የኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ ወንጌል መጀመሪያ።

በነቢያት እንደ ተጻፈ፦ ‘እነሆ፥ መልክተኛዬን በፊትህ እልካለሁ፤ መንገድህን በፊትህ ያዘጋጃል።’

‘በምድረ በዳ የሚጮኽ አንዱ ድምፅ፦ የጌታን መንገድ ያዘጋጁ፤ ጐዳናቱን አቅኑ’ ይላል።

ዮሐንስ በምድረ በዳ ይጠመቅ ነበር፤ ስለ ኀጢአት ስርየት የሚያመጣውን የንስሓ ጥምቀት ይሰብክ ነበር።

የይሁዳ አገር ሁሉ እና የኢየሩሳሌም ሰዎች ወደ እርሱ ይወጡ ነበር፤ ኀጢአታቸውን እያመለከቱ በዮርዳኖስ ወንዝ በእጁ ሁሉም ይጠመቁ ነበር።

ዮሐንስ ከግመል ጠጕር የተሠራ ልብስ የለበሰ ነበር፤ በወገቡ ዙሪያ የቆዳ መታጠቂያ ይታጠቅ ነበር፤ አንበጣና የምድረ በዳ ማር ይብላ ነበር።

እንዲህ ሲል ይሰብክ ነበር፦ ‘ከእኔ በኋላ ከእኔ የበለጠ ኃይለኛ አንድ ሰው ይመጣል፤ እኔ ዝቅ ብለህ የጫማውን ማሰሪያ እንኳ ለመፍታት ልስበት የማይገባ ነኝ።’

‘እኔ በውሃ ጠመቅኋችሁ፤ እርሱ ግን በመንፈስ ቅዱስ ያጠመቃችኋል።’

በዚያን ወራት ኢየሱስ ከገሊላ ናዝሬት መጥቶ በዮርዳኖስ በዮሐንስ ተጠመቀ።

ከውሃው ሲወጣ ወዲያውኑ ሰማያት እንደተከፈቱ አየ፤ መንፈሱም እንደ ርግብ ወርዶ በላዩ መጣ።

ከሰማይም ድምፅ መጣ፦ ‘አንተ የተወደድሁ ልጄ ነህ፤ በአንተ ደስ ብሎኛል።’

ወዲያውኑ መንፈሱ ወደ ምድረ በዳ አነዳው።

እዚያም በምድረ በዳ አርባ ቀናት ቆይቶ በሰይጣን ተፈተነ፤ ከዱር እንስሶችም ጋር ነበር፤ መላእክትም ያገለግሉት ነበር።

ዮሐንስ ከተያዘ በኋላ ኢየሱስ ወደ ገሊላ መጥቶ የእግዚአብሔር መንግሥት ወንጌል ይሰብክ ነበር።

እንዲህ ሲል ይለው ነበር፦ ‘ዘመኑ ተፈጸመ፥ መንግሥተ እግዚአብሔርም ቀርባለች፤ ንስሓ ግቡ ወንጌሉንም እመኑ።’

በባሕር ገሊላ ዳር ሲሄድ ስምዖንንና ወንድሙን እንድርያስን አየ፤ አክሳሪዎች ነበሩና መረብ ወደ ባሕር እየጣሉ ነበር።

ኢየሱስም እነርሱን፦ ‘ከኔ ተከተሉኝ፤ እኔም የሰዎች አክሳሪዎች እናደርጋችኋለሁ’ አላቸው።

እነርሱም ወዲያውኑ መረቦቻቸውን ትተው ተከተሉት።

ከዚያም ጥቂት ተራቀቀ በኋላ የዘብዴዎስ ልጅ ያዕቆብንና ወንድሙን ዮሐንስን አየ፤ እነርሱም በጀልባ መረቦቻቸውን እየተስተካከሉ ነበር።

ወዲያውኑ ጠራቸው፤ እነርሱም አባታቸውን ዘብዴዎስን ከየተቀጠሩ ሰዎች ጋር በጀልባ ትተው ተከተሉት።

ወደ ቅፍርናሆም ገቡ፤ በሰንበት ቀንም ወዲያውኑ ወደ ምኵራብ ገብቶ ያስተምር ጀመር።

በትምህርቱ ተደነቁ፤ እንደ ባለሥልጣን ያስተምር ነበርና፣ እንጂ እንደ ጻፎች አልነበረም።

በምኵራባቸው ውስጥ ርኩስ መንፈስ ያለበት አንድ ሰው ነበረ፤ እርሱም ጮኸ።

‘እኛን ተው! ከአንተ ጋር ምን አለን, ናዝሬቴ ኢየሱስ? ልትደመስሰን መጣህን? አንተ የእግዚአብሔር ቅዱስ መሆንህን አውቄአለሁ!’ አለ።

ኢየሱስ ግን ገሠጸውና፦ ‘ዝም በል፤ ከእርሱ ውጣ’ አለው።

ርኩሱ መንፈስም እርሱን አንቀጠቀጠው በታላቅ ድምፅ ጮኽና ከእርሱ ወጣ።

ሁሉም ተደነገጡ፤ እርስ በርሳቸውም እየጠየቁ፦ ‘ይህ ምንድነው? ይህ ምን አዲስ ትምህርት ነው? ርኩሳን መንፈሳትንም በሥልጣን ይዘዝ እነርሱም ይታዘዛሉ’ አሉ።

ወዲያውኑም ዝናው በገሊላ ዙሪያ ያሉ አካባቢዎች ሁሉ ዘንድ ተሰራጨ።

ከምኵራብ እንዲወጡ ወዲያውኑ ከያዕቆብና ከዮሐንስ ጋር ወደ ስምዖንና ወንድሙ ወደ እንድርያስ ቤት ገቡ።

የስምዖን አማት በትፋት ተኝታ ነበር፤ ስለእርሷም ወዲያውኑ ለእርሱ ነገሩት።

እርሱም ቀርቦ እጇን ይዞ አነሣት፤ ወዲያውኑ ትፋቱ ከእርሷ ሄደ፥ እርሷም ታገለግላቸው ጀመረች።

ማታ ሲደርስ፥ ፀሐይ በጠለቀች ጊዜ በሽተኞችን ሁሉንና በአጋንንት የተያዙትን ወደ እርሱ አመጡ።

ከተማዪቱ ሁሉ በደጁ ፊት ተሰብስበው ቆመው።

በየልዩ ሕመም የታመሙ ብዙዎችን ፈወሰ፤ ብዙ አጋንንትንም አወጣ፤ እነርሱም እርሱን ስለ ያውቁ አጋንንት እንዲናገሩ አልፈቀደላቸውም።

ጠዋት ገና ቀን ሳይቀል ተነሥቶ ወጣ፤ ወደ ለብቻ የሆነ ጸጥ ስፍራ ሄዶ በዚያ ጸለየ።

ስምዖንና ከእርሱ ጋር የነበሩ ደግሞ እርሱን ፈለጉት።

አግኝተውም፦ ‘ሰው ሁሉ አንተን እየፈለገ ነው’ አሉት።

እርሱም አላቸው፦ ‘ወደ ቀረቡ ከተሞች እንሂድ፤ በዚያም ደግሞ ልሰብክ እፈልጋለሁ፤ ስለዚህ ነው የወጣሁት።’

እንግዲህ በገሊላ ሁሉ በምኵራቦቻቸው ይሰብክ ነበር፤ አጋንንትንም ያወጣ ነበር።

አንድ ለምጻ ያደረበት ሰው ወደ እርሱ መጥቶ ይለምነው ነበር፤ በጉልበቱም ዝቅ ብሎ፦ ‘ብትወስን መንጻቴን ትችላለህ’ አለው።

ኢየሱስ በርኅራኄ ተነሣበት፤ እጁን ዘርግቶ ዳሰሰውና አለው፦ ‘እፈቅዳለሁ፤ ንጹሕ ሁን!’

ቃሉን እንጂ ከተናገረ በኋላ ወዲያውኑ ለምጻው ከእርሱ ወጣ፤ እርሱም ንጹሕ ሆነ።

በጥብቅ አዘዘውና ወዲያውኑ ሰደደው።

እንዲህም አለው፦ ‘ለማንም አትናገር፤ ነገር ግን ሂድ፣ ራስህን ለካህን አሳይ፤ ለመንጻትህም ሙሴ ያዘዘውን አቅርብ ለእነርሱ ምስክር ይሆን ዘንድ።’

እርሱ ግን ወጥቶ ነገሩን እጅግ ሊስብ ጀመር፤ ወሬውንም አበታ አወጣ፤ እስኪ ኢየሱስ በግልፅ ወደ ከተማ ሊገባ አልቻለም፤ ከተማ ውጭ በምድረ በዳ ስፍራዎች ይቆይ ነበር፤ ሰዎችም ከየአቅጣጫው ሁሉ ወደ እርሱ ይመጡ ነበር።