ከዚያ ያዕቆብ መንገዱን ቀጠለ እና ወደ ምሥራቅ ሕዝብ ምድር መጣ።

እንዲያይ ሆኖ በሜዳ ውስጥ ጒድጓድ አየ፤ እነሆ ሶስት መንጋዎች በጎች አጠገቡት ተኝተው ነበር፤ ምክንያቱም መንጎቹን ከዚያ ጒድጓድ ያጠጡ ነበር፤ በጒድጓዱ አፍም ታላቅ ድንጋይ ነበር።

እዚያ ሁሉም መንጎች ይሰበሰቡ ነበር፤ ድንጋዩን ከጒድጓዱ አፍ ይንቀሳቀሱ ነበር፥ በጎቹንም ያጠጡ ነበር፤ ከዚያም ድንጋዩን እደራሱ ቦታ በጒድጓዱ አፍ ላይ ደግሞ ይመልሱ ነበር።

ያዕቆብም እነርሱን፦ ወንድሞቼ ሆይ፣ ከየት ናችሁ? አላቸው። እነርሱም፦ ከሐራን ነን አሉ።

እነርሱንም፦ ናኦር ልጅ ላባንን ታውቃላችሁ? አለ። እነርሱም፦ እናውቀዋለን አሉ።

እነርሱንም፦ እሱ ደኅና ነውን? አለ። እነርሱም፦ ደኅና ነው፤ እነሆ ልጅቱ ራሔል ከበጎቹ ጋር እየመጣች ናት አሉ።

እንግዲህ እርሱ፦ እነሆ ቀኑ ገና ከፍ ብሎአል፤ ከብቶችን ለማሰብሰብ ጊዜ አይደለም፤ በጎቹን አጠጡ እና ሂዱ አሳሩአቸው አለ።

እነርሱም፦ ሁሉም መንጎች እስኪሰበሰቡ ድረስ እና ድንጋዩ ከጒድጓዱ አፍ እስኪንቀሳቀስ ድረስ አናስችልም፤ ከዚያ ነው በጎቹን የምናጠጣቸው አሉ።

እርሱ ገና ከእነርሱ ጋር ሲነጋገር ራሔል ከአባቷ መንጋ ጋር መጣች፤ ምክንያቱም እርሷ ነች የምትጠብቃቸው።

ያዕቆብ የእናቱ ወንድም ላባን ልጅ ራሔልንና የላባን መንጋን ሲያይ ቀረበ፤ ድንጋዩንም ከጒድጓዱ አፍ አንቀሳቅሎ የላባን መንጋ አጠጣ።

ያዕቆብም ራሔልን ሳመ ድምጹን ከፍ አድርጎ አለቀሰ።

ያዕቆብም ራሔልን ለእርሷ የአባቷ ወንድም እንደሆነ እንዲሁም የርብቃ ልጅ እንደሆነ ነገራት፤ እርሷም ሮጠች ለአባቷ ነገረች።

ላባንም የእህቱ ልጅ ስለ ያዕቆብ ወሬ በሰማ ጊዜ ሊገናኘው ሮጠ፤ አቀፈው ሳመውም ወደ ቤቱ አመጣው። ያዕቆብም ለላባን ነገሮቹን ሁሉ ነገረው።

ላባንም እርሱን፦ በእርግጥ አጥንቴና ሥጋዬ ነህ አለው። ከዚያም ከእርሱ ጋር አንድ ወር ተቀመጠ።

ላባንም ያዕቆብን እንዲህ አለው፦ ወንድሜ ስለ ሆንህ ያለ ክፍያ ታገለግለኛለህን? ንገረኝ፤ ደመወዝህ ምን ይሁን?

ላባንም ሁለት ሴት ልጆች ነበሩት፤ የታላቂቱ ስም ሌያ ነበር፥ የታናሹ ስምም ራሔል ነበር።

ሌያ ደካማ ዓይን ነበራት፤ ራሔል ግን ውብና ጎበዝ ነበረች።

ያዕቆብም ራሔልን ወደዳት እና እንዲህ አለ፦ ለወጣት ልጅህ ራሔል ሰባት ዓመት እገለግልልሃለሁ።

ላባንም አለ፦ ለሌላ ሰው ከመስጠት ይልቅ ለአንተ መስጠት ይሻላል፤ ከእኔ ጋር ተቀመጥ።

ያዕቆብም ስለ ራሔል ሰባት ዓመት አገለገለ፤ ስለ ያለው ፍቅር ወደ እርሷ እነዚያ ዓመታት ለእርሱ እንደ ጥቂት ቀናት ብቻ መስለው።

ከዚያ ያዕቆብ ለላባን፦ ሚስቴን ስጠኝ፤ ቀናቴ ተሞልተዋል ወደ እርሷም እገባ ዘንድ አለ።

ላባንም የዚያ ቦታ ሰዎችን ሁሉ አሰበ ግብዣም አደረገ።

በማታ ጊዜ ልጁን ሌያን ወስዶ ወደ እርሱ አመጣት፤ እርሱም ወደ እርሷ ገባ።

ላባንም ለልጁ ሌያ አገልጋይ ሴት እንድትሆን የቤት ሴት ዚልፓን ሰጣት።

በጥዋት ሆኖ እነሆ ሌያ ነበረች። እርሱም ላባንን፦ ይህ ያደረግህልኝ ምንድን ነው? ስለ ራሔል አልአገለገልሁህምን? እንግዲህ ለምን አታለልኸኝ? አለው።

ላባንም አለ፦ በአገራችን ከበኵር በፊት ወጣትን መስጠት አይደለም።

የእርሷን ሳምንት ፍጹም፤ ከዚያም ሌላ ሰባት ዓመት በእኔ ዘንድ እንድታገለግል ይህችንም እንሰጥሃለን።

ያዕቆብም እንዲሁ አደረገና የእርሷን ሳምንት ፈጸመ፤ ከዚያም ልጁን ራሔልን ደግሞ ሚስት አድርጎ ሰጠው።

ላባንም ለልጁ ራሔል አገልጋይ ሴት እንድትሆን የቤት ሴት ቢልሃን ሰጣት።

እርሱም ወደ ራሔል እንዲሁ ገባ፤ ራሔልንም ከሌያ ይልቅ በጣም ወደዳት እና ከእርሱ ጋር ሌሎች ሰባት ዓመታት ተጨምሮ አገለገለ።

እግዚአብሔር ሌያ እንዳልተወደች ባየ ጊዜ ማሕፀኗን ከፈተ፤ ራሔል ግን መካር ነበረች።

ሌያ ፀነሰችና ወንድ ልጅ ወለደች፤ ስሙንም ሬዩቤን ብላ ጠራችው፤ እንዲህም አለች፦ በእርግጥ እግዚአብሔር መከራዬን ተመልክቶአል፤ አሁን እንግዲያ ባሌ ይወደኛል።

እንደገና ፀነሰች ወንድም ወለደች፤ እንዲህም አለች፦ እግዚአብሔር እንዳልተወደግ ስለ ሰማ ይህን ልጅ ደግሞ ሰጠኝ። ስሙንም ስምዖን ብላ ጠራችው።

እንደገና ፀነሰች ወንድ ልጅ ወለደች፤ እንዲህም አለች፦ አሁን በዚህ ጊዜ ባሌ ይጣመርብኛል፥ ለእርሱ ሦስት ወንዶች ልጆች ወልጄለዋለሁና። ስለዚህም ስሙ ሌዊ ተባለ።

እንደገና ፀነሰች ወንድ ልጅ ወለደች፤ እንዲህም አለች፦ አሁን እግዚአብሔርን እመሰግናለሁ። ስለዚህ ስሙን ይሁዳ ብላ ጠራችው፤ ከዚያም ልጅ መውለድን አቆመች።