በዚያን ጊዜ ይላል እግዚአብሔር፤ የይሁዳ ነገሥታት አጥንትን፣ የአለቆቹ አጥንትን፣ የካህናቱ አጥንትን፣ የነቢያቱ አጥንትን፣ እና የኢየሩሳሌም ነዋሪዎች አጥንትን ከመቃብራቸው ያወጣሉ።

እነዚያንም ፀሐይ፣ ጨረቃና የሰማይ ሠራዊት ሁሉ ፊት ላይ ይዘረጋሉ—እነርሱ የወደዱአቸው፣ የአመለኩአቸው፣ የተከተሉአቸው፣ የፈለጉአቸውና ያመለኩአቸውን—እነዚህ አጥንቶች አይሰበሰቡም አይቀበሩም፤ በምድር ፊት ላይ እንደ ፍግ ይሆናሉ።

ከዚህ ክፉ ቤተሰብ የቀሩት ሁሉ በእኔ ወደ አስነዳኋቸው ሁሉ ቦታ ሲኖሩ ሕይወት ይልቅ ሞትን ይመርጣሉ ይላል የሠራዊት ጌታ።

ከዚያም እንዲህ በላቸው፤ እንዲህ ይላል እግዚአብሔር፤ የወደቀ አይነሣምን? የዘወረ አይመለስምን?

እንግዲህ ለምን ይህ የኢየሩሳሌም ሕዝብ በዘላቂ መመላለስ ወደ ኋላ ተመለሰ? ሐሰትን ጠንክረው ይይዛሉ፤ መመለስን ይክዳሉ።

አዳመጥሁ ሰማሁ፤ ግን በትክክል አልተናገሩም። ማንም ሰው ምን አደረግሁ ብሎ ስለ ክፉነቱ አልመለሰም፤ እያንዳንዱም ወደ መንገዱ ተመለሰ፤ እንደ ፈረስ ወደ ሰልፍ በሚገፋ መንገድ።

እነሆ፥ በሰማይ ያለች ሳንቆ ወፍ መመደብ ጊዜዋን ታውቃለች፤ የዱር እርግብ፣ ክራኔና ጋኔድም መጥታቸውን ጊዜ ይጠብቃሉ፤ ነገር ግን ሕዝቤ የእግዚአብሔርን ፍርድ አያውቅም።

እንዴት ጥበበኞች ነን የእግዚአብሔርም ሕግ ከእኛ ጋር ነው ትላላችሁ? እነሆ፥ የጸሐፊዎች ብዕር እንደ ሐሰት አድርጓት፤ ከእነርሱ የሚመጣ ነገር ከንቱ ነው።

ጥበበኞቹ አፍረዋል፤ ደነግጠው ተይዘዋል፤ እነሆ፥ የእግዚአብሔርን ቃል ናቁት፤ እንግዲያ ጥበብ ምን አለባቸው?

ስለዚህ ሚስቶቻቸውን ለሌሎች እሰጣለሁ፣ መስኮቻቸውንም ለየሚወርሱአቸው እሰጣለሁ፤ ከአንስተኛው እስከ ከፍተኛው ድረስ ሁሉ ለስንፍና ተሰጥተዋልና፤ ከነቢይ ጀምሮ እስከ ካህን ድረስ ሁሉ ሐሰት ይሠራሉ።

የሕዝቤ ልጅ ቁስል ቀላል በማድረግ ፈወሱአት፤ ሰላም ነው፣ ሰላም ነው ይሉ ነበር፤ ሰላም ግን አልነበረም።

ርኩሰት ባደረጉ ጊዜ አፈሩን? አይደለም፤ እንኳ ለማፍረድ አልቻሉም፤ ስለዚህ ከሚወድቁት ጋር ይወድቃሉ፤ በመገምገማቸው ጊዜ ይጣላሉ ይላል እግዚአብሔር።

እኔ ማጥፋት እጅግ አጠናክራቸዋለሁ ይላል እግዚአብሔር፤ በወይን ላይ የወይን ፍሬ አይኖርም፤ በበለስ ላይ በለስ አይገኝም፤ ቅጠሉም ይደርቃል፤ የሰጠኋቸው ነገሮች ከእነርሱ ይወገዳሉ።

ለምን እንቀመጥ? ተሰብስበን ወደ የተመሸጉ ከተሞች እንግባ፤ በዚያም እንሸምቀቅ፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር አምላካችን አጸገን እንዲጠጣንም የምራት ውኃ ሰጠን፤ በእግዚአብሔር ላይ በደል ሠርተናልና።

ሰላምን ተስፋ አደረግን ግን መልካም ነገር አልመጣም፤ የፈውስ ጊዜንም መጠበቅን እነሆ ችግኝ መጣ!

የፈረሶቹ መንፋፈስ ከዳን ተሰማ፤ የኀያላናቸው መከርከራ ድምፅ ምድር ሁሉ ተንቀጠቀጠ፤ መጥተዋል፥ ምድሩንና ባለበትን ሁሉ በልተዋል፤ ከተማውንና በውስጧ የሚኖሩትን ሁሉ እንኳ።

እነሆ፥ በመካከላችሁ በማስማማት የማይገሩ እባቦችን፣ መርዛማ እባቦችን እልካለሁ፤ እነርሱም ይንኩአችኋል ይላል እግዚአብሔር።

ሐዘኔን ልደግፍ ብል ልቤ ደክሞብኛል።

እነሆ፥ የሕዝቤ ልጅ ጩኸት ድምፅ ከሩቅ አገር ይመጣል፤ እግዚአብሔር በጽዮን የለምን? ንጉሧ በውስጥዋ የለምን? ለምን በተቀረጹ ምስሎቻቸውና በእንግዳ ከንቱነቶቻቸው አስቈጡኝ?

መከር አለፈ፥ በጋ ተጠናቀቀ፥ እኛ ግን አልዳንንም።

ስለ የሕዝቤ ልጅ ጉዳት እኔም ተጎድቻለሁ፤ ልቤ ጨለመ፤ ድንጋጤ ያዘኝ።

በገለዓድ ከለበት የለምን? በዚያ ሐኪም የለምን? እንግዲያ ለምን የሕዝቤ ልጅ ፈውስ አልተመለሰላት?