እግዚአብሔርም ለያዕቆብ እንዲህ አለው፦ ተነሥ፣ ወደ ቤቴል ውጣ በዚያም ኑር፤ ከወንድምህ ኤሳው ፊት ሲሸሽ ለአንተ ያታየልህ ለእግዚአብሔር በዚያ መሠዊያ አድርግ።

ከዚያም ያዕቆብ ለቤተ ሰቡና ከእርሱ ጋር ለነበሩ ሁሉ እንዲህ አለ፦ በመካከላችሁ ያሉ የባዕድ አማልክትን አስወግዱ፤ ንጹሕ ሁኑ እና ልብሳችሁን ቀይሩ።

እኛም ተነሥተን ወደ ቤቴል እንውጣ፤ በጭንቀቴ ቀን የመለሰልኝና በሄድሁበት መንገድ ጋርኝ የነበረ ለእግዚአብሔር በዚያ መሠዊያ አደርጋለሁ።

እነርሱም በእጃቸው ያሉ የባዕድ አማልክት ሁሉን እንዲሁም በጆሮቻቸው ያሉ የጆሮ ጌጣጌጦቻቸውን ሁሉ ለያዕቆብ ሰጡ፤ ያዕቆብም ከሴኬም በኩል ያለው አረን ዛፍ በታች ቀበራቸው።

እነርሱም ተጓዙ፤ የእግዚአብሔር ፍርሀት በዙሪያቸው ባሉ ከተሞች ላይ ሆኖ ነበር፤ ስለዚህ የያዕቆብን ልጆች አልተከተሉአቸውም።

እንግዲህ ያዕቆብ በከነናን አገር ያለች የቤቴል የተባለች ሉዝ ወዳለች መጣ፤ ከእርሱም ጋር ያሉ ሕዝብ ሁሉ አብረውት ነበሩ።

በዚያም መሠዊያ ሠራ፤ ቦታውንም ኤል-ቤቴል ብሎ ጠራው፤ ምክንያቱም ከወንድሙ ፊት ሲሸሽ እግዚአብሔር በዚያ ለእርሱ ታይቶ ስለ ነበር።

ነገር ግን የርብቃ እመጋዴ ዴቦራ ሞተች፤ በቤቴል በታች ካለው አረን ዛፍ በታች ተቀበረች፤ ስሙም አሎን-ባኩት ተብሎ ተጠራ።

እግዚአብሔርም ከፓዳን-አራም በመመጣው ጊዜ እንደገና ለያዕቆብ ታይቶ ባረከው።

እግዚአብሔርም እንዲህ አለው፦ ስምህ ያዕቆብ ነው፤ ከእንግዲህ ወዲያ ስምህ ያዕቆብ አይባልም፤ ነገር ግን ስምህ እስራኤል ይሆናል። እግዚአብሔርም ስሙን እስራኤል ብሎ ጠራው።

እኔ ሁሉን ቻይ አምላክ ነኝ፤ ፍሬ አፍር ብዙ ሁን፤ አንድ ሕዝብና የሕዝቦች ሕብረት ከአንተ ይሆናሉ፤ ነገሥታትም ከአንተ ይወጣሉ።

ለአብርሃምና ለይስሐቅ የሰጠሁትን ምድር ለአንተ እሰጣታለሁ፤ ከአንተ በኋላም ለዘርህ ይህን ምድር እሰጣለሁ።

እግዚአብሔርም በእርሱ ጋር በተናገረበት ቦታ ከእርሱ ወጥቶ ሄደ።

ያዕቆብም ከእርሱ ጋር በተናገረበት ቦታ የድንጋይ ሐውልት አቆመ፤ በላዩም የመጠጥ ቍርባን አፈሰሰ፤ ዘይትም አፈሰሰበት።

ያዕቆብም እግዚአብሔር የተናገረበትን ቦታ ቤቴል ብሎ ጠራው።

ከዚያም ከቤቴል ተጓዙ፤ ኤፍራታን ለማግኘት ጥቂት መንገድ ብቻ ሲቀር ራሔል ወሊዷ ጀመረባት፤ ወሊዷም ከባድ ነበር።

በከባድ ወሊድ ሳለባት መዋለ ሴት እንዲህ አለቻት፦ አትፍሪ፤ ይህንም ወንድ ልጅ ትወልዲ ነው።

እነሆም ነፍሷ ሲወጣ (ሞተች) ስሙን ቤኖኒ ብላ ጠራችው፤ አባቱ ግን ስሙን ብንያም ብሎ ጠራው።

ራሔልም ሞተች፤ ይህችም ቤተልሔም የምትባል ኤፍራታ መንገድ ላይ ተቀበረች።

ያዕቆብም በመቃብሯ ላይ ሐውልት አቆመ፤ ይኸውም የራሔል መቃብር ሐውልት እስከ ዛሬ ድረስ ነው።

እስራኤልም ተጓዥ ሆኖ ሄደ፤ ከኤደር ግንብ በላይ ድንኳኑን አሰፋ።

እስራኤል በዚያ ምድር እያደረ ሳለ ሮቤል ሄዶ ከአባቱ ቁባባት ከቢልሀ ጋር ተኛ፤ እስራኤልም ሰማው። አሁንም የያዕቆብ ወንዶች ልጆች አስራ ሁለት ነበሩ፤

የሌያ ልጆች፦ የያዕቆብ በኵር ሮቤል፣ ስምዖን፣ ሌዊ፣ ይሁዳ፣ ይሳኮርና ዚብሉን፤

የራሔል ልጆች፦ ዮሴፍና ብንያም፤

የራሔል ገረድ የቢልሀ ልጆች፦ ዳንና ናፍታሌ፤

የሌያ ገረድ የዚልፓ ልጆች፦ ጋድና አሴር፤ እነዚህ ሁሉ ለያዕቆብ በፓዳን-አራም የተወለዱለት የያዕቆብ ልጆች ናቸው።

ያዕቆብም ወደ አባቱ ወደ ይስሐቅ መጣ፤ ወደ ማምሬ፣ ወደ ኬብሮን የሚባለች ከርያት-አርባ ከተማ፤ አብርሃምና ይስሐቅ የኖሩባት ቦታ።

የይስሐቅም ዘመን መቶ ስማንያ ዓመት ሆነ።

ይስሐቅም ነፍሱን ሰጥቶ ሞተ፤ እድሜው ሽማግሌነትን ደርሶ ቀኖቹ ሙሉ ሆነው ሳሉ ወደ ሕዝቡ ተሰበሰበ፤ ልጆቹ ኤሳውና ያዕቆብ ቀበሩት።