ያዕቆብ ላባን ልጆች እንዲህ ሲሉ የተናገሩትን ሰማ፦ ያዕቆብ የአባታችንን ሁሉ ነገር አስወግዶታል፤ ይህ ሁሉ ሀብትም ከአባታችን ያገኘው ነው ብለው ነበር.

ያዕቆብም የላባንን ፊት ተመለከተ፤ እነሆ ከቀድሞው እንደ ነበረ ለእርሱ አልነበረም.

እግዚአብሔርም ለያዕቆብ እንዲህ አለው፦ ወደ አባቶችህ ምድርና ወደ ዘመዶችህ ተመለስ፤ እኔም ከአንተ ጋር እሆናለሁ.

ያዕቆብም ሰው ልኮ ራሔልና ሌያን ወደ ሜዳ ወዳለበት መንጋው ጠራቸው.

እናንተንም እንዲህ አላቸው፦ የአባታችሁን ፊት እመለከታለሁ፤ ከቀድሞው እንደ ነበረ ለእኔ አይደለም፤ ነገር ግን የአባቴ አምላክ ከእኔ ጋር ነበረ.

በሙሉ ኃይሌ አባታችሁን አገልግዬአለሁ የምታውቁት ናችሁ.

አባታችሁ ግን አታለለኝ፤ ደመወዜንም አስር ጊዜ ቀየረ፤ ነገር ግን እግዚአብሔር እንዳያጎዳኝ አልፈቀደለትም.

እንዲህ ብሎ ካለ፦ ነጥብ-ነጥብ ያላቸው ደመወዝህ ይሁኑ እንጂ እንስሳቱ ሁሉ ነጥብ-ነጥብ ወለዱ፤ እንዲህ ብሎ ካለም፦ ግርግር ያላቸው ደመወዝህ ይሁኑ እንጂ እንስሳቱ ሁሉ ግርግር ያላቸው ወለዱ.

እንግዲህ እግዚአብሔር የአባታችሁን መንጋ ከእርሱ አነሣው ለእኔም ሰጠኝ.

እንስሳቱ በሚርቡበት ጊዜ ዓይኖቼን አነሣሁ በሕልምም አየሁ፤ እነሆ በእንስሳቱ ላይ የሚዘልሉት ወንዶች ግርግር ያላቸው፣ ነጥብ-ነጥብ ያላቸው እና ግራጫ ያላቸው ነበሩ.

የእግዚአብሔር መልአክም በሕልም እንዲህ ሲል ነገረኝ፦ ያዕቆብ። እኔም፦ እነሆ እኔ ነኝ አልሁ.

እንዲህም አለ፦ ዓይኖችህን አንሣ ተመልከት፤ በእንስሳቱ ላይ የሚዘልሉት ወንዶች ሁሉ ግርግር ያላቸው፣ ነጥብ-ነጥብ ያላቸው እና ግራጫ ያላቸው ናቸው፤ ላባን ለአንተ የሚያደርገውን ሁሉ አየሁና.

እኔ ቤቴል አምላክ ነኝ፤ በዚያ ሐውልትን ቀባህና ለእኔ ስእለት አልክበት። አሁን ተነሥ ከዚች ምድር ውጣ ወደ ዘመዶችህ ምድር ተመለስ.

ራሔልና ሌያም መልሰው እንዲህ አሉት፦ በአባታችን ቤት ለእኛ የሚሆን ዕድል ክፍል ወይም ርስት አለን?

እኛ በእርሱ እንደ እንግዶች አናቈጠርምን? እነሆ ሸጠናል፤ ዋጋችንንም ሙሉ በሙሉ በላው.

እግዚአብሔር ከአባታችን ያነሣው ሀብት ሁሉ የእኛና የልጆቻችን ነው፤ አሁንም እግዚአብሔር ለአንተ ያለውን ሁሉ አድርግ.

ከዚያ ያዕቆብ ተነሣ፤ ወንዶች ልጆቹንና ሚስቶቹን በግመሎች ላይ አስቀመጣቸው.

እንስሳቱን ሁሉና ያገኘውን ሀብቱን ሁሉ እስከ ተበዙት መንጋ ድረስ — በፓዳን-አራም ያገኘውን — አንሥቶ በከነዓን ምድር ያለው ወደ አባቱ ወደ ይስሐቅ ለመሄድ ወጣ.

ላባን በጎቹን ለመተረግ ሄደ፤ ራሔል ግን የአባቷን ቤት ጣዖቶች ሰርታ ወሰደች.

ያዕቆብም አራማዊውን ላባን ሳያስታውቀው ዝም ብሎ ሸሸ፤ ሸለሸለ መሆኑንም አልነገረውም.

ያለውን ሁሉ ይዞ ሸሸ፤ ተነሥቶ ወንዙን ተሻገረ፤ ፊቱንም ወደ ገለዓድ ተራራ አኖረ.

በሶስተኛው ቀን ያዕቆብ ሸሽቶ መሄዱ ላባን ተነገረ.

እርሱም ወንድሞቹን ይዞ ሰባት ቀን መንገድ እስኪሆን ድረስ ተከተለው፤ በገለዓድ ተራራ አሳነሱት.

እግዚአብሔርም በሌሊት በሕልም ወደ አራማዊው ላባን መጣ እንዲህም አለው፦ ተጠንቀቅ፤ ለያዕቆብ መልካምም ሆነ ክፉ አትናገር.

ላባንም ያዕቆብን አሳነሰው። ያዕቆብ በተራራው ላይ ድንኳኑን አቆመ ነበር፤ ላባንም ከወንድሞቹ ጋር በገለዓድ ተራራ ድንኳኖቻቸውን አቆሙ.

ላባንም ለያዕቆብ እንዲህ አለው፦ ምን ያደረግህ? ለእኔ ሳልወቅ ተሰርቀህ ሄድህ ልጆቼንም እንደ በሰይፍ የተወሰዱ ምርኮ አስወግደህ ወሰድተሃቸው?

ለምን በስውር ሸለሸልክና ከእኔ ሰርቀህ ሄድህ? ለምን አልነገርኸኝም? በደስታና በመዝሙር፣ በቴምብራልና በበገና ልልክህ ነበር.

እንኳ የእኔን ወንዶች ልጆቼንና የሴት ልጆቼን እንዳሳመር አልፈቅድልኝም፤ ይህን በማድረግ ሞኝነት አደረግህ.

እናንተን ልጎዳችሁ ችሎታ በእጄ አለ፤ ነገር ግን የአባታችሁ አምላክ ትናንት ማታ ለእኔ እንዲህ አለ፦ ተጠንቀቅ፤ ለያዕቆብ መልካምም ሆነ ክፉ አትናገር.

አሁንም ወደ አባትህ ቤት በጣም ከተመኘህ የተነሳ መሄድ ቢኖርብህ እንኳ፣ ነገር ግን አማልክቴን ለምን ሰርቀህ ወሰድሃቸው?

ያዕቆብም መለሰ እንዲህም አለ፦ ፈራሁ፤ አንተ ልጆችህን በኃይል ከእኔ ትወስዳቸው እንዳለ አስቤ ነበር.

አማልክትህን ከማን ዘንድ ቢያገኛቸው እርሱ አይኖር። በወንድሞቻችን ፊት ከእኔ ዘንድ ያንተ የሆነውን ማስታወቀኝ ወስደው። ነገር ግን ራሔል እነርሱን እንዳሰረች ያዕቆብ አላወቀም.

ላባንም ወደ ያዕቆብ ድንኳን ገባ፣ ወደ ሌያ ድንኳንም ገባ፣ ወደ ሁለቱ ባሪያ ሴቶች ድንኳኖችም ገባ፤ ነገር ግን አላገኛቸውም። ከዚያ ከሌያ ድንኳን ወጥቶ ወደ ራሔል ድንኳን ገባ.

ራሔል ግን ጣዖቶቹን ወስዳ በግመል አልጋ ውስጥ አስገባቸው ተቀመጠችላቸውም፤ ላባንም ድንኳኑን ሁሉ ፈለገ ነገር ግን አላገኛቸውም.

እርሷም ለአባቷ እንዲህ አለች፦ ጌታዬ እባክህ አታቈጥረኝ፤ በፊትህ ልቆም አልችልም፥ የሴቶች ልማድ በላዬ ነውና። ፈለገ ግን ጣዖቶቹን አላገኘም.

ያዕቆብም ተቈጣ ከላባንም ጋር ተከራከረ። ያዕቆብም መልሶ ለላባን እንዲህ አለው፦ የበደሌ ምንድነው? ኃጢአቴ ምንድን ነው እንድትበርታ እንዲህ ትከተለኝ?

ዕቃዬን ሁሉ ፈልገህ ከቤቴ ዕቃዎች ምን አግኝተሃል? እነርሱን በወንድሞቼና በወንድሞችህ ፊት አኑር፤ በእኛ ሁለታችን መካከል ይፍረዱ.

እነዚህ ሃያ ዓመታት ከአንተ ጋር ኖርሁ፤ የበጎችህና የፍየሎችህ ሴቶች ልጆቻቸውን አልጣሉም፤ የመንጋህን አውራ በግ አልበላሁም.

ከአራዊት የተሰነጠቀውን ነገር አልነገርሁልህም፤ ኪሳራውን እኔ ተቀበልኩት፤ በቀን ቢሰረቅ ወይም በሌሊት ቢሰረቅ ከእጄ ታስታወቀኝ ነበር.

እንዲህ ነበር ሁኔታዬ፤ በቀን ድርቅ በልጦኝ ነበር፣ በሌሊት ብርድ በልጦኝ ነበር፤ እንቅልፌም ከዓይኖቼ ራቀ.

እንዲሁ በቤትህ ሃያ ዓመት ኖርሁ፤ ለሁለቱ ልጆችህ አሥራ አራት ዓመት አገልግዬልህ፣ ለመንጋህም ስድስት ዓመት፤ ደመወዜንም አስር ጊዜ ቀየርህ.

የአባቴ አምላክ፣ የአብርሃም አምላክና የይስሐቅ ፍርሃት አብሮኝ ባልኖረ ኖሮ፣ አሁን ባዶ በማድረግ በልክ ባስረክበኝ ነበር። እግዚአብሔር መከራዬንና የእጆቼን ሥራ አይቶ ትናንት ማታ ገሥጸህ.

ላባንም መለሰ ለያዕቆብም እንዲህ አለው፦ እነዚህ ሴቶች ሴት ልጆቼ ናቸው፤ እነዚህ ልጆች ልጆቼ ናቸው፤ ይህ መንጋ መንጋዬ ነው፤ የአንተ ምንም ነገር ታየኝ ሁሉ የእኔ ነው፤ ነገር ግን ዛሬ ለእነዚህ ሴቶች ወይም ለወለዱት ልጆቻቸው ምን ልሥራ?

አሁን ና፤ እኔና አንተ ቃል ኪዳን እናድርግ፤ በእኔና በአንተ መካከል ምስክር ይሁን.

ያዕቆብም ድንጋይ ወስዶ ሐውልት አቆመው.

ያዕቆብም ለወንድሞቹ እንዲህ አለ፦ ድንጋዮችን ሰብስቡ። እነርሱም ድንጋዮችን ወስደው ሁድ አደረጉ፤ በዚያም በሁዱ አጠገብ በሉ.

ላባን ስሙን ጀጋርሳሐዱታ ብሎ ጠራው፤ ያዕቆብ ግን ጋሊዕድ ብሎ ጠራው.

ላባንም እንዲህ አለ፦ ይህ ሁድ ዛሬ በእኔና በአንተ መካከል ምስክር ነው። ስለዚህ ስሙ ጋሊዕድ ተባለ.

እንዲሁም ሚስጤ ተባለ፤ ምክንያቱም እርሱ እንዲህ አለ፦ እኛ ከእርስ በርስ ሲራቁ እግዚአብሔር በእኔና በአንተ መካከል ይተክ.

አንተ ሴት ልጆቼን ብታበድላቸው ወይም በሴት ልጆቼ ላይ ተጨማሪ ሚስቶች ብትወስድ፣ ከእኛ ጋር ሰው የለም፤ እይ፤ እግዚአብሔር በእኔና በአንተ መካከል ምስክር ነው.

ላባንም ለያዕቆብ እንዲህ አለ፦ ይህን ሁድ እና ይህን ሐውልት ተመልከት፤ በእኔና በአንተ መካከል እነዚህን አቆመሁ አስቀመጥኩ.

ይህ ሁድ ይምስክር፣ ይህም ሐውልት ይምስክር፤ እኔ ይህን ሁድ ወደ አንተ አልሻገርም፣ አንተም ይህን ሁድና ይህን ሐውልት ወደ እኔ ለመጎዳት አትሻገር.

የአብርሃም አምላክ፣ የናኖር አምላክ፣ የአባታቸው አምላክ በእኛ መካከል ይፍርድ። ያዕቆብም በአባቱ በይስሐቅ ፍርሃት መሐላ አለ.

ከዚያ ያዕቆብ በተራራው ላይ መሥዋዕት አቀረበ፤ ወንድሞቹንም እንጀራ እንዲበሉ ጠራቸው። እነርሱም በሉ በተራራውም ሌሊቱን ሁሉ አደሩ.

እንግዲህ ከማለዳ ላባን ተነሣ፤ ወንዶች ልጆቹንና ሴት ልጆቹን ሳመ ባረካቸውም፤ ላባንም ተጓዘ ወደ ቦታው ተመለሰ.