እስራኤል ሆይ፣ ብትመለስ ወደ እኔ ተመለስ ይላል እግዚአብሔር፤ ርኵሰቶችህንም ከፊቴ ብታስወግድ እንግዲያን አታተናወጥ.

‘እግዚአብሔር ሕያው ነው’ ብለህ በእውነት፣ በፍርድና በጽድቅ ትማልላለህ፤ አሕዛብም በእርሱ ራሳቸውን ይባርካሉ፥ በእርሱም ይመኩበታሉ.

ይህን እንዲህ ይላል እግዚአብሔር ለይሁዳና ለኢየሩሳሌም ሰዎች፤ ያልተረሰረውን መሬታችሁ አስከፍቱ፤ በእሾህ መካከል አትዘሩ.

ለእግዚአብሔር ገርዙ፤ የልባችሁን ሽፋን አስወግዱ የይሁዳ ሰዎችና የኢየሩሳሌም ነዋሪዎች ሆይ፤ እንደ እሳት ቍጣዬ እንዳይወጣና ስለ ክፉ ሥራታችሁ ማንም ሊከለከለው የማይችል እንዳይቃጠል.

በይሁዳ አስታውቁ፥ በኢየሩሳሌምም አትሙ፤ በምድሪቱ መለከትን ንፉ በሉ፤ ጮኹ፥ ሰብስቡ፥ እንዲህም በሉ፤ ተሰብስቡ እና ወደ ተመሸጉ ከተሞች እንግባ.

በጽዮን አቅጣጫ ምልክት አቆሙ፤ ተመለሱ፥ አትቆዩ፤ ከሰሜን ክፉ ነገርንና ታላቅ ጥፋትን እመጣለሁና.

አንበሳው ከጫካው ወጥቶ መጥቶአል፥ የአሕዛብ አጥፊውም በመንገድ ላይ ነው፤ ምድርህን እድሜዋ እንዲያልፍ ለማድረግ ከስፍራው ወጥቶአል፤ ከተሞችህም የሚኖር ሳይኖር ይፈርሳሉ.

ስለዚህ በገረብ ልብስ ተታጠቁ፤ አልቅሱ ጩኹ፤ የእግዚአብሔር ከባድ ቍጣ ከላያችን አልተመለሰምና.

በዚያን ቀን ይላል እግዚአብሔር፤ የንጉሡ ልብ ይደናገጣል፥ የአለቆቹም ልብ እንዲሁ፤ ካህናት ይደነቃሉ፥ ነቢያትም ይገረማሉ.

ከዚያ እኔ አልሁ፣ አቤቱ ጌታ እግዚአብሔር! እውነት ሕዝቡንና ኢየሩሳሌምን ‘ሰላም ይሆንላችሁ’ ብለህ እጅግ አታልለህ አይደለህምን? ነገር ግን ሰይፍ እስከ ነፍስ ድረስ ደርሶአል.

በዚያን ጊዜ ለዚህ ሕዝብና ለኢየሩሳሌም እንዲህ ይባላል፤ ከምድረ በዳ ከከፍታዎቹ የሚመጣ ደረቅ ነፋስ ወደ ሕዝቤ ልጅ በኩል ነው፤ ሊነፋፍም ሊንጻም አይደለም.

ከእነዚያ ቦታዎች ሙሉ ነፋስ ይመጣል፤ አሁንም በእነርሱ ላይ ፍርድ እሰጣለሁ.

እነሆ እንደ ደመና ይወጣል፥ ሰረገሎቹም እንደ ማዕበል ነፋስ ናቸው፤ ፈረሶቹም ከንስር ይፈጥናሉ። ወዮልን! ምክንያቱም ተበዝበዝነዋል.

ኢየሩሳሌም ሆይ፣ እንድትድኚ ልብህን ከክፋት አጠብህ፤ ከንቱ ሐሳቦችህ እስከ መቼ ድረስ በውስጥህ ይቀመጣሉ?

ድምፅ ከዴን ይወክላል፥ ከኤፍሬም ተራራም መከራን ይሰባክ.

ለአሕዛብ አስታውቁ፤ እነሆ በኢየሩሳሌም ላይ አውጅቱ፤ ከሩቅ አገር ጠባቂዎች መጥተዋል፥ በይሁዳ ከተሞችም ላይ ድምፃቸውን ያነሱ.

እንደ ሜዳ ጠባቂዎች ዙሪያዋን አክልተው ቆሟል፤ በእኔ ላይ ዐመፀችና ይላል እግዚአብሔር.

መንገድህና ሥራዎችህ ይህን ነገር ራስህ ላይ አመጡብህ፤ ይህ ክፋትህ ነው—መርመር ነው፥ እስከ ልብህ ድረስ ደርሶአል.

ውስጤ፣ ውስጤ! በልቤ ጥልቀት እጣራለሁ፤ ልቤ ውስጤ ይመታኛል፤ በዝምታ መቆየት አልችልም፤ ነፍሴ ሆይ፣ የመለከት ድምፅን የጦርነት ማንቂያን ሰምተሻልና.

ጥፋት በላይ ጥፋት ተጮክፏል፤ ምድሪቱ ሁሉ ተበዘበዘች፤ ድንገት ድንኳኖቼ ተበዙ፥ መጋረጃዎቼም በአንድ ሳንቲም ጊዜ ተሰበሩ.

ምልክቱን እስከ መቼ እያየሁ የመለከት ድምፅን እስከ መቼ እሰማ?

ሕዝቤ ሞኞች ናቸው፥ እኔን አላወቁኝም፤ ከባድ ሞኞች ልጆች ናቸው፥ ማስተዋልም የላቸውም፤ ክፉ ለማድረግ ጥበብ አላቸው፥ መልካም ለማድረግ ግን አያውቁም.

ምድርን ተመለከትሁ፤ እነሆ ቅርጽም የሌላት ባዶም ነበረች፤ ሰማያትንም ተመለከትሁ፤ ብርሃን አልነበራቸውም.

ተራሮችን አየሁ፤ እነሆ ተናወጡ፥ ኰረብቶችም ሁሉ እየተንቀሳቀሱ ነበር.

አየሁ፤ እነሆ ሰው አልነበረም፥ የሰማይ ወፎችም ሁሉ ተሸሽገው ነበር.

አየሁ፤ እነሆ የፍሬ መሬት ምድረ በዳ ሆኖ ነበር፥ ከተሞቿም ሁሉ በእግዚአብሔር መገኘትና በከባድ ቍጣው ተፈርስዋል.

ይህን እንዲህ አለ እግዚአብሔር፤ ምድሪቱ ሁሉ በረሓ ትሆናለች፤ ነገር ግን ፍጻሜዋን ፈጽሞ አላደርግም.

ስለዚህ ምድር ታለቅሳለች፥ ላይኛው ሰማይም ይጨልማል፤ እኔ ተናግሬዋለሁ፥ ውሳኔም አድርጌዋለሁ፤ አልጸጸምም፥ ከነዚህም አልመለስም.

የፈረሰኞችና የቀስተኞች ድምፅ ምክንያት ከተማ ሁሉ ትሸሻለች፤ ወደ ጫካዎች ይገባሉ፥ በድንጋዮችም ላይ ይወጣሉ፤ ከተማ ሁሉ ተተው ትቀራለች፥ ውስጧ የሚኖር ሰው የለም.

ተበዘብዛሽ ሲሆን ምን ታደርጊ? በቀይ ልብስ ብትለብሺ፥ በወርቅ ጌጥ ብትቀናሽ፥ ፊትሽንም በቀለም ብታጌጥ—እርስሽን መዋቀርሽ ከንቱ ነው፤ ወዳጆችሽ ይንቁሻሉ፥ ነፍስሽንም ይፈልጋሉ.

እኔ ድምፅ ሰምቻለሁ—እንደ የምጥ ሴት ድምፅ፣ እንደ በኵር ልጅ የምትወልድ ሴት ሕመም—ራሷን ታለቅስ እጆቿንም ትዘርጋ የጽዮን ልጅ ድምፅ፤ ‘ወዮልኝ አሁን! ነፍሴ በገዳዮች ምክንያት ደክማለች’ ትላለች.