ተነሺ፣ አብሪ፤ ብርሃንሽ መጥቶአልና፤ የእግዚአብሔር ክብር በአንቺ ላይ ወጥቶአል።

እነሆ፥ ጨለማ ምድርን ትሸፍናለች፥ ጥቁር ጨለማም ሕዝቦቹን፤ ነገር ግን እግዚአብሔር በአንቺ ላይ ይወጣል፥ ክብሩም በአንቺ ላይ ይታያል።

አሕዛብ ወደ ብርሃንሽ ይመጣሉ፥ ነገሥታትም ወደ መነሳትሽ ግርማ።

ዙሪያሽን ዐይንሽን አነሺና እዪ፤ ሁሉም ተሰብስበው ወደ አንቺ ይመጣሉ፤ ወንዶች ልጆችሽ ከሩቅ ይመጣሉ፥ ሴቶች ልጆችሽም በጎንሽ ይታደጋሉ።

ከዚያ ታዪ ትነጠቃለሽ፥ ልብሽም ይደነግጣልና ይሰፋል፤ የባሕሩ ብዛት ወደ አንቺ ይመለሳልና፥ የአሕዛብ ኃይል ወደ አንቺ ይመጣል።

የግመሎች ብዛት ያሸፍንሻል፤ የምድያምና የኤፋ ፈጣን ግመሎች፤ ሁሉም ከሴባ ይመጣሉ፤ ወርቅና ዕጣን ይያዛሉ፥ የእግዚአብሔርንም ምስጋና ያወጣሉ።

የቄዳር መንጋ ሁሉ ወደ አንቺ ይሰበሰባል፥ የነበዮት አውራ በጎች ያገለግሉሻል፤ በመሠዊያዬ ላይ ተቀባ ይወጣሉ፥ የክብሬን ቤት አክብራለሁ።

እነዚህ እንዴት ናቸው? እንደ ደመና የሚበሩ፥ እንደ እርግቦችም ወደ መስኮታቸው የሚዛመዱ?

እነሆ፥ ደሴቶቹ ይጠብቁኛል፥ የተርሴስም መርከቦች አስቀድሞ፤ ልጆችሽን ከሩቅ እንዲያመጡ ብርና ወርቃቸውን ከእነርሱ ጋር፥ ወደ እግዚአብሔር አምላክሽ ስም ወደ የእስራኤል ቅዱስ፥ ስለ አክብሮሽ።

የእንግዳ ልጆች ቅጥሮችሽን ይሠራሉ፥ ነገሥታታቸውም ያገለግሉሻል፤ በቍጣዬ መታሁሽ፥ ግን በፈቃዴ ምሕረት አደረግሁሽ።

ስለዚህ በሮችሽ ዘወትር ክፍት ይሆናሉ፤ ቀንም ሌሊትም አይዘጉም፤ የአሕዛብ ኃይል እንዲያመጡልሽ፥ ነገሥታታቸውም እንዲመጡ።

ያልሰራሽ ሕዝብና መንግሥት ይጠፋሉ፤ አዎን፥ እነዚያ ሕዝቦች ፈጽሞ ይጠፋሉ።

የሊባኖስ ክብር ወደ አንቺ ይመጣል፥ ጥድ ዛፍ፣ ሶስ ዛፍ እና ቦክስ ዛፍ በአንድነት፤ የመቅደሴን ስፍራ ለማስዋብ፤ የእግሬን ስፍራ ክብር አደርጋለሁ።

ያስጨነቁሽ የነበሩት ልጆቻቸው ወደ አንቺ ተንሸራታች ይመጣሉ፤ ያንቺን ያናቁሽ ሁሉ በእግሮችሽ ስር ይሰግዳሉ፤ አንቺንም “የእግዚአብሔር ከተማ፣ የእስራኤል ቅዱስ ጽዮን” ብለው ይጠራሉ።

አንቺ ተተላሽ የተጠላሽ ስትሆኒ፥ በአንቺ ውስጥ የሚያልፍ ማንም እንዳልነበረ፥ እኔ ለዘላለም ልዩ ክብር እና ለብዙ ትውልዶች ደስታ አደርግሻለሁ።

የአሕዛብን ወተት ትጠባለሽ፥ የነገሥታትንም ጡት ትጠባለሽ፤ እኔ እግዚአብሔር መድኃኒትሽና መዋፀኛሽ የያዕቆብ ኃያል መሆኔን ታውቂ።

ለናስ ወርቅ አመጣለሁ፥ ለብረት ብር፥ ለእንጨት ናስ፥ ለድንጋይ ብረት፤ አስተዳዳሪዎችሽንም ሰላም አደርጋለሁ፥ ግብር መሰብሰቢዎችሽንም ጽድቅ።

ግፍ ከእንግዲህ በአገርሽ አይሰማም፥ ማፍረስና ጥፋትም በድንበሮችሽ ውስጥ አይኖሩም፤ ነገር ግን ቅጥሮችሽን “መዳን” ብለሽ ትጠራቸዋለሽ፥ በሮችሽንም “ምስጋና”።

ቀን ፀሐይ አይሆንልሽ እንዲያበራልሽ፥ ጨረቃም ለግርማ ብርሃን አታበራልሽ፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ለአንቺ የዘላለም ብርሃን ይሆናል፥ አምላክሽም ክብርሽ ይሆናል።

ፀሐይሽ ከእንግዲህ አታርድም፥ ጨረቃሽም አትመለስም፤ እግዚአብሔር ለአንቺ የዘላለም ብርሃን ይሆናልና፥ የልቅሶሽ ቀኖች ይያበቃሉ።

ሕዝብሽ ሁሉ ጻድቃን ይሆናሉ፤ ምድርን ለዘላለም ይወርሳሉ፤ እኔ የተከልሁት ቅርንጫፍ፥ የእጄ ሥራ፥ እኔ እንድካበር።

ትንሽ አንዱ ሺህ ይሆናል፥ ታናሽ አንዱም ጠንካራ ሕዝብ ይሆናል፤ እኔ እግዚአብሔር በጊዜው እፋጥናለሁ።