እስራኤል ሆይ፣ እንደ ሌሎች አሕዛብ ለደስታ አትደሰት፤ ምክንያቱም ከአምላክህ ርቀህ ጋለጥህ፤ በእያንዳንዱ የወፍጮ መሬት ላይ ክፍያን ወደድህ።

የወፍጮ መሬትና የወይን መጭመቂያ አይመግቧቸውም፤ አዲስ የወይን ጠጅም በእርስዋ ይጐድላል።

በእግዚአብሔር ምድር አይቀመጡም፤ ነገር ግን ኤፍሬም ወደ ግብጽ ይመለሳል፥ በአሦርም ርኵሰ ምግብ ይበላሉ።

ለእግዚአብሔር የመጠጥ ቍርባን አያቀርቡለትም፥ እርሱንም አይደሰኑትም፤ መሥዋዕታቸው ለእነርሱ እንደ ሚያልቅሱ ሰዎች እንጀራ ይሆናል፤ እሱን የሚበላ ሁሉ ይረክሳል፤ ስለ ነፍሳቸው የሚሆን እንጀራቸው ወደ እግዚአብሔር ቤት አይገባም።

በክብር ቀኑ እና በእግዚአብሔር የበዓል ቀን ምን ታደርጋላችሁ?

እነሆ፣ ስለ ጥፋት ሄዱ፤ ግብጽ ትሰበስባቸዋለች፥ መምፌስ ታቀብራቸዋለች፤ በብራቸው የሚደሰቱበት ቦታ ነቀላ ይወርሳዋል፥ በድንኳኖቻቸውም እሾህ ይሆናል።

የምርመራ ቀኖች መጡ፥ የመክፈል ቀኖች መጡ፤ እስራኤል ያውቃል። ነቢዩ ሞኝ ነው፥ መንፈሳዊው ሰው እብድ ነው፤ ይህ ሁሉ ከክፋታችሁ ብዛትና ከታላቅ ጥላቻ የተነሣ ነው።

የኤፍሬም ጠባቂ ከአምላኬ ጋር ነበር፤ ነገር ግን ነቢዩ በመንገዱ ሁሉ እንደ ወፍ አጥማጅ የሚያጠመድ ወጥመድ ሆኖአል፥ በአምላኩ ቤትም ጥላቻ አለ።

እጅግ ጥልቅ ተበላሹ፥ እንደ ጊብዓ ዘመናት፤ ስለዚህ ክፋታቸውን ያስታውሳል፥ ኃጢአታቸውንም ይጎበኛቸዋል።

እስራኤልን በምድረ በዳ እንደ ወይን ፍሬ አገኘሁ፤ አባቶቻችሁን በበለስ ላይ የመጀመሪያውን ቀደም የሚበስል ፍሬ እንደማየ አየሁ፤ ነገር ግን ወደ ባኣል-ፔዖር ሄዱ፥ ራሳቸውንም ለዚያ ነውር አለዩ፤ ርኵሳናቸውም እንደ ወደዱት ሆነ።

ለኤፍሬም ግን ክብራቸው እንደ ወፍ ይበርራል፤ ከፀነስና ከማሕፀን እስከ ልደት ድረስ።

ልጆቻቸውን ቢያሳድጉም እኮራቸዋለሁ እንዳንድ ሰው እንኳ አይቀርላቸው፤ ከእነርሱ ሲራቅሁ ወዮ ላቸው!

ኤፍሬም እንደ ጢሮስ በደስ የሚል ስፍራ ተተክሎ ታየኝ፤ ነገር ግን ኤፍሬም ልጆቹን ለመግደለኛ ያወጣቸዋል።

ስጣቸው አቤቱ፤ ምን ትሰጣቸው? ፅንስ የሚጥል ማሕፀንና ደረቅ ጡት ስጣቸው።

ክፋታቸው ሁሉ በጊልጋል ነው፤ በዚያ ጠላኋቸው፤ ስለ ክፋት ሥራቸው ከቤቴ አባርራቸዋለሁ፤ ከእንግዲህ አልወዳቸውም፤ መሪዎቻቸው ሁሉ ዐመፃኞች ናቸው።

ኤፍሬም ተመታ፤ ሥሮቻቸው ደረቁ፤ ፍሬ አያስከትሉም፤ ቢወልዱም እኔ እንኳ የማሕፀናቸውን የተወደደ ፍሬ እገድላለሁ።

አምላኬ ስለ እርሱ አልሰሙት ይጥላቸዋል፤ በአሕዛብ መካከል ይተዋወቃሉ።