ኢየሱስ ወደ የወይራ ተራራ ሄደ።

ማለዳ ጥዋት እንደገና ወደ ቤተ መቅደስ መጣ፤ ሕዝቡም ሁሉ ወደ እርሱ መጡ፤ ተቀመጠም አስተማራቸው።

ጻፎችና ፈሪሳውያን በዝሙት የተያዙአት አንዲት ሴት ወደ እርሱ አመጡ፤ በመካከልም አቆመውአት።

እንዲህም አሉት፦ መምህር ሆይ፣ ይህች ሴት በዝሙት በማድረግ ሲገኝባት ተይዛለች።

አሁን ሙሴ በሕግ እንዲህ ዓይነት ሰዎች በድንጋይ እንዲተወገሩ እንዳዘዘን ነው፤ አንተ ግን ምን ትላለህ?

ይህን ግን ለማፈተነው፣ ሊከሱት ምክንያት ያገኙ ዘንድ ብለው ነበር የሚሉት። ኢየሱስ ግን ተዘነበ፣ በጣቱም በመሬት ጽፎ እንደማይሰማቸው ሆነ።

እነርሱም በመጠየቃቸው ሲቀጥሉ፣ እርሱ ራሱን አነሣና እንዲህ አላቸው፦ በእናንተ መካከል ኃጢአት የሌለበት ሰው መጀመሪያ በእርሷ ላይ ድንጋይ ይጥል።

እንደገናም ተዘነበና በመሬት ጻፈ።

ይህን የሰሙት በራሳቸው ሕሊና ተገስጸው ከከበረው ጀምሮ እስከ መጨረሻ አንዱ ከአንዱ ወጥተው ወጡ፤ ኢየሱስም ብቻውን ቀረ፤ ሴቲቱም በመካከል ቆመች ነበር።

ኢየሱስ ራሱን አነሣ ሴቲቱን ብቻ ሲያይ እንዲህ አላት፦ ሴት ሆይ፣ ከከሳሾችሽ የት አሉ? ማንም አልከሰሰሽምን?

እርሷም፣ አይ፣ ጌታዬ አለች። ኢየሱስም እንዲህ አላት፦ እኔም አልከሰስሽም፤ ሂጂ ከእንግዲህ ወዲህ ኃጢአት አታድርጊ።

ኢየሱስ እንደገና ተናገረና እንዲህ ይላል፦ እኔ የዓለም ብርሃን ነኝ፤ የሚከተለኝ በጨለማ አይመላለስም፤ ነገር ግን የሕይወት ብርሃን ይኖረዋል።

ፈሪሳውያንም እንዲህ አሉት፦ ስለ ራስህ ታመስክራለህ፤ ምስክርነትህ አይረጋገጥም።

ኢየሱስ መለሰና አላቸው፦ ስለ ራሴ ብመሰክር ቢሆንም ምስክርነቴ እውነት ነው፤ ምክንያቱም ከየት እንደመጣሁና ወዴት እንደምሄድ አውቃለሁ፤ እናንተ ግን ከየት እንደምመጣ ወዴትስ እንደምሄድ አታውቁም።

እናንተ በሥጋ መሠረት ትፈርዳላችሁ፤ እኔ ግን ማንንም አላፍርም።

ነገር ግን ብእፈርድም ፍርዴ እውነት ነው፤ ምክንያቱም ብቻዬን አይደለሁም፤ እኔና ላከኝ አባት ነን።

በሕጋችሁም፣ የሁለት ሰዎች ምስክርነት እውነት መሆኑ ተጻፎአል።

እኔ ስለ ራሴ የምመሰክር አንዱ ነኝ፤ ላከኝ አባትም ስለ እኔ ይመሰክራል።

እነርሱም፣ አባትህ የት ነው? አሉት። ኢየሱስ መለሰና አላቸው፦ እኔንም አባቴንም አታውቁም፤ እኔን ብታውቁ ኖሮ አባቴንም ባወቃችሁ ነበር።

ኢየሱስ እነዚህን ቃላት በቤተ መቅደስ ሲያስተምር በመዝገብ ቤት ነበር የተናገረው፤ ማንም እጅ አላነሳበትም፤ ምክንያቱም ሰዓቱ ገና አልደረሰም።

ከዚያ ኢየሱስ እንዲህ አላቸው፦ መንገዴን እሄዳለሁ፤ እናንተም ትፈልጉኛላችሁ ነገር ግን በኃጢአታችሁ ትሞታላችሁ፤ የምሄድበት ወደዚያ መምጣት አትችሉም።

አይሁድም፣ እርሱ ራሱን ይገድላልን? ስለ ምን የምሄድበት ወደዚያ መጥታችሁ አትችሉም ይላል? አሉ።

እርሱም አላቸው፦ እናንተ ከታች ናችሁ፤ እኔ ከላይ ነኝ፤ እናንተ ከዚህ ዓለም ናችሁ፤ እኔ ግን ከዚህ ዓለም አይደለሁም።

ስለዚህ በኃጢአታችሁ ትሞታላችሁ አልኋችሁ፤ ምክንያቱም እኔ እርሱ መሆኔን ካላመናችሁ በኃጢአታችሁ ትሞታላችሁ።

እነርሱም፣ አንተ ማን ነህ? አሉት። ኢየሱስም አላቸው፦ ከመጀመሪያ ያነግራችሁት ያን ነኝ።

ስለእናንተ ለመናገርና ለመፍረድ ብዙ ነገሮች አሉኝ፤ ነገር ግን ላከኝ እውነተኛ ነው፤ ከእርሱ የሰማሁትንም ለዓለም እናገራለሁ።

እርሱ ስለ አባት እንደሚናገራቸው ግን አላስተዋሉም።

ኢየሱስ አላቸው፦ የሰው ልጅን ከፍ ባደረጋችሁ ጊዜ እኔ እርሱ መሆኔን ታውቃላችሁ፤ ከራሴ ምንም እንዳልሠራ ሳይሆን አባቴ እንዳስተማረኝ እነዚህን ነገሮች እናገራለሁ ታስተውላላችሁ።

ላከኝ ከእኔ ጋር ነው፤ አባቴም ብቻ አልተወኝም፤ ምክንያቱም ሁልጊዜ ደስ የሚያሰኘውን ነገር እሰራለሁ።

እነዚህን ቃላት በሚናገር ጊዜ ብዙዎች አመኑበት።

ኢየሱስ ለበእርሱ የመኑ አይሁድ እንዲህ አለ፦ በቃሌ ብትጸኑ በእውነት ደቀ መዛሙርቶቼ ናችሁ፤

እውነትንም ታውቃላችሁ፤ እውነትም ነፃ ታደርጋችኋለች።

መለሱና አሉት፦ እኛ የአብርሃም ዘር ነን፤ ለማንኛውም ሰው ባርነት ከቶ አልኖረንም፤ እንግዲህ ነፃ ታደርጋላችሁ እንዴት ትላለህ?

ኢየሱስ መለሰና አላቸው፦ በእውነት በእውነት እላችሁ፤ የኃጢአትን ስራ የሚያደርግ ሁሉ የኃጢአት ባሪያ ነው።

ባሪያ በቤት ለዘላለም አይኖርም፤ ነገር ግን ወልድ ለዘላለም ይኖራል።

ስለዚህ ወልድ ነፃ ካደረጋችሁ በእውነት ነፃ ትሆናላችሁ።

እናንተ የአብርሃም ዘር መሆናችሁን አውቃለሁ፤ ነገር ግን ቃሌ በእናንተ ውስጥ ቦታ ስላላገኘ እኔን ለማግደል ትፈልጋላችሁ።

ከአባቴ ጋር ያየሁትን እናገራለሁ፤ እናንተ ግን ከአባታችሁ ያያችሁትን ታደርጋላችሁ።

እነርሱ መለሱና፦ አብርሃም አባታችን ነው አሉት። ኢየሱስም እንዲህ አላቸው፦ የአብርሃም ልጆች ብትሆኑ የአብርሃምን ሥራ ባደረጋችሁ ነበር።

ነገር ግን አሁን እኔ ከእግዚአብሔር የሰማሁትን እውነት ለእናንተ የነገርሁ ሰውን ልትገድሉ ትፈልጋላችሁ፤ ይህን አብርሃም አላደረገውም።

የአባታችሁን ሥራ ታደርጋላችሁ። እነርሱም እንዲህ አሉት፦ ከዝሙት አልተወለድንም፤ አንድ አባት አለን፣ እግዚአብሔር።

ኢየሱስ አላቸው፦ እግዚአብሔር አባታችሁ ቢሆን ኖሮ እኔን ባወዳችሁ ነበር፤ ምክንያቱም ከእግዚአብሔር ወጥቼ መጥቻለሁ፤ ከራሴ አልመጣሁም፤ እርሱ ልኮኛል።

ንግግሬን ለምን አታስተውሉ? ምክንያቱም ቃሌን ልትሰሙ አትችሉም።

እናንተ ከአባታችሁ ከሰይጣን ናችሁ፤ የአባታችሁንም ምኞት ማድረግ ትወዳላችሁ። ከመጀመሪያ ጀምሮ ነፍሰ ገዳይ ነበር፤ በእውነትም አልቆመም፥ ምክንያቱም በእርሱ ውስጥ እውነት የለም። ሐሰት ሲናገር ከራሱ የራሱን ይናገራል፤ ምክንያቱም ሐሰተኛ ነው እና የሐሰት አባት ነው።

እኔ እውነትን ስነግራችሁ ነው የማታምኑኝ።

ከእናንተ ማን በኃጢአት ሊከስሰኝ ይችላል? እውነትን ከማለሁ ስለምን አታምኑኝ?

ከእግዚአብሔር የሆነ የእግዚአብሔርን ቃላት ይሰማል፤ እናንተ ግን ከእግዚአብሔር ስላልሆናችሁ ስለዚህ አትሰሙአቸውም።

አይሁድ መለሱና አሉት፦ አንተ ሳማሪታናዊ ነህ እና ሰይጣን አለብህ ብለን በትክክል አልነገርንህምን?

ኢየሱስ መለሰና አለ፦ ሰይጣን የለብኝም፤ ነገር ግን አባቴን አክብራለሁ፤ እናንተ ግን እኔን አታክብሩኝ።

ክብሬን አልፈልግም፤ እርሱን የሚፈልጥና የሚፈርድ አንድ አለ።

በእውነት በእውነት እላችሁ፤ ማንም ቃሌን ቢጠብቅ ሞትን ከቶ አያይም።

አይሁድም እንዲህ አሉት፦ አሁን ሰይጣን አለብህ መሆኑን አውቀናል፤ አብርሃም ሞተ፣ ነቢያትም እንዲሁ ሞተዋል፤ አንተ ግን ማንም ቃሌን ቢጠብቅ ሞትን ከቶ አያምሽ ትላለህ።

የሞተውን አባታችን አብርሃም ከእርሱ ይልቅ ታላቅ ነህን? ነቢያትም ሞተዋል፤ ራስህን ማን ታደርጋለህ?

ኢየሱስ መለሰና አለ፦ እኔ ራሴን ብአክብር ክብሬ ነገር የለውም፤ እኔን የሚያከብረኝ አባቴ ነው፤ እርሱንም አምላካችሁ ነው ብላችሁ የምትሉት።

ነገር ግን እርሱን አላወቃችሁም፤ እኔ ግን አውቀዋለሁ፤ እርሱን አላውቀውም ብለሁ ከእናንተ ጋር ተመሳሳይ ሐሰተኛ እሆናለሁ፤ ነገር ግን እኔ አውቀዋለሁ፥ ቃሉንም እጠብቃለሁ።

አባታችሁ አብርሃም ቀናዬን ለማየት ሐሤት ሰለሞ፤ አየውም እደሰ ሆነ።

አይሁድም እንዲህ አሉት፦ አምሳ ዓመት እንኳ ገና አልደረስህም፤ አብርሃምን አይተህ ነው?

ኢየሱስ እንዲህ አላቸው፦ በእውነት በእውነት እላችኋለሁ፤ ከአብርሃም በፊት እኔ ነኝ።

ከዚያ ድንጋዮችን አነሡ ሊወርዱበት፤ ኢየሱስ ግን ራሱን ሰወረና በመካከላቸው አልፎ ከቤተ መቅደስ ወጣ፥ እንዲሁም አልፎ ሄደ።