ገለዓዳዊው ይፍታህ ኃያል ጀግና ነበር፤ እርሱም የጋለሞት ልጅ ነበር፤ ገለዓድም ይፍታህን ወለደ።

የገለዓድ ሚስትም ልጆች ወለደችለት፤ እነዚያ የሚስቱ ልጆች እድሜ ሲጨምሩ ይፍታህን አባረሩና እንዲህ አሉት፦ በአባታችን ቤት ርስት አትወርስም፤ ምክንያቱም የእንግዳ ሴት ልጅ ነህ።

ከዚያ ይፍታህ ከወንድሞቹ ሸሸ በጦብ አገርም ኖረ፤ በዚያም ከንቱ ሰዎች ወደ ይፍታህ ተሰብስበው ከእርሱ ጋር ይወጡ ነበር።

ጊዜ ሲያልፍ የአሞን ልጆች በእስራኤል ላይ ጦርነት አመጡ።

የአሞን ልጆች በእስራኤል ላይ ሲዋጉ የገለዓድ ሽማግሌዎች ወደ ጦብ አገር ሄዱ ይፍታህን ለማመጣት።

እነርሱም ለይፍታህ እንዲህ አሉት፦ ና አለቃችን ሁን እንድንችልም ከአሞን ልጆች ጋር እንዋጋ።

ይፍታህም ለገለዓድ ሽማግሌዎች እንዲህ አለ፦ እናጠላኸኝ ከአባቴ ቤትም አስወጣችኋኝ አልነበረም? አሁን ግን ችግናችሁ ሲደርስ ለምን ወደ እኔ መጣችሁ?

የገለዓድ ሽማግሌዎችም ለይፍታህ እንዲህ አሉት፦ ስለዚህ አሁን ወደ አንተ ተመልሰን መጣን፤ ከእኛ ጋር ትሂድ ከአሞንም ልጆች ጋር ትዋጋ በገለዓድ ተወላጆች ሁሉ ላይም ራሳችን ትሆናለህ።

ይፍታህም ለገለዓድ ሽማግሌዎች እንዲህ አለ፦ እኔን እንደገና ቤቴን ብታመጡኝ ከአሞን ልጆችም ጋር ለመዋጋት ብሄድ እግዚአብሔርም እነርሱን በፊቴ ቢሰጥ እኔ ራሳችሁ እሆናለሁን?

የገለዓድ ሽማግሌዎችም ለይፍታህ እንዲህ አሉት፦ እግዚአብሔር በእኛ መካከል ምስክር ይሁን እንዳናደርግ እንደ ቃልህ እንዲሁ።

ከዚያ ይፍታህ ከገለዓድ ሽማግሌዎች ጋር ሄደ፤ ሕዝቡም በላያቸው ራስና አለቃ አስነሡት፤ ይፍታህም ቃሎቹን ሁሉ በሚጵጣ የእግዚአብሔር ፊት አናገረ።

ከዚያም ይፍታህ ወደ አሞን ልጆች ንጉሥ መልእክተኞችን ላከ እንዲህም አለ፦ በመሬቴ ላይ ለመዋጋት በእኔ ላይ መጥተህ ከእኔ ጋር ምን አለህ?

የአሞን ልጆች ንጉሥም ለይፍታህ መልእክተኞች እንዲህ መለሰ፦ እስራኤል ከግብጽ ሲወጣ ከአርኖን ጀምሮ እስከ ያቦቅ እስከ ዮርዳኖስ ድረስ መሬቴን ወሰደ፤ ስለዚህ እነዚያን ምድሮች በሰላም መልስ።

ይፍታህም መልእክተኞችን ደግሞ ወደ አሞን ልጆች ንጉሥ ላከ።

እንዲህም አለው፦ ይህን ይላል ይፍታህ፤ እስራኤል የሞአብን መሬትም አልወሰደም፣ የአሞን ልጆችንም መሬት አልወሰደም።

ነገር ግን እስራኤል ከግብጽ ሲወጣ በምድረ በዳ ተጓዘ እስከ ቀይ ባሕር ደረሰ ወደ ቃዴስም መጣ።

ከዚያም እስራኤል ወደ ኤዶም ንጉሥ መልእክተኞችን ላከና እንዲህ አለው፦ መንገድህን እባክህ እንድንሻገር ፍቀድልን፤ ነገር ግን የኤዶም ንጉሥ አልሰማም። በዚያው መንገድ ደግሞ ወደ ሞአብ ንጉሥ ላኩ፤ እርሱም አልተስማምተም፤ እስራኤልም በቃዴስ ተቀመጠ።

ከዚያም በምድረ በዳ ተጓዙ የኤዶምንም ምድር እና የሞአብን ምድር አለፉ፤ በሞአብ ምድር ምሥራቃዊ ጎን መጡና በአርኖን ሌላ ዳር ሰፈሩ፤ ነገር ግን ወደ ሞአብ ድንበር አልገቡም፤ ምክንያቱም አርኖን የሞአብ ድንበር ነበር።

እስራኤልም ወደ አሞራውያን ንጉሥ ወደ ኬስቦን ንጉሥ ሴዎን መልእክተኞችን ላከና እንዲህ አለው፦ እባክህ መንገድህን በኩል ወደ ስፍራዬ እንድንሻገር ፍቀድልን።

ነገር ግን ሴዎን እስራኤልን በክልሉ በኩል እንዲያልፍ አልታመነም፤ ሴዎን ሕዝቡን ሁሉ ሰበሰበ በያሐስም ሰፈረ በእስራኤልም ላይ ተዋጋ።

እግዚአብሔር የእስራኤል አምላክ ሴዎንንና ሕዝቡን ሁሉ በእስራኤል እጅ አሳልፎ ሰጠ፤ እነርሱም መቱአቸው፤ እስራኤልም ያ አገር የነበሩ አሞራውያን ምድር ሁሉን ወረሰ።

ከአርኖን ጀምሮ እስከ ያቦቅ ድረስ፣ ከምድረ በዳም ጀምሮ እስከ ዮርዳኖስ ድረስ የአሞራውያን ዳርቻዎች ሁሉን ወረሱ።

አሁን እንግዲህ እግዚአብሔር የእስራኤል አምላክ አሞራውያንን ከሕዝቡ እስራኤል ፊት አሳወጣ፤ አንተ ግን ይህን ልትወርስ ትገባህ?

ኬሞሽ አምላክህ ለማወርስ የሚሰጥህን አንተ አትወርስምን? እንዲሁ እግዚአብሔር አምላካችን ከፊታችን የሚያሳድዳቸውን ማንኛውንም እኛ እንወርሳቸዋለን።

አሁንስ ከሞአብ ንጉሥ የሲፖር ልጅ ባላቅ ይልቅ አንተ የተሻለ ነህን? እርሱ በእስራኤል ላይ ተከራከረን? ወይስ ከእነርሱ ጋር ተዋጋ ነበር?

እስራኤል በኬስቦንና በከተሞቿ፣ በአሮኤርና በከተሞቿ፣ እንዲሁም በአርኖን ዳርቻ ካሉ የሁሉ ከተሞች ሦስት መቶ ዓመት እያደረ ነበር፤ እንግዲህ ለምን በዚያኑ ጊዜ አልመለሳችሁአቸው?

ስለዚህ እኔ በአንተ ላይ ኀጢአት አላደረግሁም፤ አንተ ግን በእኔ ላይ ለመዋጋት በድል ታደርጋለህ፤ እግዚአብሔር ፈራጅ ዛሬ በእስራኤል ልጆችና በአሞን ልጆች መካከል ይፍረድ።

ነገር ግን የአሞን ልጆች ንጉሥ ይፍታህ ወደ እርሱ የላከውን ቃል አልሰማም።

ከዚያ የእግዚአብሔር መንፈስ በይፍታህ ላይ መጣ፤ እርሱም ገለዓድንና ማናሴን አሻገረ፥ ደግሞም የገለዓድን ሚጵጣ አሻገረ፤ ከየገለዓድ ሚጵጣም ወደ አሞን ልጆች አሻገረ።

ይፍታህም ለእግዚአብሔር ስእለት አለ እንዲህም አለ፦ እርግጥ አሞን ልጆችን በእጄ ብታስረክብ፣

ከዚያ በኋላ ከአሞን ልጆች ዘንድ በሰላም ስመለስ ሊቀበለኝ ከቤቴ ደጆች የሚወጣው ማንኛውም ነገር ወይም ሰው ለእግዚአብሔር ይሁን፤ እኔም እሳት ላይ ሙሉ የሚቃጠል መሥዋዕት አደርገው አቀርባለሁ።

እንግዲህ ይፍታህ ወደ አሞን ልጆች ሄደ ከእነርሱም ጋር ለመዋጋት፤ እግዚአብሔርም እነርሱን በእጁ አሳልፎ ሰጣቸው።

ከአሮኤር ጀምሮ እስከ ሚኒት ድረስ፣ እስከ ሃያ ከተሞችም ድረስ፣ እና እስከ የወይን ሜዳ ድረስ በጣም ታላቅ መታረፍ አደረገባቸው። እንግዲህ የአሞን ልጆች በእስራኤል ልጆች ፊት ተዋረዱ።

ይፍታህም ወደ ቤቱ ወደ ሚጵጣ መጣ፤ እነሆም ልጁ በከበሮዎችና በእማሆች ለመቀበሉ ወጣች፤ እርሷም ብቸኛ ልጁ ነበር፤ ከእርሷ በቀር አንድም ወንድ ወይም ሴት ልጅ አልነበረውም።

እርሷን ሲያይ ልብሱን ቀደደና እንዲህ አለ፦ ወዮ ልጄ! እጅግ አዋርደኸኝ ከሚያስጨንቁኝም መካከል ሆንሽ፤ እኔ ለእግዚአብሔር አፌን ከፍቻለሁ መመለስም አልችልም።

እርሷም እንዲህ አለችው፦ አባቴ ሆይ፥ ለእግዚአብሔር አፍህን ከፍተሃል፤ ከአፍህ የወጣውን እንደዚያው በእኔ ላይ አድርግ፤ ስለ አንተ እግዚአብሔር በጠላቶችህ ላይ፣ በአሞን ልጆችም ላይ ብድራት ወስዶአልና።

ከዚያም ለአባትዋ እንዲህ አለችው፦ ይህ ነገር ለእኔ ይደረግልኝ፤ ሁለት ወር ብትተወኝ እኔና ጓደኞቼ ወደ ተራሮች እወጣ እድናቴንም ልቀስ።

እርሱም “ሂዲ” አላት፤ ሁለት ወርም ላከአት፤ እርሷም ከጓደኞችዋ ጋር ወደ ተራሮች ሄዳ እድናትን ታለቀሰች።

ሁለት ወር ሲያበቃ ወደ አባትዋ ተመለሰች፤ እርሱም በራሱ ላይ ያለውን ስእለት እንደ ተሳለ አድርጎ ሠራባት፤ እርሷም ወንድ አላወቀችም። ይህም በእስራኤል ልማድ ሆነ።

የእስራኤል ሴቶች በየዓመቱ አራት ቀን የገለዓዳዊውን ይፍታህ ልጅ ለማለቅስ ይሄዱ ነበር።