ሣራ አንድ መቶ ሀያ ሰባት ዓመት ኖራ ነበር፤ እነዚህ የሣራ የሕይወት ዓመታት ነበሩ.

ሣራም በቂርያት-አርባ ሞተች፤ ይህም በከነዓን አገር ያለው ኬብሮን ተብሎ ይጠራል። አብርሃምም ለሣራ ለማዘንና ለመልቀስ መጣ.

አብርሃምም ከሞተችው ፊት ተነሥቶ የኬጢ ልጆችን እንዲህ ሲል ነገራቸው፦

እኔ በመካከላችሁ መጻተኛና ተቀመጠ እንግዳ ነኝ፤ ሙታቴን ከፊቴ ውጭ እንዳቀብር በመካከላችሁ የመቀብር ርስት ስጡኝ.

የኬጢ ልጆችም አብርሃምን እንዲህ ሲሉ መለሱለት፦

ጌታዬ ሆይ፣ ስማን፤ በመካከላችን ኀያል መኰንን ነህ። በተመረጡ መቃብሮቻችን ውስጥ ሙታህን ቀብር፤ ሙታህን እንድታቀብር ከእኛ ከማንም ሰው መቃብሩን ከአንተ አንከልክልም.

አብርሃምም ተነሥቶ ለአገሩ ሕዝብ፣ እስከ የኬጢ ልጆች ድረስ ፊታቸው ሰገደ.

እነርሱንም እንዲህ ሲል ነገራቸው፦ ሙታቴን ከፊቴ ውጭ እንዳቀብር የምትፈልጉ ከሆነ፣ እባካችሁ አድምጡኝ እና ስለኔ የጾሐር ልጅ ኤፍሮንን ማረኩልኝ.

እርሱ ያለው በእርሻው መጨረሻ ያለው የማክፔላ ዋሻ እንዲሰጠኝ፤ ዋጋውን በሙሉ እከፍላለሁ፤ በመካከላችሁ ለመቀብር ርስት እንዲሆን ይስጠኝ.

ኤፍሮንም በየኬጢ ልጆች መካከል ይኖር ነበር፤ ኤፍሮን ኬጢውም በየኬጢ ልጆች ፊት፣ እንዲሁም በከተማው በር የገቡ ሁሉ ፊት አብርሃምን እንዲህ ሲል መለሰለት፦

አይ፣ ጌታዬ ሆይ፣ ስማኝ፤ እርሻውንና በውስጡ ያለውን ዋሻ ለአንተ እሰጥሃለሁ፤ በሕዝቤ ልጆች ፊት እሰጥሃለሁ፤ ሙታህን አቀብር.

አብርሃምም በአገሩ ሕዝብ ፊት ወደታች ሰገደ.

እና ለኤፍሮን በአገሩ ሕዝብ ፊት እንዲህ አለው፦ ነገር ግን እባክህ ስማኝ፤ ለእርሻው ገንዘብ እሰጥልሃለሁ፤ ከእኔ ተቀበለው እኔም ሙታቴን በዚያ እቀብራለሁ.

ኤፍሮንም አብርሃምን እንዲህ ሲል መለሰለት፦

ጌታዬ ሆይ፣ ስማኝ፤ መሬቱ የብር አራት መቶ ሰቅል ዋጋ ያለው ነው፤ እኔና አንተ መካከል ያ ምን ነው? ስለዚህ ሙታህን አቀብር.

አብርሃምም ለኤፍሮን ሰማ፤ እና አብርሃም በየኬጢ ልጆች ፊት እርሱ የጠቀመውን መጠን የሆነ የብር አራት መቶ ሰቅል በነጋዴ መዘን መዘነለትና ሰጠው.

እንዲሁም በማክፔላ ውስጥ ከማምሬ ፊት የሚገኝ የኤፍሮን እርሻ፣ እርሻውም ያለው ዋሻ እና በእርሻው ውስጥ ያሉ ዛፎች ሁሉ በዙሪያው ድንበሮች ሁሉ ጋር በሙሉ ተረጋገጡ።

ይህ ሁሉ ለአብርሃም ርስት እንዲሆን በየኬጢ ልጆች ፊት፣ በከተማው በር የገቡ ሁሉ ፊት ተጠናከረ።

ከዚህ በኋላ አብርሃም ሚስቱን ሣራን በማክፔላ እርሻ ውስጥ በማምሬ ፊት ባለው ዋሻ አቀበረ፤ ይህም በከነዓን አገር ያለው ኬብሮን ነው።

እርሻውና በውስጡ ያለው ዋሻ በየኬጢ ልጆች በኩል ለመቀብር ርስት ሆኖ ለአብርሃም ተጠናከረ።