እምነት የምናስታምነውን ተስፋ የሚያጸና መሰረት ነው፤ የማናየውንም ነገር የሚያረጋግጥ ማስረጃ ነው።

በዚህ ምክንያት የቀድሞዎቹ ሰዎች መልካም ምስክርነት አገኙ።

በእምነት ዓለማት በእግዚአብሔር ቃል እንደተዋቀሩ እናውቃለን፤ ስለዚህ የምናየው ሁሉ ከሚታዩ ነገሮች አይደለም የተሠራው።

በእምነት አቤል ለእግዚአብሔር ከቃየን የሚበልጥ መልካም መሥዋዕት አቀረበ፤ በዚሁም ጻድቅ መሆኑን ምስክር አገኘ፤ እግዚአብሔር ስጦታዎቹን ስለ እርሱ ይመሰክር ነበር። እርሱም ሞቶ ቢሆን ገና ይናገራል።

በእምነት ሄኖክ ሞትን እንዳይይ ተነሳ ተወሰደ፤ እግዚአብሔር አነሳው ስለዚህ አልተገኘም። ከነሳቱ በፊትም እግዚአብሔርን እንደ ደሰተው የሚለው ምስክር ነበረው።

እምነት ሳይኖር ግን ለእርሱ መደሰት አይቻልም፤ ወደ እግዚአብሔር የሚመጣ ማንም እርሱ እንዳለ ሊያምን ይገባል፤ እና በትጋት የሚፈልጉትን እንደሚያመልስ ያምን።

በእምነት ኖኅ ገና ያልታዩ ነገሮች ስለሚመጡ ከእግዚአብሔር ማስጠንቀቂያ ተቀብሎ፣ በመፍራት ነቅቶ ለቤተሰቡ መዳን መርከብ አዘጋጀ፤ በዚሁም ዓለሙን አወከለ እና በእምነት የሚሆነው ጽድቅ ወራሽ ሆነ።

በእምነት አብርሃም ለርስት ይቀበለው ዘንድ ወደ መውጣት ተጠርቶ ሲጠራ ታዘዘ፤ ወጣም፣ ወዴት እንደሚሄድ ሳያውቅ።

በእምነት በተስፋ መሬት እንደ እንግዳ ተቀመጠ፤ ከእርሱ ጋር ተመሳሳይ ተስፋ የተሰጣቸው ወራሾች የሆኑ ይስሐቅና ያዕቆብ ጋር በድንኳኖች ኖረ።

ምክንያቱም መሠረቶች ያሉትን ከተማ እየጠበቀ ነበር፤ ገንቢዋና ሠሪዋ እግዚአብሔር ነው።

በእምነት ሣራ ራሷም ዘር ለመፀነስ ኃይል ተቀበለች፤ ዕድሜዋ ከፈጸመ በኋላም ልጅ ወለደች፣ ተስፋ የሰጠው ታማኝ መሆኑን ያስታመነች ስለ ነበር።

ስለዚህ ከአንድ ሰው፣ እርሱም እንደ ሞተ ሆኖ ቢመስልም፣ በቁጥር እንደ ሰማይ ከዋክብት ብዛት እና በባሕር ዳር ያለው አሸዋ ተቈጥሮ ማይቻል እንዳለ ብዙ ዘሮች ወጡ።

እነዚህ ሁሉ በእምነት ሞቱ፤ ተስፋዎቹን ሳያገኙ ነገር ግን ከሩቅ አዩአቸው፣ ተረዱባቸው ተቀበሏቸውም፣ በምድርም ላይ እንግዶችና መንጋጋሪዎች መሆናቸውን መሰከሩ።

እንዲህ የሚሉ ሰዎች የሚፈልጉ አገር እንዳላቸው ግልጽ ያሳያሉ።

የወጡበትን አገር ቢያስቡ መመለስ ለማድረግ እድል ኖራቸው ነበር እውነት።

አሁን ግን የሚበልጥ የሰማይ አገር ይመኙ ነው፤ ስለዚህ እግዚአብሔር የእነርሱ አምላክ ተብሎ እንዲጠራ አይታገስም፤ ለእነርሱ ከተማ አዘጋጅቶላቸዋል።

በእምነት አብርሃም ሲፈተን ይስሐቅን ለመሥዋዕት አቀረበ፤ ተስፋዎቹን የተቀበለ እርሱ ብቸኛውን ልጁን አቀረበ።

እርሱም ስለ ይስሐቅ፣ “ዘርህ በይስሐቅ ይጠራ” ተብሎ ነበር።

እግዚአብሔር እንኳ ከሙታን ማነሳት ይችላል ብሎ አስቦ ነበር፤ ከዚያም በምሳሌ እንደ ሆነ መልሶ አገኘው።

በእምነት ይስሐቅ ስለ ሊመጡ ነገሮች ያዕቆብንና ዔሶን ባረከ።

በእምነት ያዕቆብ ሲሞት ሁለቱን የዮሴፍ ልጆች ባረከ፤ በበትሩ ራስ ላይ ተደገፈም ሰገደ።

በእምነት ዮሴፍ ሲሞት ስለ እስራኤል ልጆች መውጣት አስታወቀ፤ ስለ አጥንቶቹም ትእዛዝ ሰጠ።

በእምነት ሙሴ ሲወለድ ወላጆቹ እርሱ ውብ ሕፃን መሆኑን አይተው ሦስት ወር ሰወሩት፤ የንጉሡንም ትእዛዝ አልፈሩም።

በእምነት ሙሴ እድሜ ሲደርስለት የፈርኦን ልጅ ልጅ ተብሎ መባል እምቢ አለ።

ከወላዲ ዘመን የኀጢአትን ደስታ ለመውሰድ ሳይሆን ከእግዚአብሔር ሕዝብ ጋር መከራን ለመቀበል መረጠ።

የክርስቶስን ስድብ ከግብጽ ንብረቶች የሚበለጥ ሀብት መቈጠር አስቦ ነበር፤ ዓይኑን ወደ ሚከፈለው ዋጋ አቆማ ነበር።

በእምነት ግብፅን ተወው የንጉሡን መዓት አልፈራም፤ የማይታየውን እንደሚያይ ታገሠ።

በእምነት ፋሲካንና የደም ማረጫን አከበረ፤ የበኵሮችን የሚያጠፋው እንዳይነካቸው ዘንድ።

በእምነት ቀይ ባሕርን እንደ ደረቅ መሬት ተሻገሩ፤ ግብፃውያን እንዲሁ ሊያደርጉ ሲሞክሩ ግን ደኑ።

በእምነት የኢያሪኮ ቅጥሮች ሰባት ቀን ከተዞሩ በኋላ ወደቁ።

በእምነት ጋለሞት ራሃብ መርምሮቹን በሰላም ተቀብላ ስለ ነበር ከማያምኑት ጋር አልጠፋችም።

ከዚህ በላይ ምን ልላት? ስለ ጌዴዎንና ስለ ባራቅ ስለ ሳምሶንና ስለ ይፍታሄ፣ እንዲሁም ስለ ዳዊትና ስለ ሳሙኤል እና ስለ ነቢያት ሁሉ ለመናገር ጊዜ አይበቃኝ።

እነርሱ በእምነት መንግሥታትን አስገዙ፣ ጽድቅ አደረጉ፣ ተስፋዎችን አገኙ፣ የአንበሶችን አፍ ዘጉ።

የእሳትን ኃይል አጠፉ፣ ከሰይፍ ስር አመለጡ፣ ከድካማቸው በርቱ ሆኑ፣ በጦርነት ድፍረት አገኙ፣ የአሕዛብን ሠራዊት ወደ ሽሽት አመለሱ።

ሴቶች ሙታኖቻቸውን እንደ ተነሱ መልሰው ተቀበሉ፤ ሌሎች ግን ለመድናት መቀበል አልፈለጉም ከተሻለ ትንሳኤ እንዲያገኙ።

ሌሎችም ክፉ ማሳወቅና መመታት ተፈተኑ፤ እንዲሁም ተሰርተው በእስር ተገቡ።

በድንጋይ ተወገዱ፣ በመጥረቢያ ተቈረጡ፣ ተፈተኑ፣ በሰይፍ ተገደሉ፤ የበግና የፍየል ቆዳ ለብሰው ተመላለሱ፤ ድኾች ሆነው ተጨነቁ ተሠቃዩ።

ዓለም እነርሱን የሚገባው አልነበረውም፤ በምድረ በዳዎችና በተራሮች ላይ፣ በዋሻዎችና በምድር ቀዳዳዎች ውስጥ ተራመዱ።

እነዚህም ሁሉ በእምነት መልካም ምስክርነት አገኙ፣ ነገር ግን ተስፋውን አልተቀበሉም።

እግዚአብሔር ለእኛ የተሻለ ነገር አዘጋጀልን ስለ ነበር፣ ያለ እኛ እነርሱ ፍጹም እንዳይሆኑ።