ዮሴፍ በአባቱ ፊት ተደፍቶ አለቀሰበት እና ሳመው።

ዮሴፍ ለሰራተኞቹ ለሐኪሞች አባቱን ለመቆየት መድሃኒት እንዲያዘጋጁለት አዘዘ፤ ሐኪሞቹም እስራኤልን እንዲሁ አደረጉ።

ለእርሱም አርባ ቀን ተሞሉ፤ ምክንያቱም እንዲህ ዓይነት ማቆያ ሥርዓት ላይ ለሚገቡ የቀናት ቁጥር እንዲሁ ነው። ግብፃውያንም ሰባ ቀን ስለእርሱ አዘኑ።

የሐዘኑ ቀናት ካለፉ በኋላ ዮሴፍ ለፈርዖን ቤት እንዲህ ሲል ነገራቸው፦ አሁን በዓይናችሁ ጸጋ ካገኘሁ ፈርዖንን “እንዲህ ብሉት” በማለት እባካችሁ ንገሩት።

“አባቴ ‘እነሆ እሞታለሁ፤ በከነዓን ምድር ለራሴ በቈፈርሁት መቃብሬ ትቀብሩኝ’ ብሎ አማለለኝ። አሁንም እባክህ ልሄድ አባቴንም ልቀብር ፍቀድልኝ ከዚያም እመለሳለሁ።”

ፈርዖንም አለ፦ ሂድ እና አባትህን እንዳማለህ ትቀብረው።

ዮሴፍም አባቱን ለመቀብር ወጣ፤ ከእርሱም ጋር የፈርዖን አገልጋዮች ሁሉ የቤቱ ሽማግሌዎች እና የግብፅ ምድር ሁሉ ሽማግሌዎች ወጡ።

የዮሴፍ ቤተሰብ ሁሉ፣ ወንድሞቹ እና የአባቱ ቤት ሁሉ ወጡ፤ ነገር ግን ሕፃናቶቻቸውንና መንጎቻቸውን እንስሶቻቸውን በጌሴም ምድር ተዉ።

ከእርሱም ጋር ሰረገሎችና ፈረሰኞች ወጡ፤ ቡድኑም በጣም ታላቅ ነበር።

ከዮርዳኖስ ማዶ ያለው ወደ የአታድ መጭመቂያ ሜዳ መጡ፤ እዚያም ታላቅና እጅግ የሚያሳዝን ልቅሶ አደረጉ፤ ለአባቱም ሰባት ቀን ሐዘን አደረገ።

የአገሩ ሰዎች የከነዓናውያን ይህን ሐዘን በየአታድ መጭመቂያ ሜዳ ሲያዩ አሉ፦ “ይህ ለግብፃውያን እጅግ ከባድ ሐዘን ነው።” ስለዚህ ስሙን ከዮርዳኖስ ማዶ ያለው አቤል-ሚጽራይም ብለው ጠሩት።

ወንዶች ልጆቹም እንደ ትእዛዙ ለእርሱ አደረጉ።

እርሱን ወደ ከነዓን ምድር ይዞ አመጡ፤ አብርሃም ከኤፍሮን ኬጢያዊ ጋር ሜዳውን ከዋሻው ጋር እንደ መቃብር ርስት የገዛው የማክፔላ ሜዳ ውስጥ፣ በማምሬ ፊት ባለው ዋሻ አቀበሩት።

አባቱን ከቀበረ በኋላ ዮሴፍ ከወንድሞቹ እና አባቱን ለመቀብር የወጡ ሁሉ ጋር ወደ ግብፅ ተመለሰ።

የዮሴፍ ወንድሞች አባታቸው ሞተ ብለው ሲያዩ እንዲህ አሉ፦ “ዮሴፍ ምናልባት ይጠላናል ለእርሱ ያደረግነውንም ክፉ በሙሉ ይመልስብናል።”

ለዮሴፍም መልእክተኛ ላኩ እንዲህም ብለው ነገሩት፦ “አባትህ ሳይሞት በፊት እንዲህ አዘዘ፤

‘ለዮሴፍ እንዲህ በሉት፦ እባክህ አሁን ወንድሞችህ ያደረጉብህን መተላለፋቸውንና ኀጢአታቸውን ይቅር በል፤ እነርሱ ክፉ አደረጉብህ። እንግዲህም እባክህ የአባትህ አምላክ ባሪያዎች መተላለፋቸውን ይቅር በል!’” እነርሱም ይህን ሲናገሩለት ዮሴፍ አለቀሰ።

ወንድሞቹም ሄደው በፊቱ ተደፉ እንዲህም አሉ፦ “እነሆ ባሪያዎችህ ነን።”

ዮሴፍ ግን አላቸው፦ “አትፍሩ፤ እኔ በእግዚአብሔር ቦታ ነኝን?

እናንተ ለእኔ ክፉ አሰባችሁ ነበር፤ እግዚአብሔር ግን ለመልካም አድርጎ አቀደ—እንደ ዛሬ ያለው ነገር ብዙ ሕዝብ እንዲድን ዘንድ።”

“እንግዲህ አትፍሩ፤ እናንተንና ሕፃናቶቻችሁን እመግባችኋለሁ።” እንዲሁም አጽናናቸው በመልካም ቃል ተናገራቸው።

ዮሴፍ በግብፅ ኖረ እርሱና የአባቱ ቤት ሁሉ፤ ዮሴፍም መቶ አስር ዓመት ኖረ።

ዮሴፍም የኤፍሬምን ልጆች እስከ ሦስት ትውልድ አየ፤ ደግሞ የማኪር የማናሴ ልጅ ልጆች በዮሴፍ ጉልበቶች ላይ ተንከባከቡ።

ዮሴፍም ለወንድሞቹ አለ፦ “እኔ እሞታለሁ፤ እግዚአብሔር በእርግጥ ይጎበኛችኋል እና ከዚህ ምድር ወደ ለአብርሃምና ለይስሐቅ ለያዕቆብ ለመስጠት የማለው ምድር ያወጣችኋል።”

ዮሴፍም የእስራኤልን ልጆች አማለላቸው እንዲህ ሲል፦ “እግዚአብሔር በእርግጥ ይጎበኛችኋል፤ ከዚህም አጥንቴን ታወጡ።”

እንግዲህ ዮሴፍ መቶ አስር ዓመት ሆኖ ሞተ፤ ለመቆየት መድሃኒት አደረጉበት እና በግብፅ በሳጥን ውስጥ አስቀመጡት።