አብርሃምም ከዚያ ወደ ደቡብ አገር ተጓዘ፤ በቃዴስና በሹር መካከል ኖረ፥ በገራርም እንግዳ ኖረ።

አብርሃምም ስለ ሣራ ሚስቱ፣ እህቴ ናት አለ፤ የገራር ንጉሥ አቢሜሌክም ልኮ ሣራን ወሰደ።

እግዚአብሔር ግን በሌሊት በሕልም ወደ አቢሜሌክ መጣና አለው፦ እነሆ፣ አንተ በርግጥ ሙታን ነህ፤ ይህች የወሰድሃት ሴት የባል ሚስት ናትና።

አቢሜሌክ ግን እርሷን አልተቀረበባትም፤ አለም፦ አቤቱ፥ ጻድቃ ሕዝብን ደግሞ ትገድላለህን?

እርሱ ለእኔ፣ እህቴ ናት አልለኝምን? እርሷም እርሷ ራሷ፣ እርሱ ወንድሜ ነው አለች፤ ይህን በልቤ ቅንነትና በእጄ ንጽሕና አደረግሁ።

እግዚአብሔርም በሕልም አለው፦ አዎን፣ ይህን በልብህ ቅንነት እንደ ሠራህ አውቃለሁ፤ እኔ ደግሞ በእኔ ላይ እንዳትከሰስ አቆመሁህ፤ ስለዚህ ልትነካት አልፈቅድሁልህም።

አሁን ስለዚህ ለዚያ ሰው ሚስቱን መልስለት፤ እርሱ ነቢይ ነው፤ ስለ አንተ ይጸልያል አንተም ትኖራለህ። እርሷን ካልመለስህ ግን፣ በእርግጥ ትሞታለህ፣ አንተም የአንተ ሁሉም።

አቢሜሌክም ከማለዳ ተነሣ፤ ባሮቹን ሁሉ ጠራና ይህን ሁሉ በጆሮቻቸው ነገራቸው፤ ሰዎቹም እጅግ ፈሩ።

ከዚያ አቢሜሌክ አብርሃምን ጠራና አለው፦ ለኛ ምን ሠርተህ ነው? በእኔና በመንግሥቴ ላይ ይህን ታላቅ ኀጢአት እንድታመጣ ምን በደል አድርጌብህ ነበር? ማይደረግ ነገር በእኔ ላይ አድርገሃል።

አቢሜሌክም ለአብርሃም አለ፦ ይህን ለማድረግ ምን አየህ?

አብርሃም አለ፦ በርግጥ የእግዚአብሔር ፍርሃት በዚህ ስፍራ የለም ብዬ አስቤ ስለ ሚስቴ ይገድሉኛል ብዬ ፈራሁ።

ነገር ግን በእውነት እርሷ እኅቴ ናት፤ የአባቴ ልጅ ናት እንጂ የእናቴ ልጅ አይደለችም፤ ከዚያም ሚስቴ ሆነች።

እግዚአብሔር ከአባቴ ቤት እንድሰናዳ ሲያደርገኝ ሲሆን፣ እርሷን እንዲህ አልሁአት፦ ለእኔ ታሳይልኝ የምትሆነው ቸርነትሽ ይህ ነው፤ ወደምንደርስበት ሁሉ ስፍራ ስለ እኔ ‘ወንድሜ ነው’ በል።

አቢሜሌክም በጎችና ከብቶችን፣ ወንድና ሴት ባሮችን ወሰደ ለአብርሃምም ሰጣቸው፤ ሣራንም ሚስቱን መለሰለት።

አቢሜሌክም አለ፦ እነሆ፣ መሬቴ በፊትህ ነው፤ ደስ የሚልህበት ቦታ ተቀመጥ።

ሣራንም እንዲህ አላት፦ እነሆ፣ ለወንድምሽ ሺህ የብር ክፍሎች ሰጥቻለሁ፤ ይህ ለአንቺ ለአንቺም ጋር ለሚሆኑ ሁሉ የዐይን ሽፋን ይሆናል፣ ለሌሎችም ሁሉ፤ እንዲህ ተገሠጽሽ።

አብርሃምም ለእግዚአብሔር ጸለየ፤ እግዚአብሔርም አቢሜሌክንና ሚስቱንና የሴት ባሪያዎቹን ፈወሳቸው፤ ልጆችንም ወለዱ።

ምክንያቱም ስለ አብርሃም ሚስት ሣራ የአቢሜሌክ ቤት ማኅጸኖችን ሁሉ እግዚአብሔር በጥንካሬ ዘግቶ ነበር።