ስለዚህ የሰማናቸውን ነገሮች እጅግ በጥንቃቄ ትኩረት መስጠት ይገባናል፤ በማንኛውም ጊዜ እንዳንረቀሳቸው ዘንድ።

የተናገረው ቃል በመላእክት የተጸና ከሆነ፣ እያንዳንዱ መተላለፍና አለመታዘዝ የሚገባውን ቅጣት ካገኘ፥

እንዴት እኛ እንመለጥ እንችላለን ይሆን? እንዲህ ታላቅ መዳንን ብናችል፤ እርሱም በመጀመሪያ በጌታ የተነገረ እና ከእርሱ የሰሙት ለእኛ ያረጋገጡት ነው።

እግዚአብሔርም በምልክቶችና በድንቆች፣ በልዩ ልዩ ተአምራት እና እንደ ፈቃዱ በመንፈስ ቅዱስ ስጦታዎች ማስረጃ ሰጥቶ አመሰከረ።

ስለሚመጣው ዓለም የምንናገረውን ለመላእክት ሥር አላዋርደውም።

ነገር ግን አንድ ሰው በአንድ ቦታ እንዲህ ሲመሰክር አለ፤ “ሰው ማን ነው እንዳታስብለት? ወይም የሰው ልጅ ማን ነው ትጎበኘው?”

እርሱን ከመላእክት ጥቂት ታች አደረግኸው፤ በክብርና በክብት አከበርኸው፥ በእጆችህ ሥራ ላይም መሪ አደረግኸው።

ነገር ሁሉን ከእግሩ በታች ሥር አዋርድኸው። ሁሉን ሥር አዋርድ ሲል ከእርሱ ሥር ሳይሆን የቀረ ምንም አልተወም፤ ነገር ግን አሁን ገና ሁሉ እርሱ ሥር እንደ ተዋረደ አናይም።

ነገር ግን ኢየሱስን እናያለን—ለሞት መከራን ስለ ተቀበለ ከመላእክት ጥቂት ታች የተደረገ፣ አሁን ግን በክብርና በክብት የተከበረ—እንዲሁም በእግዚአብሔር ጸጋ ለሁሉ ሞትን እንዲቀመስ።

ሁሉ የሆነው ለእርሱ ስለ ሆነ እና በእርሱ ስለ ሆነ፣ ብዙ ልጆችን ወደ ክብር ሲያመጣ የመዳናቸውን መሪ በመከራዎች ሙሉ እንዲሆን ይገባው ነበር።

የሚቀድስ እና የሚቀደሱ ሁሉ ከአንድ መነሻ ናቸው፤ ስለዚህ እነርሱን “ወንድሞች” ሊባል አይነዋርም።

እንዲህ ሲል፣ “ለወንድሞቼ ስምህን አስታውቃለሁ፤ በማኅበር መካከል ለአንተ ምስጋና እዘምራለሁ።”

እንደገናም፣ “በእርሱ እታመናለሁ” ይላል፤ እንደገና ደግሞ፣ “እነሆ እኔና እግዚአብሔር የሰጠኝ ልጆች” ይላል።

ልጆቹ ስለ ሆኑ የሥጋና ደም ተካፋዮች ስለሆኑ፣ እርሱም በእነዚያ መሰረት ተመሳሳይ መንገድ ተካፋይ ሆነ፤ ይኸውም በሞቱ ሞትን ኃይል ያለውን—ያንኑም ሰይጣንን—ያጠፋ ዘንድ።

እና ለሞት ፍርሃት ምክንያት በሕይወታቸው ሁሉ በባርነት የተገዙትን እንዲያድናቸው ዘንድ።

እውነት ይህ ነው፤ የመላእክትን ተፈጥሮ አላለበሰም፤ ነገር ግን የአብርሃም ዘርን ለበሰ።

ስለዚህ በሁሉም ነገር ለወንድሞቹ እንዲመስል ያስፈለገው፤ ከእግዚአብሔር ጋር በተያያዙ ነገሮች ላይ ርኅሩኅና ታማኝ ሊቀ ካህን እንዲሆን፣ ስለ ሕዝቡ ኃጢአት መስማማት እንዲያደርግ።

ራሱ ተፈትኖ መከራ ስለ ተቀበለ፣ የሚፈተኑትን ሊረዳ ይችላል።