ከዚህ ነገሮች በኋላ የእግዚአብሔር ቃል በራእይ ወደ አብራም መጣ እንዲህ ሲል፦ አብራም ሆይ፣ አትፍራ፤ እኔ ጋሻህ ነኝ፤ በጣም ታላቅ ሽልማትህም እኔ ነኝ።

አብራምም አለ፦ ጌታ እግዚአብሔር ሆይ፣ ልጅ ሳለም ስሄድ ምን ትሰጠኛለህ? የቤቴ አስተዳዳሪም ይህ የዳማስቆ ኤሊዔዘር ነው።

አብራምም አለ፦ እነሆ፣ ዘር አልሰጠኸኝም፤ እነሆም በቤቴ የተወለደ አንዱ ወራሴ ነው።

እነሆም የእግዚአብሔር ቃል ወደ እርሱ መጥቶ አለው፦ ይህ ወራስህ አይሆንም፤ ነገር ግን ከራስህ ውስጥ የሚወጣ እርሱ ወራስህ ይሆናል።

ወደ ውጭ አወጣውና አለው፦ አሁን ወደ ሰማይ ተመልከት ከዋክብትንም ቢችልህ ቍጠራቸው። እንዲሁ ዘርህ ይሆናል አለው።

እርሱም በእግዚአብሔር አመነ፤ እርሱም ይህን ለእርሱ ለጽድቅ አስቆጠረው።

እንዲህም አለው፦ አንተን ከየከለድያ ዩር አወጣሁህ ይህችን ምድር ርስት እንድትወርሳ ለመስጠት የምትሆን እግዚአብሔር እኔ ነኝ።

እርሱም አለ፦ ጌታ እግዚአብሔር ሆይ፣ እንዴት እወቅ እንደምወርሳት?

እርሱም አለው፦ የሦስት ዓመት ያለች ላም፣ የሦስት ዓመት ያለች እንስት ፍየል፣ የሦስት ዓመት ያለ አውሬ በግ፣ ዱሮና ወጣት ርግብ ውሰድልኝ።

እነዚህንም ሁሉ ወስዶ በመካከላቸው ቈረጣቸውና እያንዳንዱን ክፍል ለተቃራኒው አኖረ፤ ወፎቹን ግን አልቈረጠም።

ወፎችም በሥጋ ቁራጮቹ ላይ በወረዱ ጊዜ አብራም አባረራቸው።

ፀሐይ ሲወድቅ ጥልቅ እንቅልፍ በአብራም ላይ ወደቀ፤ እነሆም የታላቅ ጨለማ ድንጋጤ በእርሱ ላይ ወደቀበት።

እንዲህም አለው፦ በእርግጥ ዘርህ ለእነርሱ ያልሆነ በሌላ ምድር እንግዳ ይሆናሉ፤ ለእነርሱም ይገለግላሉ፤ እነርሱም ለአራት መቶ ዓመት ይጨነቃቸዋል።

እነርሱ የሚገለግሉአትን ወገን እኔ እፈርዳታለሁ፤ ከዚያም በኋላ በታላቅ ሀብት ይወጣሉ።

አንተም በሰላም ወደ አባቶችህ ትሄዳለህ፤ በጥሩ እድሜ ትቀበራለህ።

ነገር ግን በአራተኛው ትውልድ ወደዚህ ይመለሳሉ፤ የአሞራውያን በደል ገና አልሞላምና።

ፀሐይ ከወረደ እና ጨለማ ከሆነ በኋላ እነሆ፣ ጢስ የሚያወጣ ምድጃ እና እየነደደ የሚበራ መብራት በእነዚያ ቁራጮች መካከል አለፈ።

በዚያው ቀን እግዚአብሔር ከአብራም ጋር ኪዳን አደረገ እንዲህ ይላል፦ ለዘርህ ይህችን ምድር ሰጥቻለሁ፤ ከየግብጽ ወንዝ ጀምሮ እስከ ታላቁ ወንዝ ኤፍራጥስ ወንዝ ድረስ።

ቄናውያን፣ ቄንዚያውያን፣ ቃድሞናውያን፣

ሄጢያውያን፣ ፌርዚያውያን፣ ራፋይም፣

አሞራውያን፣ ከነዓናውያን፣ ጊርጌሳውያን፣ ይቡሳውያን።