እግዚአብሔር ለአብራም እንዲህ አለው፦ ከሀገርህ፣ ከዘመዶችህ፣ ከአባትህም ቤት ውጣ፤ ለአንተ የማሳይህ ምድር ወደሆነች ሂድ።

እኔም ከአንተ ታላቅ ሕዝብ አደርጋለሁ፤ እባርክሃለሁ፤ ስምህንም አታላቅ አደርጋለሁ፤ አንተም በረከት ትሆናለህ።

የሚባርኩህን እባርካቸዋለሁ፤ የሚረግምህንም እረግማለሁ፤ በአንተም የምድር ሁሉ ወገኖች ይባረካሉ።

እንግዲህ አብራም እግዚአብሔር እንዳለው ተነሥቶ ሄደ፤ ሎጥም ከእርሱ ጋር ሄደ። አብራምም ከሐራን በወጣ ጊዜ ሰባ አምስት ዓመት ዕድሜ ነበረው።

አብራምም ሚስቱን ሣራይን፣ የወንድሙን ልጅ ሎጥን፣ ያከማቹትን ሀብታቸውን ሁሉ እና በሐራን ያገኙአቸውን ሰዎች ወሰዱ፤ ወደ ከነዓን ምድር ለመሄድ ተነሡ፤ እንዲሁም ወደ ከነዓን ምድር መጡ።

አብራምም ምድሩን እስከ ሴኬም ስፍራ ድረስ፣ እስከ የሞሬ ሜዳ ድረስ ተሻገረ። በዚያኑ ጊዜ ከነዓናውያን በምድሩ ላይ ይኖሩ ነበር።

እግዚአብሔርም ለአብራም ታየው እንዲህም አለው፦ ይህችን ምድር ለዘርህ እሰጣለሁ። እርሱም በዚያ ለእግዚአብሔር መሠዊያ አቆመ፤ እግዚአብሔር ለእርሱ ታይቶ ነበርና።

ከዚያም ከቤቴል ምስራቅ ባለው ተራራ ተነሣ፤ ድንኳኑንም ተከለ፤ ቤቴል በምዕራብ፣ አይ በምስራቅ ሆኖ ነበር። በዚያም ለእግዚአብሔር መሠዊያ አቆመ የእግዚአብሔርንም ስም ጠራ።

አብራምም ወደ ደቡብ ቀጥሎ ተጓዘ።

በምድሩ ራብ ሆነ፤ የራቡም ከባድ ስለነበረ አብራም በዚያ ለመቀመጥ ወደ ግብጽ ወረደ።

ግብጽን ሊገባ በተቃረበ ጊዜ ሚስቱን ሣራይን እንዲህ አላት፦ አሁን አውቄአለሁ አንቺ በመመልከት ውብ ሴት መሆንሽን።

ስለዚህ ግብፃውያን ሲያዩሽ፣ ‘ይህች ሚስቱ ናት’ ይላሉ፤ እኔን ግን ይገድሉኛል፣ አንቺን ግን ሕያዋን ያቆዩሻል።

እባክሽ፣ ‘እኅቴ ነሽ’ በሪ፤ በአንቺ ምክንያት እኔ ደኅና እሆን ዘንድ፣ ነፍሴም ስለአንቺ ታድን ዘንድ።

አብራም ወደ ግብጽ በገባ ጊዜ ግብፃውያን ሴቲቱን እጅግ ውብ መሆኗን አዩ።

የፈርዖንም አለቆች አዩአት፤ በፈርዖን ፊት አመሰገኑአት፤ ሴቲቱም ወደ ፈርዖን ቤት ተወሰደች።

ስለ እርሷ ምክንያት አብራምን መልካም አደረገለት፤ በጎችንም በሬዎችንም አህያዎችንም ወንድ ባሪያዎችንም ሴት ባሪያዎችንም እንስት አህያዎችንም ግመሎችንም ሰጠው።

እግዚአብሔርም ስለ አብራም ሚስት ሣራይ በፈርዖንና ቤቱ ላይ ታላላቅ መቅሠፍቶች አመጣ።

ፈርዖንም አብራምን ጠርቶ እንዲህ አለው፦ ያደረግከኝ ይህ ምንድነው? እርሷ ሚስትህ መሆኗን ለምን አልነገርከኝ?

‘እኅቴ ናት’ ለምን አልህ? ሚስቴ አድርጌ ላውስዳት ነበር። አሁን እነሆ ሚስትህ ናት፤ ውሰዳትና ሂድ።

ፈርዖንም ስለ እርሱ ለሰዎቹ አዘዘ፤ እርሱንና ሚስቱን እና ያለውን ሁሉ አስወጡት።