ባድማ አድርጋታለሁ፤ የኃይሏ ክብር ይቋረጣል፤ የእስራኤል ተራሮች ባድማ ይሆናሉ የሚያልፍ ማንም እንኳ አይገኝም።

ከሠሩት ርኵሰቶች ሁሉ የተነሣ ምድሩን እጅግ ባድማ ሲያደርግ ጊዜ እኔ እግዚአብሔር መሆኔን ያውቃሉ።

ደግሞ የሰው ልጅ ሆይ፥ የሕዝብህ ልጆች እስከ አሁን ድረስ በቅጥሮች አጠገብና በቤቶች መደብ ላይ ስለ አንተ ይነጋገራሉ፤ እያንዳንዱም ለወንድሙ፣ “ኑ እባክዎት እና ከእግዚአብሔር የሚወጣውን ቃል እንስማ” ሲሉ ይባሉ።

እንደ ሕዝብ ልማድ ወደ አንተ ይመጣሉ፤ እንደ ሕዝቤም በፊትህ ይቀመጣሉ፤ ቃልህን ይሰማሉ ነገር ግን አያደርጉትም፤ በአፋቸው ብዙ ፍቅር ያሳያሉ ልባቸው ግን ለመጠነ ሀብት ምኞታቸውን ይከተላሉ።

እነሆ ለእነርሱ ድምፅ የሚያማር መልካም ዘፈን የሆንህ ነህ፤ መሣሪያ መጫወት የሚያውቅ ሰው እንደሆነ ይመስላቸዋል፤ ቃልህን ይሰማሉ ነገር ግን አያደርጉትም።

ይህም ሲፈጸም—እነሆ እንግዲህ ይመጣል—በዚያን ጊዜ ነቢይ በመካከላቸው እንዳለ ያውቃሉ።