ወዮ ለኤፍሬም ሰካሮች የትዕቢት አክሊል! በወይን የተገዙት በስብስብ ሸለቆቻቸው ራስ ላይ ያለ ክቡር ውበታቸው እየሸረቀ የሚጠፋ አበባ ነው።

እነሆ፣ ጌታ ብርቱና ኀያል አለው፤ እንደ በረዶ ንፋስና አጥፊ ዝናብ-ነፋስ፣ እንደ ኀያል ውሃ የሚጐርፍ ጎርፍ በእጁ ወደ ምድር ይጣላቸዋል።

የትዕቢት አክሊል፣ የኤፍሬም ሰካሮች፣ እግር በታች ይረገጣሉ።

በስብስብ ሸለቆ ራስ ላይ ያለ የክብር ውበታቸው እየሸረቀ የሚዋረድ አበባ ይሆናል፤ በበጋ ከመሆኑ በፊት የሚበስል ፍሬ እንደሆነ አይቶ ሲያይው ገና በእጁ ሳለ ወዲያው ይበላዋል።

በዚያኑ ቀን የሠራዊት ጌታ ለቀረው ሕዝቡ ለክብር አክሊል እና ለውበት ነጠብጣብ ይሆናል።

በፍርድ ዙፋን ላይ ለሚቀመጥ የፍርድ መንፈስ ይሆናል፤ ጦርነቱን ወደ ደጅ ለሚመልሱ ሰዎችም ኀይል ይሆናል።

ነገር ግን እነርሱ ደግሞ በወይን ተሳስተዋል፤ በከባድ መጠጥ መንገዳቸውን አጣሉ። ካህኑና ነቢዩ በከባድ መጠጥ ተሳስተዋል፤ በወይን ተበላሹ፤ በከባድ መጠጥ መንገዳቸውን ጠፋላቸው፤ በራእይ ይሳሳባሉ፤ በፍርድ ይሰናከላሉ።

ሁሉም ጠረጴዛዎች በማስታወክና በርኵሰት ሞልተዋል፤ ንጹሕ ቦታ አልተረፈም።

እውቀትን ማንን ያስተምር? ትምህርትንስ ማንን ያስተውል? ከወተት የተነቁ ከጡት የተወጡ ሕፃናትን?

እንዲሁ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፣ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፣ መስመር በመስመር ላይ፤ እዚህ ጥቂት እና እዚያ ጥቂት።

ስለዚህ በጠንጣነ ከንፈርና በሌላ ቋንቋ ለዚህ ሕዝብ ይናገራል።

ለእነርሱም «ይህ የደከመው እንዲያርፍ የሚረዳ ዕረፍት ነው፤ ይህም ማታረቅ ነው» ተባለ፤ ነገር ግን መስማት አልወዱም።

ነገር ግን የእግዚአብሔር ቃል ለእነርሱ እንዲህ ሆነ፤ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፣ ትእዛዝ በትእዛዝ ላይ፤ መስመር በመስመር ላይ፣ መስመር በመስመር ላይ፤ እዚህ ጥቂት እና እዚያ ጥቂት፤ እንዲሁም ይሄዱ ከኋላ ይወድቁ ይሰበሩ ይጠመዱ ይይዙ።

ስለዚህ በኢየሩሳሌም ያለውን ይህን ሕዝብ የምትገዙ ዘባባ ሰዎች ሆይ፣ የእግዚአብሔርን ቃል ስሙ።

ምክንያቱም እናንተ «ከሞት ጋር ኪዳን አድርገናል፤ ከሲኦልም ጋር ተስማማን፤ የሚጐርፍ ቅጣት ሲያልፍ ወደ እኛ አይመጣም፤ ሐሰትን መጠለያችን አድርገናል በሐሰትም ስር ተሸሸግን» ስላላችሁ ነው።

ስለዚህ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፦ እነሆ በጽዮን ለመሠረት ድንጋይ አኖርሁ፤ የተፈተነ ድንጋይ፣ ውድ የማዕዘን ድንጋይ፣ የታመነ መሠረት፤ የሚያምን አይደነግጥ።

ፍርድን በመለኪያ መስመር አደርጋለሁ፤ ጽድቅንም በመለኪያ ድንጋይ፤ በረዶ የሐሰትን መጠለያ ያጥላል፣ ውሃም የመደበቂያውን ስፍራ ያጐርፋል።

ከሞት ጋር ያደረጋችሁት ኪዳን ይሻረል፤ ከሲኦል ጋር ያደረጋችሁት ስምምነት አይቆምም፤ የሚጐርፍ ቅጣት ሲያልፍ በእርሱ ትረገጣላችሁ።

ይሄ ከተጀመረ ጊዜ ጀምሮ ይይዛችኋል፤ ጠዋት በጠዋት፣ ቀንና ሌሊት ይለፋችሁ ይሄዳል፤ ዕትሙን መረዳት ብቻ እንኳ አስጨንቃ ይሆናል።

መኝታው ሰው ሊዘርጋበት ከሚበቃ አጭር ነው፤ መክደኑም ሊጠቅምበት ከሚበቃ ጠባብ ነው።

ጌታ በፔራዚም ተራራ እንዳረገ እንዲሁ ይነሣል፤ በጊብዖን ሸለቆ እንደተቈጣ እንዲሁ ይቈጣ፤ ሥራውን፣ ድንቅ ሥራውን ያደርግ፤ ድርጊቱን፣ ድንቅ ድርጊቱን ያፈጽም።

ስለዚህ አትዘብቱ፣ ቀንበሮቻችሁ እንዳይጠናከሩ፤ ከሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር በምድር ሁሉ ላይ የተወሰነ ጥፋት መሆኑን ሰምቻለሁ።

ጆሮ አድርጉ ድምፄን ስሙ፤ ንግግሬን ተድላ ስሙ።

አርሶ አደሩ ሙሉ ቀን ለመዝራት ይጥል ዘንድ ይሠርሳልን? መሬቱን አይከፍት አይበትን አይሰብርምን?

የመሬቱን ፊት ሲያስተካክል ኑጂን አይበቅልምን? ኩምንን አይበቅልምን? የተመረጠ ስንዴን እና ታስመረጠ ገብስን እና ሮጅን በቦታቸው አይዘርዝርምን?

ምክንያቱም አምላኩ እውቀት ያስተምረዋል፤ ያመራዋል።

ኑጂ በእርባና መሣሪያ አይረበሽም፤ በሰረገላ ጎማም በኩምን አይዞርም፤ ነገር ግን ኑጂ በበትር ይመታል፣ ኩምንም በግንድ።

ለእንጀራ የሚሆን እህል ይጨቈናል፤ ነገር ግን ሁልጊዜ አይከትተውትም፤ የሠረገላውን ጎማ በላዩ አይዞሩትም፣ በፈረሶቹም አያስቈርጡትም።

ይህም ሁሉ ከሠራዊት ጌታ የወጣ ነው፤ በምክር ድንቅ፣ በሥራ ተግባር ብርቱ ነው።