እስራኤል ቤት ሆይ፣ እግዚአብሔር ወደ እናንተ የሚናገረውን ቃል ስሙ።

እንዲህ ይላል እግዚአብሔር፤ የአሕዛብን መንገድ አትማሩ፤ ስለ የሰማይ ምልክቶች አትደንግጡ፤ ምክንያቱም አሕዛብ በእነርሱ ይደነግጣሉ።

የሕዝቡ ልማዶች ከንቱ ናቸው፤ ሰው ከዱር ዛፍ ይቈረጣል—የጠራቢው እጆች ሥራ—በመዶሻ።

በብርና በወርቅ ያስጌጡታል፤ እንዳትንቀሳቀስ በምስርና በመዶር ያስረግፉታል።

እንደ ዘንባባ ይቆማሉ ነገር ግን አይናገሩም፤ ሊሄዱ አይችሉምና ሊሸከሙ ይገባቸዋል። ከእነርሱ አትፍሩ፤ ክፉ ማድረግ አይችሉም፤ መልካም ማድረግም ባቸው የለም።

አንተን እኩል የሚሆን የለም እግዚአብሔር ሆይ፤ አንተ ታላቅ ነህ፥ ስምህም በኀይል ታላቅ ነው።

የአሕዛብ ንጉሥ ሆይ፣ ማን አንተን አይፈራ? መፍራት ለአንተ ይገባልና፤ በአሕዛብ ሁሉ ጥበበኞችና በመንግሥታቸው ሁሉ መካከል አንተን እኩል የለም።

ነገር ግን እነርሱ ሁሉ የማያስቡና ሞኞች ናቸው፤ ዕንጨትም የከንቱነት ትምህርት ብቻ ነው።

ከታርሴስ የተደፈነ የብር ሰሌዳ ይመጣል፥ ወርቅም ከኡፋዝ፤ የሠራተኛ ሥራ ነው እና የብረት አቀናጅ እጆች፤ ልብሳቸው ሰማያዊና ሐምራዊ ነው፤ እነዚህ ሁሉ የብቃት ያላቸው ሰዎች ሥራ ናቸው።

እግዚአብሔር ግን እውነተኛ አምላክ ነው፤ ሕያው አምላክ ነው፥ ዘላለማዊ ንጉሥ ነው። ቍጣው በሚበረታ ጊዜ ምድር ትናወጣለች፥ አሕዛብም ከተቈጣቸው አይቆሙም።

እነዚህ ሰማያትንና ምድርን ያላፈጡ አማልክት፣ ከምድር ላይና ከእነዚህ ሰማያት በታች ይጠፋሉ ብላችሁ እንዲህ በሉላቸው።

እርሱ ምድርን በኀይሉ ፈጥሮአል፤ ዓለምን በጥበቡ አቆመ፥ ሰማያትንም በማስተዋሉ ዘርግቶአል።

ድምጹን በሚሰጥ ጊዜ በሰማይ ብዙ ውሆች ይነቃቃሉ፤ ከምድር ዳር ጭጋግን ያስነሳ፥ ከዝናብ ጋር መብረቅን ያደርጋል፥ ነፋስንም ከጓዳዎቹ ያወጣል።

ሰው ሁሉ በእውቀቱ ደንቆሮ ሆኗል፤ የብረት አቀናጅ ሁሉ በተቀረጸ ምስል ይንቀሳቀሳል፤ የተለቀሰ ምስላቸው ሐሰት ነው፥ መተንፈስም ባቸው የለም።

ከንቱ ናቸው፥ የስህተት ሥራ ናቸው፤ የመጐብኘታቸው ጊዜ ሲደርስ ይጠፋሉ።

የያዕቆብ ድርሻ እነርሱ አይደለም፤ እርሱ የሁሉ ፈጣሪ ነው፥ እስራኤልም የርስቱ ነገድ ነው፤ የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር ስሙ ነው።

የምሽግ ነዋሪ ሆይ፣ እቃዎችህን ከምድር ላይ ሰብስብ።

እነሆ፣ በዚህ ጊዜ የምድርን ነዋሪዎች እወጣቸዋለሁ ይላል እግዚአብሔር፤ እንዲሁ ይሆን ዘንድ አስጨንቃቸዋለሁ።

ወዮልኝ ስለ ጉዳቤ! ቍስቴ ከባድ ናት፤ ነገር ግን እኔ አልሁ፣ በእውነት ይህ ሕመም ነው፥ መሸከመውም ይገባኛል።

ድንኳኔ ተበላሽታለች፥ ገመዶቼ ሁሉ ተበጥለዋል፤ ልጆቼ ከእኔ ወጥተዋል አይኖሩም፤ ድንኳኔን የሚዘርጉ የመጋረጃዬንም የሚያቆሙ የለም።

እረኞች ደንቆሮ ሆነዋል እግዚአብሔርንም አልፈለጉም፤ ስለዚህ አይሳካላቸው፥ መንጋቸውም ሁሉ ተበትኗል።

እነሆ፣ የወሬ ድምፅ መጣ፤ ከሰሜን አገርም ታላቅ እንቅስቃሴ ይመጣ ነበር፥ የይሁዳን ከተሞች ለማፍረስ እንዲሁም የጭልፊቶች መኖሪያ ለማድረግ።

አቤቱ ሆይ፣ የሰው መንገድ በራሱ ውስጥ እንዳለ አይደለም እማረዋለሁ፤ የሚሄድ ሰው የእርምጃውን መምሪያ ራሱ ሊመራ አይችልም።

አቤቱ፣ በፍርድ አስተካክለኝ፥ በቁጣህ ግን አይደለም እንዳታጠፋኝ።

አንተን የማያውቁ አሕዛብ ላይ ቍጣህን አፍስስ፥ ስምህን የማይጠሩ ቤተሰቦች ላይም፤ ያዕቆብን በሉት፥ እርሱን ሙሉ በሙሉ ተነክተው በሉት፥ መኖሪያውንም ወቅታዊ አድርገው አፈርሰውታል።