በቍጣው በበትሩ መከራ ያየሁ ሰው እኔ ነኝ።

መሪነት አድርጎ ወደ ጨለማ አመጣኝ እንጂ ወደ ብርሃን አላመጣኝም።

እርግጥ በእኔ ላይ ተመልሶኛል፤ ቀኑ ሁሉ እጁን በእኔ ላይ ይመልሳል።

ሥጋዬንና ቆዳዬን አረጋገጠኝ፤ አጥንቶቼንም ሰበረ።

በእኔ ላይ ግንብ ሠራ፤ በመራራነትና በመከራ አከበበኝ።

እንደ ጥንቱ የሞቱ ሰዎች እንዳሉ በጨለማ ቦታዎች አስቀመጠኝ።

በዙሪያዬ አጥር አደረገ እንዳልመለጥ፤ ሰንሰለቴንም ከባድ አደረገ።

ስጮኽና ስጮቅ ብል እንኳ ጸሎቴን ዘግቶአል።

መንገዶቼን በተቆረጠ ድንጋይ ዘጋናቸው፤ ጎዳናዬንም ጠመዘዘ።

በእኔ ላይ እንደ ተዘጋጀ ድብ፣ በስውር ቦታዎች እንደ አንበሳ ሆነልኝ።

መንገዴን አስመነጠረኝ፤ በትንታኔ አበታተነኝ፤ ብቸኛ አደረገኝ።

ቀስቱን አበነጠረ፤ እኔንም ለፍላጻው ዕላማ አደረገ።

ከማንኳሩ ቀስቶቹ ወደ ውስጤ እንዲገቡ አደረገ።

ለሕዝቤ ሁሉ መዘባበት ሆንሁ፤ ቀኑ ሁሉ የእነርሱ ዘፈን ሆንሁ።

በመራራነት ሞላኝ፤ በመራራ እፅ አስረከምከኝ።

ጥርሶቼን በጭቃ ድንጋይ ቀጠቀጠ፤ በአመድ ከደነኝ።

ነፍሴን ከሰላም ሩቅ አደረህ፤ መልካምነትን ረሳሁ።

እንዲህ አልሁ፤ ኃይሌና ተስፋዬ ከእግዚአብሔር ዘንድ ጠፍቷል።

መከራዬንና መክፋታዬን፣ የመራራ እፅንና መራራነትን እያሰብኩ ነኝ።

ነፍሴ እነዚህን አስታውሳ ነው፤ በውስጤም ተዋርዳለች።

ይህን ወደ ልቤ እመልሳለሁ፤ ስለዚህ ተስፋ አለኝ።

የእግዚአብሔር ምሕረቶች ስለ ሆኑ እንጂ አልተጠፋንም፤ ርኅራኄዎቹ አይቋረጡምና።

እያንዳንዱ ነጋ አዲስ ናቸው፤ ታማኝነትህ ታላቅ ነው።

እግዚአብሔር ድርሻዬ ነው ትላለች ነፍሴ፤ ስለዚህ በእርሱ ተስፋ አደርጋለሁ።

እርሱን ለሚጠብቁና ለሚፈልጉ ነፍስ እግዚአብሔር ቸር ነው።

የእግዚአብሔር መዳንን በተስፋ እያየ በዝምታ መጠበቅ ለሰው መልካም ነው።

በወጣትነቱ እድሜ ክልክል መሸከም ለሰው መልካም ነው።

ስለ ሸከመው በራሱ ላይ ስለ ሆነ ብቻውን ይቀመጣልና ዝም ይላል።

አፉን በአፈር ላይ ያኖራል፤ ምናልባት ተስፋ ይኖር ይሆናል።

የሚመታውን ሰው ጥጃውን ይሰጣል፤ በስድብም ይሞላል።

ጌታ ለዘላለም አይጣልም።

ቢያሳዝን እንኳ ነገር ግን በርካታ ምሕረቶቹ መጠን ይራራል።

እርሱ እንደ ፈቃዱ ሰው ልጆችን አያሳድድም እና አያሳዝናቸውም።

የምድርን ሁሉ እስረኞች በእግሩ ሥር መርገጥ፣

በልዑሉ ፊት የሰውን ፍትሕ ማስወገድ፣

ሰውን በየጉዳዩ ላይ መጣል፥ ጌታ አይፈቅድላቸውም።

ጌታ ካላዘዘ ማን ይላል እና ይሆናል?

ከልዑሉ አፍ መልካምና ክፉ አይወጣን?

ህያው ሰው ስለ ኃጢአቱ ቅጣት ለምን ይከራከራል?

መንገዶቻችንን እንፈልግና እንመርምር፤ ወደ እግዚአብሔርም እንመለስ።

ልባችንንና እጆቻችንን ወደ ሰማያት ላለው እግዚአብሔር እንከፍ እንል።

በደል ሠርተናል ዐመፅም አድርገናል፤ ይቅር አላልክም።

በቍጣ ሸፈንከንና ተከተልከን፤ ገድለኸን፤ አላራራክም።

ደመናን ተሸፍነህ ጸሎታችን እንዳትለፍ አደረግህ።

በሕዝቦች መካከል እንደ ጉርጌና እንደ ቆሻሻ አደረግከን።

ጠላቶቻችን ሁሉ አፍታቸውን በእኛ ላይ ከፍተዋል።

ፍርሃትና ወጥመድ መጥቶብናል፤ መፍረስና ጥፋትም እንዲሁ።

ለሕዝቤ ልጅ ጥፋት ዓይኔ እንደ ወንዝ ውኃ ይፈስሳል።

ዓይኔ በማቋረጥ ሳይኖር ይፈስሳል፤ ምንም እርፍት የለውም።

እግዚአብሔር ከሰማይ እስኪመለከት ድረስ።

ከከተቴ ሴቶች ሁሉ የተነሣ ዓይኔ ልቤን ታስጨንቃለች።

ጠላቶቼ ያለ ምክንያት እንደ ወፍ እጅግ አሳደዱኝ።

በጕድጓድ ውስጥ ሕይወቴን ቆረጡኝ፤ ድንጋይም ጣሉብኝ።

ውኃ በራሴ ላይ ፈሰሰብኝ፤ ያን ጊዜ “ተቈርጫለሁ” አልሁ።

አቤቱ እግዚአብሔር ሆይ ከታችኛው ጕድጓድ ውስጥ ስምህን ጠርቻለሁ።

ድምፄን ሰምተህ ነበር፤ በሳስታዬና በጩኸቴ ጆሮህን አትሰውር።

በጠራሁህ ቀን ቀረብህ፤ “አትፍራ” አልህኝ።

ጌታ ሆይ የነፍሴን ጉዳይ ፀድቀህልኝ፤ ሕይወቴን ታዳነኸኝ።

አቤቱ እግዚአብሔር ሆይ በላዬ የተደረገውን ግፍ አይተሃል፤ ጉዳዬን ፍረድልኝ።

በእኔ ላይ መበቀላቸውን ሁሉና ስለ እኔ የሚያሰቡትን ሁሉ አይተሃል።

አቤቱ ሆይ ስድባቸውን ሰምተሃል፣ እንዲሁም በእኔ ላይ የሚያሰቡትን ሁሉ።

በእኔ ላይ የተነሡት የከንፈሮቻቸው ቃልና ቀኑ ሁሉ በእኔ ላይ የሚያሰቡት ዕቅድ።

መቀመጫቸውንና መነሳታቸውን ተመልከት፤ እኔ የዘፈናቸው ሆኛለሁ።

አቤቱ ሆይ እንደ እጆቻቸው ሥራ ተመላሽ እንዲደርስባቸው አድርግ።

የልብ ሐዘን ስጣቸው፤ መርገምህ ይድረስባቸው።

ከእግዚአብሔር ሰማያት በታች በቍጣ አሳድዳቸውና አጠፋቸው።