በሕዝቡ ፊት ንግግሩን ሁሉ ከጨረሰ በኋላ ወደ ካፋርናሆም ገባ።

አንድ መቶ አለቃ እጅግ የሚወደው አገልጋዩ ታመመ ነበር፤ ለሞትም ቀርቦ ነበር።

ኢየሱስን ስለ ሆነ ሲሰማ የአይሁድን ሽማግሌዎች ወደ እርሱ ልኮ፣ መጥቶ አገልጋዩን እንዲፈው እንዲለመኑት አስተላለፈ።

እነርሱም ወደ ኢየሱስ በደረሱ ጊዜ ወዲያውኑ እንዲህ እያሉ አለመኑት፦ ይህን ነገር ለማድረግ የሚገባው እርሱ ነው፤

ሕዝባችንን ይወዳልና፤ ለእኛም ምኵራብ ሠርቶልናል።

ኢየሱስም ከእነርሱ ጋር ሄደ። ከቤቱ እስኪቅርብ ድረስ በደረሰ ጊዜ መቶ አለቃው ወዳጆቹን ወደ እርሱ ልኮ እንዲህ አለ፦ ጌታ ሆይ፥ እራስህን አትደክም፤ ከጣሪያዬ በታች እንድትገባ የምገባ አይደኔም።

ስለዚህ ወደ አንተ ልመጣ እኔም ራሴን የሚገባ አልመሰለኝም፤ ነገር ግን በአንድ ቃል ብትል ብቻ፣ አገልጋዬ ይፈወሳል።

እኔ ደግሞ በሥልጣን ተገዥ ሰው ነኝ፤ በበታችም ወታደሮች አሉኝ፤ ለአንዱ፣ ሂድ እለዋለሁ እርሱም ይሄዳል፤ ለሌላው፣ ና እለዋለሁ እርሱም ይመጣል፤ ለአገልጋዬም፣ ይህን አድርግ እለዋለሁ እርሱም ያደርገዋል።

ኢየሱስም ይህን ሲሰማ ተደነቀበት፤ ተመልሶም የተከተሉትን ሕዝብ እንዲህ አላቸው፦ እነሆ፥ እንኳ በእስራኤል ውስጥ እንደዚህ ታላቅ እምነት አላገኘሁም።

የተላኩትም ወደ ቤት ተመልሰው ታምሞ የነበረውን አገልጋይ ደህና አገኙት።

ቀጣዩ ቀን ደግሞ ናይን የተባለች ከተማ ገባ፤ ብዙ ደቀ መዛሙርቱና ብዙ ሕዝብ ከእርሱ ጋር ሄዱ።

ወደ ከተማይቱ መግቢያ ሲቀርብ እነሆ፥ የእናቱ አንድ ብቻ የነበረው ልጅ የሆነ የሞተ ሰው ወደ ውጭ እየተወሰደ ነበር፤ እርሷም መበለት ነበረች፤ የከተማይቱም ብዙ ሕዝብ ከእርሷ ጋር ነበር።

ጌታም አይታ ራራላት እንዲህ አላት፦ አትለቅሺ።

ቀርቦም የቀብር አልጋውን ነካ፤ የሚሸከሙትም ቆመው። እንዲህም አለ፦ ጎልማሳ ሆይ፥ አንተን እልሃለሁ፤ ተነሥ።

የሞተውም ተቀመጠ መናገርም ጀመረ፤ እርሱንም ለእናቱ ሰጠው።

ፍርሃትም በሁሉ ላይ ወረደ፤ እግዚአብሔርንም አከበሩ እንዲህም አሉ፦ ታላቅ ነቢይ በእኛ መካከል ተነሥቶአል፤ እግዚአብሔርም ሕዝቡን ጎበኘ።

ስለ እርሱ ወሬ በሁሉም ይሁዳ ምድር እና በዙሪያዋ ያሉ አካባቢዎች ሁሉ ተሰራጨ።

የዮሐንስ ደቀ መዛሙርትም ይህን ሁሉ ለእርሱ ነገሩት።

ዮሐንስም ከደቀ መዛሙርቱ ሁለት ጠርቶ ወደ ኢየሱስ ልኮ፦ የሚመጣው አንተ ነህን? ወይስ ሌላ እንጠብቅ? አላቸው።

እነርሱም ወደ እርሱ በመጡ ጊዜ እንዲህ አሉ፦ ዮሐንስ መጥምቁ እንዲህ ሲል ወደ አንተ ልከናችኋል፦ የሚመጣው አንተ ነህን? ወይስ ሌላ እንጠብቅ?

በዚያው ሰዓት ለብዙዎች በሽታቸውና መቅሠፍታቸው ፈውሷቸው፤ ክፉ መናፍስትም አስወጣ፤ ለብዙ ዕውሮችም ማየት ሰጣቸው።

ኢየሱስም መልሶ እንዲህ አላቸው፦ ሂዱ ያያችሁንና የሰማችሁን ለዮሐንስ ንገሩት፤ ዕውሮች ያያሉ፣ አንካሶች ይመላለሳሉ፣ ገለባ ታካሚዎች ንጹሕ ይደረጋሉ፣ ደንቆሮዎች ይሰማሉ፣ ሙታን ይነሣሉ፣ ለድሆችም ወንጌል ይሰበካል።

በእኔ የማይሰናከል ሁሉ ብፁዕ ነው።

የዮሐንስ መልእክተኞች ከሄዱ በኋላ ኢየሱስ ስለ ዮሐንስ ወደ ሕዝቡ መናገር ጀመረ፦ ወደ ምድረ በዳ ሊመለከቱ ምን ወጣችሁ? በነፋስ የተናወጠ ሸምበቆን?

ነገር ግን ምን ልታዩ ወጣችሁ? ለስላሳ ልብስ የለበሰ ሰውን? እነሆ፥ በውበት የለበሱና በመዝናኛ የሚኖሩ በነገሥታት ቤቶች ናቸው።

ነገር ግን ምን ልታዩ ወጣችሁ? ነቢይን? አዎን፥ እላችኋለሁ፤ ከነቢይ ይልቅ የበለጠ ነው።

ይህ ስለ እርሱ የተጻፈው ነው፦ እነሆ፥ መንገድህን በፊትህ እንዲያዘጋጅ መልእክተኛዬን በፊትህ እልካለሁ።

እንዲህ እላችኋለሁ፦ ከሴቶች የተወለዱባቸው መካከል ከዮሐንስ መጥምቁ የበለጠ ነቢይ የለም፤ ነገር ግን በእግዚአብሔር መንግሥት ያለው እንኳ ታናሽ የሆነ ሰው ከእርሱ ይልቅ የበለጠ ነው።

እርሱን የሰሙ ሕዝብ ሁሉና ግብር ከፋዮች እግዚአብሔርን አጸዱ፤ ምክንያቱም በዮሐንስ ጥምቀት ተጠመቁ ነበር።

ነገር ግን ፈሪሳውያንና የሕግ መምህራን ለራሳቸው የእግዚአብሔርን ምክር ጣሉ፤ በእርሱ ጥምቀት አልጠመቁምና።

ጌታም አለ፦ የዚህን ትውልድ ሰዎች ማንን እመስላቸው? ምንንስ ይመስላሉ?

በገበያ ላይ የተቀመጡ ልጆች እርስ በእርሳቸው የሚጮኹ እንደሚሆኑ ይመስላሉ፤ እንዲህም ይላሉ፦ ለእናንተ መሙላት አነፋን እናንተ ግን አልዘፈናችሁም፤ ለእናንተ አለቀስን እናንተ ግን አልነቀናችሁም።

ዮሐንስ መጥምቁ እንጀራ የሚበል ወይንም የሚጠጣ ሳይሆን መጣ፤ እናንተ ግን፣ አጋንንት አለው ትላላችሁ።

የሰው ወለድ ግን እየበላና እየጠጣ መጣ፤ እናንተም፣ እነሆ፥ ብላተኛ ሰውና የወይን ጠጪ፣ የግብር ከፋዮችና የኃጢአተኞች ወዳጅ ትላላችሁ!

ነገር ግን ጥበብ በልጆቿ ሁሉ ትጸድቃለች።

ከፈሪሳውያን አንዱ ከእርሱ ጋር እንዲበላ ለመነው፤ እርሱም ወደ የፈሪሳዊው ቤት ገብቶ በማእድ ተቀመጠ።

እነሆም፥ በከተማይቱ ያለች ኃጢአተኛ ሴት ኢየሱስ በፈሪሳዊው ቤት ተቀምጦ እንደሆነ ስታውቅ፣ የአልባስጠር ሳንቆ ሽቱ አመጣች።

ከኋላው በእግሮቹ ሳትቆመ እያለቀሰች እግሮቹን በእንባዋ ጀምሮ አጠበች፥ በራሷ ጸጉር አበጠቻቸው፥ እግሮቹን ነጠቀች፥ በሽቱም ቀባቸው።

እርሱን የጠራው ፈሪሳዊ ያየ ጊዜ በልቡ እንዲህ አሰበ፦ ይህ ሰው ነቢይ ኖሮ የሚነካው ሴት ማን እንደሆነና ምን ዓይነት እንደሆነች ያውቅ ነበር፤ ኃጢአተኛ ናትና።

ኢየሱስም መልሶ እንዲህ አለው፦ ስምዖን ሆይ፥ ለአንተ አንዳች እላለሁ። እርሱም፦ መምህር ሆይ፥ ተናገር አለው።

አንድ ዕዳ አሰጪ ሁለት ተበዳሪዎች ነበሩለት፤ አንዱ አምስት መቶ ዲናር ዕዳ ነበረበት፣ ሌላው አምሳ ዲናር።

ሊከፍሉ ምንም ስላልነበራቸው ሁለቱንም በነጻ ይቅር አለባቸው። እንግዲህ ከእነርሱ ማን እጅግ ይወደዋል?

ስምዖንም መልሶ፦ ብዙ ይቅር የተባለለት ይሆናል ብዬ እመስላለሁ አለ። እርሱም፦ ትክክለኛ ፍርድ ፈረድህ አለው።

እርሱም ወደ ሴቲቱ ተመልሶ ስምዖንን አለው፦ ይህችን ሴት ታያለህን? ወደ ቤትህ ገባሁ፤ ለእግሮቼ ውኃ አልሰጠኸኝም፤ እርስዋ ግን እግሮቼን በእንባዋ አጠበች በጸጉሯም አበጠቻቸው።

መሳም አልሰጠኸኝም፤ እርስዋ ግን ከገባሁ ጀምሮ እግሮቼን መሳመም አልተቋረጠችም።

ራሴን በዘይት አልቀባኸኝም፤ እርስዋ ግን እግሮቼን በሽቱ ቀባቸው።

ስለዚህ እልሃለሁ፦ ኃጢአቷ ብዙ ቢሆንም ተሰረዙላታል፤ ብዙ ወደችናል፤ ጥቂት የተሰረዙለት ግን ጥቂት ይወዳል።

እርሷንም አለ፦ ኃጢአትሽ ተሰርየዋል።

ከእርሱ ጋር በማእድ የተቀመጡት በልባቸው እንዲህ ሲሉ ጀመሩ፦ ኃጢአትን እንኳ ይቅር የሚል ይህ ማን ነው?

እርሷንም አለ፦ እምነትሽ አዳነሻል፤ በሰላም ሂጂ።