በእስራኤል ንጉሥ የሌለበት ዘመን ነበር፤ በኤፍሬም ተራራ አጠገብ እንግዳ የተቀመጠ አንድ ሌዋዊ ከቤተ ልሔም ይሁዳ አንዲት ቁባት ለራሱ ወሰደ።

ቁባቱም በእርሱ ላይ አመነመነች ከእርሱም ሄዳ ወደ አባቷ ቤት ወደ ቤተ ልሔም ይሁዳ ተመለሰች፤ እዚያም አራት ወር ሙሉ ቆመች።

ባልሷም ተነሥቶ ከኋላዋ ሄደ በተስፋ ቃል ለመናገርና እንድትመለስ ለማመጣት፤ ከእርሱም ጋር ባሪያውና አህያዎች ሁለት ነበሩ። እርሷም ወደ አባቷ ቤት አገባችው፤ የወጣት ልጅ አባትም እርሱን ሲያይ ሊገናኝ ደስ አለው።

አማቱ የወጣት ልጁ አባት አዘመነው፤ ከእርሱም ጋር ሦስት ቀን ቆየ፤ በዚያም በሉ ጠጡ ተዋቁ።

በአራተኛው ቀን ጠዋት ቀደም ብለው ሲነሡ ለመሄድ ተነሣ፤ የወጣት ልጁ አባት ግን እንዲህ አለው፦ በጥቂት ዳቦ ልብህን አሳርፍ ከዚያም መንገድህን ተከተል።

ተቀመጡና ሁለቱም አብረው በሉ ጠጡ፤ የወጣት ልጁ አባትም ለወንዱ ሰው፦ እባክህ ተዋቅ ሌሊትንም እዚህ ተዋቅ፤ ልብህም ደስ ይበለው አለው።

ሰውዬው ግን ለመሄድ ተነሥቶ ሲወጣ አማቱ ግፋ አደረገበት፤ ስለዚህ እንደገና በዚያ ተዋቀ።

በአምስተኛው ቀን ጠዋት ቀደም ብሎ ለመሄድ ተነሣ፤ የወጣት ልጁ አባት ግን፦ እባክህ ልብህን አሳርፍ አለው። እስከ ከሰዓት ድረስ ተዘገዩ፤ ሁለቱም በሉ።

ሰውዬውም ቁባቱንና ባሪያውን ይዞ ለመሄድ ተነሣ ሲሄድ አማቱ የወጣት ልጁ አባት እንዲህ አለው፦ እነሆ አሁን ቀኑ ወደ ማታ ተመራማረ፤ እባካችሁ ሌሊት እዚህ ተዋቁ፤ እነሆ ቀኑ ወደ መጨረሻው ቀርቦአል፤ እዚህ ውስጥ እድሩ ልባችሁም ደስ ይበለው፤ ነገ ማለዳ ቀድሞ ተነሥታችሁ መንገዳችሁን ይዘው ወደ ቤታችሁ ሂዱ።

ነገር ግን ያ ሰው ሌሊቱን መቆየት አልወደደም፤ ተነሥቶ ሄደ፤ ኢየቡስ የሚባለችው ኢየሩሳሌም ድረስ ቀረበ፤ ከእርሱም ጋር ተሰኩሉ የነበሩ አህያዎች ሁለት ነበሩ፥ ቁባቱም ከእርሱ ጋር ነበረች።

እነርሱ ኢየቡስን ሲቀርቡ ቀኑ በጣም ዝግ ሆነ፤ ባሪያውም ለጌታው፦ እባክህ እንመለስ ወደዚያች ከተማ ገብተን እንድንድር አለው።

ጌታው ግን እንዲህ አለው፦ ከእስራኤል ልጆች ያልሆነ እንግዳ ከተማ ወደዚህ አንዘወትርም፤ ወደ ጊበዓ እንሻገር።

እንዲህም አለ ለባሪያው፦ ና፣ ከእነዚህ ስፍራዎች አንዱ ወደ ጊበዓ ወይም ወደ ራማ ቀርበን ሌሊትን እናድር።

መንገዳቸውን ቀጥለው ሄዱ፤ በብንያም የሆነችው ጊበዓ አጠገብ ሳሉ ፀሐይ ላቸው ዐፈረች።

ወደዚያ ዘወር በሉ ወደ ጊበዓ ገቡ ሌሊትን እንዲያድሩ፤ በመግባታቸውም የከተማይቱ መንገድ ላይ ተቀመጡ፤ ሊያስቀመጣቸው ወደ ቤቱ የሚያግባቸው ሰው ስለሌለ ነበር።

እነሆም በመሸምለሉ ጊዜ ከመስክ ከሥራው የመጣ አንድ ሽማግሌ መጣ፤ እርሱም ደግሞ ከኤፍሬም ተራራ ነበር ጊበዓ ውስጥ እንግዳ ይኖር ነበር፤ የከተማይቱ ሰዎች ግን የብንያም ወገኖች ነበሩ።

ዓይኑን ከፍ ብሎ በመንገድ ላይ የሚጓዝ ሰው አየ፤ ሽማግሌውም፦ ወዴት ትሄዳለህ? ከየት ትመጣ? አለው።

እርሱም አለው፦ ከቤተ ልሔም ይሁዳ ወደ ኤፍሬም ተራራ ወገን እንጓዛለን፤ እኔ ከዚያ ነኝ፤ ወደ ቤተ ልሔም ይሁዳ ሄጄ ነበር፤ አሁን ግን ወደ የእግዚአብሔር ቤት እሄዳለሁ፤ ነገር ግን ወደ ቤቱ ሊቀበለኝ የሚገባኝ ሰው የለም።

ነገር ግን ለአህያዎቻችን ገለባና ምግብ አለን፤ ለእኔም ለባሪያይትህም እና ከአገልጋዮችህ ጋር ያለው ጕልማሳም ዳቦና ወይን አለን፤ ምንም ነገር አናጎንብስም።

ሽማግሌውም አላቸው፦ ሰላም ይሁን ላችሁ፤ የምትፈልጉት ሁሉ በእኔ ላይ ይሁን፤ ግን በመንገድ ላይ አትድሩ።

ወደ ቤቱ አገባቸው፤ ለአህያዎቹም ምግብ ሰጣቸው፤ እግራቸውን አጠቡ በሉም ጠጡ።

እነርሱ ልባቸውን ሲያደሰኑ ሳሉ፣ እነሆ የከተማይቱ ሰዎች አንዳንድ የብልያል ልጆች ቤቱን በዙሪያ አዘጉት፤ በደጁም መደደቡና ለቤቱ ጌታ ለሽማግሌው፦ ወደ ቤትህ የገባውን ያ ሰው አውጣ እንድናውቀው አሉት።

የቤቱ ጌታ ሰውዬውም ወጥቶ አላቸው፦ አይደለም ወንድሞቼ ሆይ፣ አይደለም፤ እባካችሁ እንዲህ ክፉ ነገር አታድርጉ፤ ይህ ሰው ወደ ቤቴ ከገባ ግን ይህን ስንፍና አታድርጉ።

እነሆ ድንግል ልጀ እና የእርሱ ቁባት አሉ፤ አሁን እነሱን አወጣለሁ፤ እናስዋረዱአቸው ለእናንተም መልካም የሚመስላችሁን አድርጉባቸው፤ ነገር ግን በዚህ ሰው ላይ እጅግ አስጸያፊ የሆነ ነገር አታድርጉ።

ነገር ግን ወንዶቹ አልሰሙትም፤ ሰውዬውም ቁባቱን ወስዶ ወደ ውጭ አወጣት፤ እነርሱም አወቁአትና ሌሊት ሁሉ እስከ ነጋ ድረስ አሳደዱአት፤ ቀኑ ሲጀምር ግን መለቀቁአት።

በንጋት ጊዜ ሴቲቱ መጣች ባልዋ የነበረበት የወንዱ ሰው ቤት መግቢያ ላይ እስከ ብርሃን ማብራት ድረስ ተደፈረች።

ጌታዋም ጠዋት ተነሥቶ በሮቹን ከፈተና መንገዱን ለመሄድ ወጣ፤ እነሆም ቁባቱ ሴቲቱ በቤቱ መግቢያ ላይ ወድቃ ነበር፤ እጆቿም በመግቢያው መሠረት ላይ ነበሩ።

እርሷንም፦ ተነሺ እንሂድ አላት፤ ነገር ግን አንድም አልመለሰችለትም። ሰውዬውም አንሣ በአህያ ላይ አስቀመጣት ተነሥቶ ወደ ስፍራው ሄደ።

ወደ ቤቱ ሲደርስ ቢላ ወስዶ ቁባቱን ያዘ ከአጥንቷ ጋር ወደ አሥራ ሁለት ቁራጮች ከፈላት፤ በእስራኤል አካባቢዎች ሁሉ ላካቸው።

ያዩት ሁሉ እንዲህ አሉ፦ ከእስራኤል ልጆች ከግብፅ ምድር ከወጡበት ቀን ጀምሮ እስከ ዛሬ ድረስ እንደዚህ ያለ ሥራ አልተደረገም እንኳ አልታየም፤ አስቡበት፥ ምክር ውሰዱ፥ የልባችሁንም ነገር ተናገሩ።