ሕዝቅያስ ንጉሥ ይህን ሲሰማ ልብሱን ቀደደ፥ ራሱንም በማቅ ለበሰ እና ወደ የእግዚአብሔር ቤት ገባ።

ቤቱ ላይ የነበረውን ኤሊያቂምን፣ ጸሐፊውንም ሼብናን፣ በማቅ የተለበሱ የካህናት ሽማግሌዎችንም ወደ ነቢዩ ኢሳይያስ ወደ አሞጽ ልጅ ላከ።

ወደ እርሱም እንዲህ አሉ፦ ሕዝቅያስ እንዲህ ይላል፤ ዛሬ መከራና ገርፋትና ስድብ የተሞላበት ቀን ነው፤ ሕፃናት ወደ ወሊድ ደርሰዋል፥ ለማወጣት ግን ኃይል የለም።

ሙሉ ሕያውን አምላክ ለማሳፍረት የላከው የአሦር ንጉሥ ጌታው የሆነው ራብሴቄ የተናገረውን ቃል እንደ ሆነ እግዚአብሔር አምላክህ ይሰማ ይሆናል፤ እግዚአብሔር አምላክህ የሰማውን ቃል ይገሥጽም፤ ስለዚህ ለቀሪው ሕዝብ ጸሎትህን አነሣ።

ሕዝቅያስ ንጉሥ አገልጋዮች ወደ ኢሳይያስ መጡ።

ኢሳይያስም እንዲህ አላቸው፦ ለጌታችሁ እንዲህ በሉት፤ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፤ የአሦር ንጉሥ አገልጋዮች በእኔ ላይ ስድብ ብለው የተናገሩትን ቃል ስለ ሰማህ አትፍራ።

እነሆ መንፈስ እሰድድበታለሁ፥ ወሬ ይሰማዋል፥ ወደ አገሩም ይመለሳል፤ በራሱ አገር በሰይፍ እንዲወድቅ አደርገዋለሁ።

ራብሴቄም ተመለሰ፤ ከሊብና ጋር እየተዋጋ የነበረውን የአሦር ንጉሥ አገኘ፤ ከላኪስ እንዳለቀ ነበር የሰማው።

ደግሞም እንዲህ ተባለ ሰማ፦ የኢትዮጵያ ንጉሥ ቲርሐቃ ከአንተ ጋር ሊዋጋ ወጥቶአል። ይህን ሲሰማ ወደ ሕዝቅያስ መልእክተኞችን ላከ እንዲህም አለ፦

ይህን ለይሁዳ ንጉሥ ለሕዝቅያስ በሉ፦ በታመክህበት አምላክህ እንዲህ ብሎ እንዳይታለልህ፤ “ኢየሩሳሌም የአሦር ንጉሥ እጅ አትሰጥም” አይበልህ።

እነሆ የአሦር ነገሥታት ለሁሉም ምድራት በፍጹም ማጥፋታቸው ምን እንደ ሠሩ ሰማህ፤ አንተ ትድናለህን?

የአሕዛብ አማልክት የአባቶቼ ያጠፉአቸውን ጎዛንን፣ ሐራንን፣ ሬሴፍንና በቴሎሳር ያሉ የኤደን ልጆችን አዳኑአቸውን?

የሐማት ንጉሥ ወዴት አለ? የአርፋድ ንጉሥ ወዴት አለ? የሰፋርዋይም ከተማ ንጉሥና ሄናና አዋ ወዴት አሉ?

ሕዝቅያስም መልእክተኞቹ ያመጡለትን ደብዳቤ ተቀበለ፥ አንብቦታም እንደ ጨረሰ ሕዝቅያስ ወደ የእግዚአብሔር ቤት ወጣ በእግዚአብሔርም ፊት ዳሰሰው።

ሕዝቅያስም እንዲህ እያለ ወደ እግዚአብሔር ጸለየ፦

የሠራዊት ጌታ አቤቱ፣ የእስራኤል አምላክ፣ በኪሩቤል መካከል የምትቀመጥ፤ አንተ ብቻ ነህ የምድር መንግሥታት ሁሉ አምላክ፤ ሰማይንና ምድርን ፈጥረሃቸው።

አቤቱ ጆሮህን አዘንብልና ስማ፤ አቤቱ ዐይኖችህን ክፈትና ተመልከት፤ ሕያውን አምላክ ለማሳፍረት የላከውን የሰናክሬብ ቃል ሁሉ ስማ።

አቤቱ፥ በእውነት የአሦር ነገሥታት ሕዝቦችንና አገራቸውን ጠፍተዋል።

አማልክታቸውንም ወደ እሳት ጣሉአቸው፤ እነሱ አማልክት አልነበሩም እንጂ ከእንጨትና ከድንጋይ የተሠሩ የሰው እጅ ሥራ ነበሩ፤ ስለዚህ ያጠፉአቸው።

አሁንም አቤቱ አምላካችን ሆይ፥ አንተ ብቻ እንደ ሆንህ የምድር መንግሥታት ሁሉ ያውቁ ዘንድ ከእጁ አድነን።

ከዚያም አሞጽ ልጅ ኢሳይያስ ወደ ሕዝቅያስ ላከ እንዲህም አለ፦ እግዚአብሔር የእስራኤል አምላክ እንዲህ ይላል፤ ስለ አሦር ንጉሥ ሰናክሬብ ወደ እኔ የጸለየህ ስለ ሆነ፥

እግዚአብሔር ስለ እርሱ የተናገረው ቃል ይህ ነው፦ ድንግል የጽዮን ልጅ አፉረቀችህ፥ አፈንታችህም፤ የኢየሩሳሌም ልጅ በአንተ ላይ ራስዋን አንቅታ አናወጠች።

ማንን አፍረቅህ ሰደቅህም? በማን ላይ ድምፅህን ከፍ አድርገሃል ዐይኖችህንስ ከፍ አድርገሃል? በእስራኤል ቅዱስ ላይ ነው።

በአገልጋዮችህ በኩል ጌታን አፍረቅህ እንዲህ ብለህ አልህ፦ በሰረገላዬ ብዛት ኮረብታዎችን እስከ አለባኖን ጎኖች ድረስ ወጥቼ ወጣሁ፤ የረጅሙ ዝግባዎቹንና የተመረጡ ጥዶቹን እቈርጣለሁ፤ ወደ ድንበሩ ከፍታ እገባለሁ፥ ወደ ካርሜሎም ዱር እገባለሁ።

ጒድጓድ ቆፍርሁ ውሃ ጠጣሁ፤ በእግሬ ጫር የተከበቡ ከተሞች ወንዞችን ሁሉ አደረቅሁ።

ከጥንት እንዲህ እንዳደረግሁ አልሰማህምን? ከድሮ ጊዜ እንዳዘጋጀሁት አልሰማህምን? አሁን አመጣሁት፥ ታመኑ ከተሞችን ወደ ፍርስራሽ ክምር ታደርግ ዘንድ እንድትሆን።

ስለዚህ ነዋሪዎቻቸው የጥቂት ኃይል ነበራቸው፥ ተደነገጡ ኰነኑም፤ የሜዳ ሣርና የለመለመ ተክል እንደሆኑ፥ በጣቢያ ላይ ያበቀለ ሣርና ሳይደግ ከመብቀሉ በፊት የተቃጠለ እህል መሆናቸው ነበር።

ነገር ግን መቀመጫህን፣ መውጫህንና መግቢያህን፣ በእኔም ላይ ያለህን ቍጣ አውቃለሁ።

በእኔ ላይ ያለህ ቍጣና ድርግም እስከ ጆሮዬ ደርሶአል፤ ስለዚህ በአፍንጫህ መንኰራኵር እገባለሁ፥ በከንፈርህም መንሸራተቻ እጭናለሁ፤ መጣህበት መንገድ በዚያው እመልስሃለሁ።

ይህም ለአንተ ምልክት ይሆናል፤ በዚህ አመት ራሱ የበቀለውን ትበላላችሁ፥ በሁለተኛው አመት ከዚያ የበቀለውን፤ በሶስተኛው አመት ግን ዘሩ ታብዙ፥ ታጭዱም፥ የወይንም እርሻ ትተክሉ ፍሬዋንም ትበሉ።

የይሁዳ ቤት የሸሹት ቀሪዎች እንደ ገና አበቅለው በታች ሥር ይዘርጋሉ፥ በላይም ፍሬ ያፈራሉ።

ከኢየሩሳሌም ቀሪ ይወጣል፥ ከጽዮን ተራራም የሸሹ ይወጣሉ፤ ይህን የሚያደርገው የሠራዊት ጌታ ቅናት ነው።

ስለዚህ እግዚአብሔር ስለ አሦር ንጉሥ እንዲህ ይላል፤ ወደዚህ ከተማ አይገባም፥ ቀስትም አይወርድባትም፥ በጋሻ አይቀርብባትም፥ ከእርስዋ ላይ መከታ አይነሣባትም።

መጣበት መንገድ በዚያው ይመለሳል፥ ወደዚህም ከተማ አይገባም ይላል እግዚአብሔር።

ስለ ራሴና ስለ ባሪያዬ ዳዊት ስለ ሆነ ይህችን ከተማ አጥብቄ እጠብቃታለሁ እና እድናታለሁ።

ከዚያም የእግዚአብሔር መልአክ ወጣ በአሦራውያን ሰፈር ውስጥ አንድ መቶ ሰማንያ አምስት ሺህን መታ፤ ማለዳም ሲነሡ እነሆ ሁሉም ሬሳ ሆነው ነበሩ።

ሰናክሬብም የአሦር ንጉሥ ሄደ፥ ተመለሰም በነነዌም ኖረ።

እርሱም በአማልክሱ በኒስሮክ ቤት ሲሰግድ ነበር፤ አድራሜሌክና ሻረዘር ልጆቹ በሰይፍ መቱት፥ እነርሱም ወደ አራራጥ አገር ሸሹ፤ በፋንታውም ልጁ ኤሳርሐዶን ነገሠ።